Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2016

Άρε Τζώνυ!

Κάτι δεν μου εμύριζε καλά σε τούντην υπόθεση που τότες. Τούτη η Άμπερ εν μου εφάτσαρε για πολλά σόι, έμοιαζε μου με φαμ φατάλ που δεν είσιεν σοβαρό σκοπό για τον Τζώνυ, απλά άρεσκεν της η προσοχή, ήταν μεγάλο γόητρο να ρίξει τον γόη του χόλλυγουντ τζαι να τον σέρνει που τη μύτη, Έτσι νομίζω του έκαμνε. Τζαι καλά, ο Τζώνυ επερνούσε κρίση μέσης ηλικίας, είδεν την τζι επέλλανε, καταλάβω το, αλλά με πόσες άλλες κούκλες συνυπήρξε τζαι δεν εκατάλαβε ότι τούτη ήταν επικίνδυνη? Φαντάζουμαι τον να την βουρά, να την παρακαλά, να της κάμνει δώρα για να την καλάρει (δώρο νησί, όι πελλάρες!) τζαι τζείνη να τον θωρεί αφ' υψηλού. Να τον γυροφέρνει στο δακτυλάκι της, βασικά έππεσεν που το μάτι μου ο Τζώνυ, εθεωρούσα τον πιο νούσιμο. Φαντάζουμαι την να τον μειώνει, να τον χρησιμοποιεί, να γλυκοθωρεί τα λεφτά του... Τζαι να τον νευριάζει, να τον φκάλλει εκτός εαυτού, ο Τζώνυ να καταφεύγει πάλι στο ποτό, ε τζαι να σπάζει μιαν κορνίζα. Αλλά όι να την δέρει τζιόλις! Εν το πιστέυκω τούτο, αρνούμαι ν…

χαλαρά πκιον

Δεν συμβαίνουν πολλά συνταρακτικά πλέον στη ζωή μου. Και αυτό είναι καλό. Ρωτούν με τί κάμνω, πως περνώ τζαι η απάντηση μου είναι να περιγράψω μιαν ημέρα της εβδομάδας. Δεν έχω άλλα νέα, μεν επιμένεις. Τίποτε τρελό ή τρομερά ενδιαφέρον. Τζι όμως, εν η πιο περίεργη φάση μου, η πιο δύσκολη τζαι κουραστική ίσως τζαι ξέρω ότι θα γίνει ακόμα πιο κουραστική.
Σκέφτομαι ότι κάποτε είχα συνέχεια αλλαγές, σκαμπανεβάσματα, συναισθηματικές εξάρσεις, δράματα, ενθουσιασμούς, τζι επερνούσα τα ούλλα μόνη μου ως επί το πλείστον. Ούτε να τα συζητήσω δεν ετολμούσα, έτο έγραφα καμιάν πελλάρα δαμαί, έχωννα τα μέσα σε υπονοούμενα για να μου περάσει. Τωρά σκέφτομαι ότι ήμουν πραγματικά drama queen, αλλά ξέρω ότι ακόμα είμαι, ακόμα μπορεί να αναγάγω το παραμικρό σε τεράστιο γεγονός τζαι να μεν ξεκολλώ, αλλά λέω καλά που ετέλειωσε τζείνη η φάση. Γιατί θέλει πολλήν παραπάνω ενέργεια η παρούσα μου φάση. Τζι εν χωρεί δράματα δαμαί.
Σκέφτομαι ότι έζησα έρωτες, καλάν, οι παραπάνω ήταν μέσα στο νου μου μόνο, έζη…

Φοούμαι την ώρα που θα έρτω στην ανάγκη τους

Τούτα με τους γιατρούς τζαι τις μίζες αρκήσαν πολλά να φκουν στην επιφάνεια. Προφανώς ήταν στην επιφάνεια, αφού υπήρξαν αρκετές ανεπίσημες καταγγελίες, αλλά δεν το κουντούσαν αρκετά να προχωρήσει.
Το θέμα μου είναι, γιατί δεν φκαίνουν τζι άλλα στη φόρα? Υπάρχουν τζι άλλοι γιατροί στο δημόσιο που θέλουν φακελλάκι για να κάμουν τη δουλειά τους, τζι αν δεν χρηματιστούν δεν ξέρεις πως θα σε χειριστούν. Φοϊτσιάρικο έννεν? Τζαι ο κόσμος φοάται να τους καταγγείλει επίσημα, ακριβώς γι αυτό τον λόγο, επειδή μπορεί να τους ξαναχρειαστούν για τους ίδιους, για συγγενείς τους τζαι δεν μπορεί να τους εγγυηθεί κανένας ότι θα τύχουν της καλύτερης ιατρικής φροντίδας.
Επίσης, έχουν μια νοοτροπία "γιατί τι εννά μου κάμεις?" αν τους κάμεις παράπονο για τις υπηρεσίες τους. Ήμουν παρούσα σε περιστατικό όπου μια έγκυος εκουράστηκε να περιμένει να τελειώσει ο γιατρός το διάλειμμα του τζι εζήτησε του ευγενικά το λόγο, τζείνος έμπηξε της τις φωνές να περιμένει, η κοπέλα αναστατώθηκε, επενέβηκε άλλ…