Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2017

Η επιστροφή της Ιβάνας

Ιβάνα: Neerie έχω νέα!
Neerie: Καλώς τα μμάθκια μας τα θκυο. Που εκάμαμε μαύρα μμάθκια...
Ι: Ναι ναι, ξέρω, μαύρα μάτια, να βάλεις αγγουράκια ή πατάτες πάνω να φύγουν οι σακούλες. Άκου:
Ν: Κόρη μου τί λαλείς? Εν έκφραση, άμαν κάμεις καιρό να δεις κάποιον.
Ι: Ναι, ξέρω ότι φαίνομαι σαν κόρη σου, έχω νέα και πρέπει να σου πω.
Ν: Εν εξεκινήσαμε καλά, έσιε χάρη που είμαι παραπάνω περίεργη παρά περήφανη, λέγε.
Ι:. Τώρα που ήμουν διακοπές, στον Άγιο Δομίνικο, μεγάλη η χάρη του, γνώρισα τον Χούντο.
Ν: Ποιό Χούντο? Τζαι πότε επήες Άγιο Δομίνικο? Τζι έννεν άγιος ορθόδοξος... Τέλοσπάντων, έσιεις πολλά να μάθεις. Για πες
Ι: Ο Χούντος Βρίαμος, προπονητής μπέιζμπολ και μοντέλο, που έπαιξε στο ριάλιτι επιβίωσης Μαχάιτορ... ξέρεις?
Ν: Αχαχαχα, μα πως τα έσμιξες έτσι κόρη, έκαμες τα...
Ι: Εγώ δεν έσμιξα τίποτα, έτσι μου συστήθηκε, και είναι πολύ ωραίο παιδί, ψηλός, αθλητής, με τρίγωνη πλάτη, όπως μου έλεγες πάντα ότι ήθελε η γιαγιά σου...
Ν: Τη γιαγιά μου να μεν την νεκατώννεις μες τες πελλάρες σου,…

τουρλουτ

Σήμερα είμαι η "χαρά" του οφθαλμολουτρόφιλου, αφού εχάλασεν το αιρκοντίσιον στη δουλειά, άνοιξα παράθυρα πέρκι ξιδρώσω τζι έμεινα με την τελαντωτή φανελλούα. Υπό πιο δροσερές συνθήκες θα εφορούσα τζαι ριχτή φανέλα που πάνω γιατί τα εφαρμοστά δεν εφαρμόζουν πλέον, αλλά αποφάσισα να αγκαλιάσω τον πιο χυμώδη μου εαυτό τζαι ας ξεshειλώ ποτζεί ποδά.
Συγχαίρω που δαμαί την μπέα για το ποστ της αλλά εγώ δεν εσυμφιλιώθηκα ακόμα με το μετά-τη-γέννα σώμα μου. Είμαι κάπου μεταξύ άρνησης τζαι θυμού, αλλά τις τελευταίες μέρες άρκεψα τη διαπραγμάτευση με τις κουμέρες για γυμναστήριο. Έσιει μιαν εβδομάδα είπαμε να ξαναξεκινήσουμε. Εν ήδη Πέμπτη, ακόμα να πάμε.
Πόσοι που σας εγοράσετε παιγνίδια για τα μωρά σας μετά που έρευνα (για ναν εκπαιδευτικά), ενθουσιασμό (γιατί εν διασκεδαστικά), ματαιοδοξία (γιατί εν όμορφα/εξεζητημένα) τζαι τα κοπελλούδια σας αγνοήσαν τα παντελώς τζαι προτιμούν να παίζουν με κουτάλες, μαππούες ή το κινητό σας? Ωραία, κατεβάστε τα σιέρκα, τζι εγώ, προφανώς. Έπιασα …

Οι άντρες που τον Άρη

Έχοντας πλέον δύο γιους, η περιέργεια μου για τους άντρες έχει εκτοξευθεί στο διάστημα, ανησυχώ, προβληματίζουμαι τί χρειάζονται, τί θα χρειαστούν στο μέλλον τζαι πόσα μπορώ να τους προσφέρω εγώ για να γίνουν "σωστοί" άνθρωποι ή τελοσπάντων να επιβιώσουν, να χαίρονται τζαι να διούν χαρά όσο μεγαλώνουν.

Τούτον έβαλε με στη διαδικασία να προσπαθώ να μάθω ξανά τον άντρα μου, να αναθεωρήσω τις απόψεις μου περί ανδρίλας τζαι βασικά να προσπαθώ να μπω μες το νου τους που εν στενός τζαι μονόδρομος. 
Τόσα χρόνια η Ιβάνα εδίδαξε με πολλά. Έμαθε με η πελλή πως να αποκωδικοποιώ τις συμπεριφορές τους, να καταλαβαίνω γιατί θυμώνουν, γιατί μιλούν, γιατί δεν μιλούν τζαι να δρω ανάλογα. Η Ιβάνα όμως έβλεπε μόνο δράση-αντίδραση τζαι δεν έφτασε στην ουσία.
Την οποία (ουσία) καλούμαι να ανακαλύψω τωρά εγώ. Βάζοντας τις δικές μου ανάγκες σε αναμονή (όπως είπα τζαι σε προηγούμενο ποστ), τωρά πρέπει να ανακαλύψω τί χρειάζουνται πραγματικά ως ενήλικες άντρες. 
Κάποια πράματα εν γνωστά, μάππα, σεκ…

1. Η νέα εποχή. 2.Ο οικιακός βοηθός

1. Πάω το πρωί πριν τη δουλειά να πιάσω καφέ. Ηλιόμουστη μέρα, ταξιδιάρικα τραγουδάκια στο καφέ, ησυχία, σκέφτομαι πόσο ωραία θα ήταν να μην είχα δουλειά το πρωί τζαι να έπιαννα τους Neerous - την οικογένεια να επηαίνναμε για καφέ.
Η εικόνα έκαμε shιονούι σε λίγα δευτερόλεπτα γιατί αμέσως εφαντάστηκα με να κάθουμαι με τον παίχτη (ο μεγάλος) τζαι τον μίκυ (ο μικρός) τζαι τους θκυο γαντζωμένους πάνω μου, ο ένας να μου τραβά τα μαλλιά τζαι ο άλλος το κινητό. Να φωνάζω "άου, ούφφου, κάτσε γιε μου", ο Δώρος να προσπαθεί να τραβήσει έναν κλαιόμενο οδυρόμενο τζαι να καταλήγουμε τζι οι θκυο με νεύρα, να πακετάρουμε τζαι να φέφκουμε. Εν ξίκκο σου. 
Ομοίως, φαντάζομαι μια διαμονή σε ξενοδοχείο τωρά τα σαββατοκυρίακα τζαι πάλε shιονούι. Η νύχτα φκαίννει μετά δυσκολίας αφού ο μίκυς κάθε μιαν ώρα τσιριλλά τζαι θέλει γάλα/σούσμα τζαι ποιός τον βαστά να τον σούζει ούλλη νύχτα μες το δωμάτιο του ξενοδοχείου, προσπαθώντας να μεν ξυπνήσουν οι άλλοι δύο. Νεύρα πακετάρεις shιονούι. Ξίκκο.
Έναν…

Θοδωρής Παυλάκος... Σαν τραγουδάκι...

Σήμερα έμαθα ότι μακαρίστηκε ένας παλιός γνωστός, ένας τραγουδοποιός ήσυχος, ανήσυχος, που όλοι όσοι τους άγγιξε είχαν να πουν τα καλύτερα... Εγώ δεν τον γνώριζα πολύ, μόνο μέσα από κάποιους στίχους του κυρίως που πάντα με αφήναν άφωνη, εντυπωσιασμένη που κάποιος μπορεί να στοιχίσει τις λέξεις τόσο όμορφα και να φτιάξει ένα τόσο αναπάντεχα ωραίο παζλ. Αναπάντεχα γιατί δεν το καταφέρνουν  πολλοί κι επίσης επειδή κάποιος τόσο σεμνός και ήσυχος άνθρωπος, δεν περιμένεις να κρύβει τόσες γνώσεις, ταλέντο και ένταση. Κι η μουσική του, ήρεμη, ταξιδιάρικη, να σε αγκαλιάζει όπως τους στίχους...
Μεταξύ άλλων έφτιαξε ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια, αν όχι το αγαπημένο μου, ένα τραγούδι που με σημάδεψε και το κρατώ μέσα μου σαν μικρό θησαυρό. Σαν κάποιος να με διάβασε πριν να χρειαστεί. 
Είχε έναν τρόπο να σε μαγεύει με τις λέξεις του γενικότερα και δεν του φαινόταν. Διακριτικός και ήρεμη δύναμη, από όσο μπόρεσα να τον γνωρίσω. Κάποτε με τίμησε χαρίζοντας μου κάποιες σκέψεις του, κάποιες λέξε…

to before και το after

Κατ' αρχήν ευχαριστώ για την επεξήγηση όσον αφορά στην αεροβική, τουλάχιστον εν ερεζιλεύτηκα παραπάνω ρωτώντας τες κοπέλλες τζαμαί... ΑΛΛΑ ΜΙΣΩ ΤΗΝ!
Εν πόφκαρμαν, εν σώννω να κάμω τζείνο που περπατάς τζαι τα shέρκα του μηχανήματος παν πάνω κάτω (πώς το λαλούν?), 5 λεπτά άντεξα τζι είχα την έκφραση του "πρέπει να πάω τουαλέτα τωρά". Έκαμα αλλό πέντε λεπτά τζείνο το άλλο το σκι που περπατάς πλάι πλάι (πάλε δεν ξέρω πως το λαλούν ) τζι έφυα, ένιωθα ότι τα πόθκια μου ετρέμαν... Τζαι οι υπόλοιπες να κάμνουν τα μηχανήματα με μιαν ευκολία, να μιλούν τζιόλας...
Στις άλλες μου ασκήσεις εδάφους-εδάφους είμαι πολλά τυπική, σπασικλάκι, κάμνω τες ευλαβικά, μόνο τους κοιλιακούς εν σώννω τζαι 2 εκατοστά σηκώνομαι που το έδαφος, νιώθω ότι έχω πολλύν δρόμο (όχι το μηχάνημα) ακόμα να διανύσω αλλά το παλεύω. Παίρνω θάρρος από τα κορμιά που βλέπω να μπαινοβγαίνουν τζαι λέω έτσι θα γίνω αν τζαι τζείνες μάλλον αποθθαρύνουνται που με θωρούν εμένα. Είμαι το before, εν το after. 
Σε άλλα νέα, ο…

γελάστε άφοα - στο γυμναστήριο

Αποφασίζω που λες να πάω γυμναστήριο για να επανακτήσω κορμί θανατηφόρο, διότι τούτο που έχω τωρά μόνο εμένα μπορεί να ποφκάλει.
Επιλέγω το πιο κοντινό σε εμένα γιατί ανά πάσα στιγμή πρέπει να μπορώ να πεταχτώ σπίτι λόγω μωρο-δράματος.
Μπαίνω μέσα ψαρωμένη γιατί εδώ και καιρό βλέπω τες ούλλες γραμμωμένες να μπαιννοφκαίννουν, αντρέπουμαι πολλά.
Χαιρετίζω, λέω ότι είμαι γειτόνισσα, χαμογελά η μαστόρισσα, λέω εκέρδισα πόντους, έννα με πάρουν που καλό μάτι, έννα με αναλάβουν προσωπικά, έννα με κάμουν φιγουρίνι, εν θα μου σκοτώσουν την αυτοπεποίθηση που νιώθω ότι εν στα τάρταρα ένιγουέις.
Εμφανώς ψαρωμένη είπαμε, κοιτάζω σαν τη χαντή τζαι ακούω με στόμα ανοιχτό ότι μου λαλούν. Εν η δεύτερη φορά στη ζωή μου που πάω γυμναστήριο τζι εν μπορώ να πω ότι είμαι γνώστης του περιβάλλοντος, των ασκήσεων, του πνεύματος του γυμναστηρίου. Νομίζω εκαταλάβαν με.
Πάμε να μου δείξει ασκήσεις η κοπέλα. Δείχνει μου, παιγνιδάκι σκέφτομαι. Κάθομαι, "τρία είκοσι" λαλεί μου τζαι φέφκει. Οκκέι, αρκέφκω…

ο αχταρμάς της Γλώσσας Α' Δημοτικού

Πριν κάποιες μέρες έψαχνα τραγουδάκια να βάλω του παίχτη μου (ο μεγάλος) λλίον πιο... ποιοτικά να το πω? Λιγότερο χαζοχαρούμενα να πω? Ολίγον πιο εκπαιδευτικά? Κάτι τέτοιο είχα στο μυαλό μου τελοσπάντων, κάτι εχτός της μιας ωραίας πεταλούδας και του χαρωπάτα.
Είχα ακούσει για κάτι συλλογές παιδικών τραγουδιών ο τεμπέλης δράκος, τραγουδάκια γάλακτος, λιλιπούπολη και όταν τα άκουσα αρέσαν μου κάπως, κυρίως γιατί αφ' ενός, τραγουδούσαν αγαπημένοι μου καλλιτέχνες και αφ' ετέρου για την ωραία τους μουσική. Από στίχο δεν έλεγαν τίποτε σπουδαίο, εμιλούσαν συνέχεια για ζώα, είπα οκ, εν παιδικά, εν χρειάζεται να λαλούν τίποτε βαθυστόχαστο. Περιττό να σας πω εν ενθουσιάσαν ιδιαίτερα τον παίχτη μου. 
Έπαιζε μόνος του ο you tube τζαι ήβρε μετά κάτι τραγούδια με γράμματα, συλλαβές που όπως πληροφορήθηκα μετά από φίλη, είναι καλά να τα μάθει το μωρό γιατί είναι τα βιβλία γλώσσας του δημοτικού! Ουάο είπα, έχουμε την ύλη του δημοτικού σε μορφή τραγουδιών? Να τα μάθει το μωρό να μεν παιδευκού…

η νύχτα πέφτει στην babyland

Επιστρέψαμε στα γαλακτοκομικά τζι εκόψαμεν το αυγό τωρά, πάμεν καλά, έφυεν η αλλεργία μας (είπα ότι εν θα λαλώ "μας" αλλά δείξετε κατανόηση, είμαστεν αυτοκόλλητοι). Ανάσανα πάλε γιατί τα γαλακτοκομικά εν κόφκουνται έτσι εύκολα για 1-2 χρόνια.

Βέβαια τούτο σημαίνει ότι εν μπορώ να φάω αυγολέμονη, κρέπα, βάφλα, μπράουνις, λάβα κέικ, ομελέτα, πιπέρκα/αγρέλια/τομάτες με τα αυκά αλλά οκ, τούτον παλεύκεται.

Μια οποιαδήποτε νύχτα τελευταίως πάει κάπως έτσι:

Ενύσταξε πολλά, κλαίει, σούζω, τζοιμάται, βάλλω το μωρό στο κρεββατάκι, στη μισή ώρα ξυπνά. Όσσον που επρόλαβα να βάλω πυζιάμες, να φάω κάτι τζαι να πιω νερό. Ξανά σούσμα για ύπνο, κλάμα ο λαός, δεν τζοιμάται, κλαίω τζι εγώ που πάλε θα ξενυχτήσουμε. Σκέφτουμαι χίλια δύο κόλπα, σούσμα οριζοντίως, σούσμα καθέτως, σούσμα με χαμόγελο και οπτικήν επαφή, σούσμα με απαλό φως, σούσμα με τραγουδάκι,, σούσμα χωρίς να περπατώ, σούσμα στην αμαξούδα, σούσμα καθιστή, θηλασμό τζαι ξανά π' αρκής. Τίποτε δεν δουλεύκει, εναποθέτω μωρό στο κρ…

Πε τα Πάολα! *

Κάτι ήθελα να γράψω για τον καφέ, τώρα που βρήκα αθκειάσην, και ώσπου να ανοίξω μπλόγκερ εξίχασα το.

Πόσες φορές έγινε κάτι τζι εσκέφτηκα "τούτον εν blog material" τζι εννοείται ήμουν είτε στο μπάνιο, είτε στο αυτοκίνητο, είτε εποτζοιμήθηκα πριν τελειώσω τη σκέψη μου. Αν δεν τα εξίχασα ώσπου να ανοίξω μπλόγκερ.

Μα εμαζευτήκαν πολλά. Τζαι πλέον θυμούμαι τα πόξω.

Ας πούμε, το νερό του μπάνιου: Ένα χιλιοστό αριστερά το ανοιχτήρι του νερού, το νερό εν λάβα τζι ένα χιλιοστό δεξιά εν Σιβηρία! Τί στο καλό! Πρέπει είτε να τσουρουφλιστείς είτε να γίνεις παγάκι! Έτο να κόψω τα μπάνια τζαι κανεί. Εν πολυτέλεια πλέον, πρέπει να πάρω ειδικήν άδεια, να σταματήσουν τα κλάματα κλάματα, κλάματα παντού! Τζαι μετά, έσιεις 7 λεπτά να σάσεις το νερό τζαι 3 να λουθείς! Τζαι φκαίννεις μισοδότζιν γιατί κλάματα είπαμεν.

Είπα σας ότι κάποτε ενόμιζα ότι το head and shoulders ήταν σαμποσάπουνο? Εσκέφτουμουν ότι αν κάμνει για τους ώμους γιατί να μεν κάμνει τζαι για το υπόλοιπο σώμα? Ε τζι ελούννουμουν …