ΦουέΓΚο?

1. Μόνον εμένα επαραξένεψε η προφορά της λέξης Φουέγο που την Ελένη μας?

Φουέγο μάνα μου, ουχί ΦουέΓΚο. Εφακκούσεν άshημα κατά την άποψη μου.

Έχω τουλάχιστον 5 ισπανομαθείς που συμφωνούν μαζί μου:

https://forvo.com/word/fuego/


2. Ελυπήθηκα την Τερζή που ελυπήθηκε τζαι όπως λαλεί τζι ο παίχτης, "δεν πειράζει, μην ανησυχείς, θα νικήσεις την άλλη φορά!" Έθελεν η Ελλάδα να κάμει οικονομία, στροφή στην ποιότητα και εντύπωση. Έκαμε 2 στα τρία. Εν πολλά ταλαντούχα όμως, ξέρει το τζαι κλαίει? Πέτε της να μεν τα βάψει μαύρα. Ελπίζω να μεν την στιγματίσει η γιουροβιζιον όπως την Ελπίδα τζαι τον Ρακιντζή. Ελλαδάρα, άλλη φορά αν δεν θα στείλεις χορευτικό, στείλε κάτι σε στυλ "'Ανοιξη" της Βόσσου να τους ταράξει τα αυτιά! Τζαι κάμε έναν έλεος, δώσε καμιά μπακίρα αν θέλεις καλή θέση.

3. Η Ισραηλίτισσα εφοϊτσιασε με. Με τις εκφράσεις, τα τικς τζαι την εκκεντρικότητα της. Τουλάχιστον (εντομο)Απωθητικό το τραγούδι του Ισραήλ. Φκάλλει μου πολλύν κόμπλεξ η επιλογή τους φέτος(?).

4. Τα άλλα εν τα είδα. Μόνο τούτα τα τρία είδα εχτές στο γιου τουμπ για να έχω άποψη ιμίsh. Τζαι μάλιστα όι μέχρι το τέλος, εβαρέθηκα τα τζαι τα τρία.  Αχ, πούντον Καλλίρη, την Γαρμπή, τον Johnny Logan!!



Κάμνει ακόμα κόρτε της postbabylon στα εξωτερικά? Εν τζι εξίχασα!




κοσμάρα

As tiiiime, goes byyyyy, my darling, i'm hungry for your love

Τζαι μετά κάμνεις το google για να δεις ότι καμιά σχέση με το original τραγούδι!

Oh well! Γενικά, στην κοσμάρα μου έτσι τζι αλλιώς.

Πόσες φορές εσκέφτηκα ολόκληρο ποστ, πόσες φορές είπα τούτο εν post material, για να πω μετά δε βαριέ, ή να πάω σπίτι τζαι να ππέσω που τες 9 με τα μωρά... Τόσο τέζα που απλά λειτουργώ μηχανικά πλέον, με το που μπαίνω σπίτι ξεκινώ φαϊ μου για να προλάβω, φαί των μωρών, μπάνιο τους, ντύσιμο τους, φάρμακα τους, γάλα τους, ύπνο τους, τζι ύπνος μου. Κάποια στιγμή προηγουμένως θα προλάβω να πάω τουαλέτα, τζαι να βάλω πυζιάμες. Το ότι αλλάζω ρούχα στις 9 εν καλόν υποθέτω, γιατί δεν με θωρεί αναμαλλιασμένη τζαι ντυμένη όπως τον Ερκολ ο άντρας μου, παρά μόνο για λίγα λεπτά το πρωί πριν σαστώ πάλε για τη δουλειά. Το ότι ο άντρας μου εν μαζί μου ακόμα, είναι άξιον απορίας. Εννοώ, εμάς εν στη φύση μας να είμαστε μάνες, νοικοτζυρές (λέμε τώρα), να τα βουρούμεν ούλλα. Νομίζω δέννεν στη φύση των αντρών ναν κλεισμένοι σπίτι με μωρά ή να κάμνουν δουλειές. Κάπου νιώθω ότι εν με το ζόρι που κάμνουν ότι κάμνουν, ή έστω, άμαν έχουν καλή διάθεση. Άαααρα, ο ρόλος μας σε σχέση με τους συζύγους, μετά που έρκουνται τα μωρά είναι να τους έχουμε σε καλή διάθεση. Για να βοηθούν λλίον, να μεν φωνάζουμε, να μεν είμαστε δρακούνες τζαι να είμαστε ούλλοι χάππι.

Εσκέφτηκα που λες ένα θεικό ποστ για το γυμναστήριο, επήα ξανά μετά που μήνες, επήα θκυο φορές τζαι τζείνον ήταν, τωρά έσιει ένα μήνα να πάω πάλε. Θυμούμαι ότι εφκήκα στο δρόμο τζι ερουφούσα την τζοιλιά μου, εκ δεξιών κι εξ ευωνύμων δύο μαντράχαλοι γυμνασμένοι, να αυξάνουν συνέχεια την ταχύτητα, να αυξάνω τζι εγώ, να δρώννω, να αρκέφκω να φκάλλω ανά λεπτό σιάρπα, φόρμα, φανέλα μακρομάνικη, έδωσα ρεσιτάλ... Αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς μονον εγώ τα εσκέφτουμουν τούτα, οι μαντράχαλοι εθωρούσαν τη φάτσα τους στο γυαλί απέναντι. Τούτον εν το καλό με τα μιξ γυμναστήρια. Οι άντρες τζειμέσα εν τους εαυτούς τους που θωρούν, σε αντίθεση με τα all ladies που σε θωρούν ούλλες (μαζί με τις γυμνάστριες) τζαι περιεργάζουνται σε. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζω. Κοσμάρα μου.

Επίσης. ήθελα να σας πω για τούντο #metoo. Το ότι κάποιοι βλέπουν το δύσπιστα ενοχλεί με αφάνταστα. Θεωρώ το αδιανόητο να μεν πιστεύκεις κάποιαν που φκαίννει μετά που τζαιρό να πει τί επέρασε. Για να φκει πάει να πει ότι εξειsheίλισε. Τζι ότι ήβρεν επιτέλους μιαν ευκαιρία, μιαν ανοικτή πόρτα, κάποιον να το πει τζαι να την πιστέψει, να μεν την κρίνει (το γνωστό"έθελεν τα τζι έπαθεν τα"). Για τζείνους τους λλίους που το κάμνουν απλά για εντυπώσεις είτε για να βλάψουν κάποιον δεν έχω λόγια, εν άξιοι της τύχης τους τζαι παίρνουν τζείνους που πραγματικά υποφέραν στο λαιμό τους. Όπως η υπόθεση με την Έλενα. Μπάζει νερά θα σου πει κάποιος. Εγώ που την πρώτη στιγμή επίστεψα την κοπέλα. Εσύ που λαλείς ότι δεν έγινε, μεν μιλήσεις καλλύττερα. Σεβάστου ότι για να πει κάτι η κοπέλα σημαίνει ότι επέρασε πολλά. Είτε επειδή πραγματικά έγινε είτε επειδή επέρασε ένα δράμα από άλλους για να πει έτσι πράματα. Το ότι δεν υπήρξαν μάρτυρες, πάλε δεν σημαίνει ότι δεν έγινε. Σε έτσι περιπτώσεις συνήθως δεν έσιει μάρτυρες. Ο άλλος εν θα το κάμει αν τον παρακολουθούν, Εν πολλά προσεκτικοί οι θύτες.  Έχω τόσα πολλά να πω, αν δεν το ζήσεις σε κάποια μορφή του εν μπορείς να εκφέρεις έντονη άποψη.

Θέλει πολλήν διάκριση, θέλει να καταρτιστούν οι κυβερνητικές υπηρεσίες κατάλληλα, να έσιει σωστά άτομα δίπλα που μωρά, θέλει να γίνει κάποιο πρόγραμμα, θέλει να θέλεις για να το κάμεις, όι απλά να κλείουμεν τρύπες. Θέλουμεν να σάσουμεν τα πράματα? Για να μεν πω ότι οι ποινές για παιδεραστές τζαι βιαστές εν απαράδεκτες. Μόλις φκουν θα ξανακάμουν τα ίδια τζαι χειρότερα.

Ένα μωρό πρέπει να έσιει στήριξη, να ξέρει ότι θα το πιστέψουν, να ξέρει ότι δεν φταίει, να έσιει αυτοπεποίθηση τζαι θέληση, να ξέρει ότι πρέπει να σταματούν έτσι συμπεριφορές. Αν λείπει έστω ένα που τούτα μάλλον δεν θα πει κάτι.

Εις άλλα νέα άκουσα ότι αρκετοί Κύπριοι γοράζουν κονσέρβες, "προετοιμάζουνται" για τα χειρότερα, με τούτα ούλλα που συμβαίνουν γυρόν μας. Εγώ πάλε σκέφτουμαι αν θα κτίσουμε σπίτι, εν μας χωρεί η τρύπα μας. Να μπω σε δάνειο? Είμαι πολλά αισιόδοξη? Έννα κουρέψουν τζαι το συνεργατισμό, να μεταφέρω τα σεντς μου στις τράπεζες? Οι οποίες διαμηνύουν ότι είναι αξιόπιστες πάλε? Πέτε μου υπεύθυνα τί ξέρετε!

Εκαταλάβετε ότι γράφω ότι μου εκατέβηκε, απλά είσιεν τζαιρό να γράψω τζι εφκήκαν μου τούτα. Α, η Ιβάνα εν έγκυος. Έτσι, να δει το νόστο! Τζαι δώστου αναγούλες, εμετούς, εγώ δεν είχα τίποτε που τούτα ευτυχώς... Ακόμα εν μοντελάκι βέβαια αλλά θα την δω σε 3-4 μήνες που εγώ θα είμαι σάιζ 10 τζαι τζέινη 80! Αφού θα ξαναπάω γυμναστήριο σήμερα! Δεν επαντρέφτηκε όι, εν μοτέρνα είπε, θα κάμει γάμο τζαι βάφτιση μαζί αν της καϊλίσει ο παπάς του μωρού, ο Νάσος Αγγελόπουλος.


μετά γάμον, μάγισσες

Να ανησυχώ?

Τις τελευταίες ημέρες έτυχε να ακούσω από 3-4 άντρες "συνομήλικους" πόσο δυσαρεστημένοι είναι από τις γυναίκες τους και γενικότερα με τον έγγαμο βίο. Συνομήλικοι εννοώ παντρεμένοι με 2-3 μωρά μέχρι 12 ετών, σε παρόμοια φάση με εμένα δηλαδή. Φαίνεται ότι ο έρωτας έλειψε, τη θέση του πήρε η ρουτίνα, ο αγώνας επιβίωσης μεταξύ των δύο φύλων, βασικά μια μάχη ποιος θα επιβληθεί του άλλου για να γίνει το δικό του και να κρατήσει ο καθένας τις ψυχικές του ισορροπίες. Τις οποίες προφανώς ο άλλος διαταράσσει με τα νεύρα, υπερβολικές/εξωπραγματικές απαιτήσεις.

Για να το πω πιο στεγνά, εταράξαν τους οι γυναίκες τους. Μετά το γάμο μεταλλασσόμαστε, διατείνονται οι άντρες. Γινόμαστε απαιτητικές, υστερικές, εν θα πω τους χαρακτηρισμούς που άκουσα να χρησιμοποιούν οι "συνομήλικοι".

Ακούγοντας κάποια που τα παράπονα τους, ήβρα τους δίκαιο. Οι γυναίκες τους εφαίνουνταν όντως υπερβολικές, από τη δική τους οπτική γιατί τζει εβοηθούσαν στο σπίτι, τζαι με τα μωρά ασχολούνταν. Δεν ξέρω την άλλη πλευρά όμως. Ξέρω μόνο τη δική μου περίπτωση που όντως έχω γίνει πιο απαιτητική, λιγότερο συμπαθητική και ενίοτε σπαστική στα μάθκια του συζύγου μου, ξέρω το. Ξέρω πότε γίνεται τούτο, με ποια συγκεκριμένη μου συμπεριφορά, αντιλαμβάνομαι πως φαίνομαι τζαι πως τον κάμνω να νιώθει. Σίγουρα όχι στο βαθμό που το αισθάνεται ο άλλος γιατί ο καθένας βιώνει το διαφορετικά, μπορεί να τον εκνευρίζω μέχρι σκασμού κάποιες φορές.

Το θέμα είναι ότι δεν το κάμνω ξεπίτηδες, για εμένα δεν είναι αγώνας ποιος θα επιβληθεί του άλλου αλλά πως θα γίνουν πιο λειτουργικά τα πράγματα στο σπίτι. Άμαν ένας που τους δύο δεν κάμνει τούτα που του αναλογούν (ο ένας συνήθως εν ο σύζυγος) τότε ο άλλος (εγώ) γίνομαι τούτα ούλλα που επεριγράψαν οι συνομήλικοι. Θα μου πεις ποιος κρίνει σε ποιον αναλογεί τι. Θα σου πω η γυναίκα συνήθως. Εν τζείνη που τραβά το παραπάνω ζόρι με το σπίτι, τα μωρά. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να ασχολείται παραπάνω ο άντρας. Εν η γυναίκα που αγχώνεται να τα κάμει ούλλα τζι αναθέτει συνήθως δουλειές στον άντρα για να γίνουν ούλλα. Προφανώς αν τα προλάβαινε ούλλα θα τα έκαμνε, γιατί θα τα ήθελε ούλλα να δουλευκουν ρολόι. Ο άντρας εν πιο χαλαρός. Εν τον κόφτει τόσο ναν πεντακάθαρο το σπίτι, να έχουν ούλλοι ρούχα καθαρία σιδερωμένα τζαι σπιτικό φαγητό, ναν λουμένα φαημένα ήρεμα τα μωρά. Θέλει πρώτα τη δική του ηρεμία τζαι μετά ούλλα τα άλλα.

Κάπου δαμαί χαλούμεν τα. Η γυναίκα συνήθως βάλλει προτεραιότητες ούλλα τα άλλα (μωρά, σπίτι, σύζυγος, με τούτη τη σειρά), τζι αν μείνει χρόνος για την ίδια έχει καλώς. Ο άντρας όμως πρέπει ναν ξεκούραστος για να ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο.

Τζαι κάπως έτσι εν ούλλοι δυσαρεστημένοι τζαι οι άντρες , αν μπουχτήσουν, όπου βρεθούν λαλούν τον πόνο τους τζαι η πρώτη που θα τους συμπαρασταθεί εν το τρίτο πρόσωπο και η αρχή του τέλους.

Είχα τζι άλλα να πω αλλά επιάσετε το νόημα. Κάπου εχάσαμε τη μπάλα τζαι εν πρόβλημα αμφότερων των φύλων.

πρώτο σχολείο


Ναν άρρωστος πάλε ο μεγάλος. Να έσιει αρρωστήσει με πυρετό 2 φορές μέσα σε 2 εβδομάδες αφότου εξεκίνησε σχολείο. Να σκέφτεσαι ότι, εφόσον ο πυρετός προκύπτει αρχές της εβδομάδας (τζι εν κολλά που το σχολείο), μήπως τελικά εν ψυχοσωματικός? επειδή εν θέλει να πάει σχολείο!

Κάθε μέρα ναν περιπέτεια, αν θα κλαίει που το πρωί, αν θα θέλει να πάει καφετέρια, στη γιαγιά ή κάπου αλλού. Στο σχολείο πάντως όι. Να θέλει να τον πιάσει ο παππούς που το σχολείο μόλις τον πάρεις. Να του τάζεις πάρκα τζαι εκπλήξεις όταν σχολάσει. Να αγωνιάς αν θα σε ειδοποιήσουν πάλε που το σχολείο επειδή κλαίει, δεν τρώει ή έκαμε πυρετό.  

Να μεν ξικολλά μετά που τη γιαγιά, να κλαίει, να κλωτσά, να μεν θέλει κανέναν άλλο, ούτε καν εσένα τζαι να μεν μπορείς να τον παρηγορήσεις. 

Να θωρείς έναν άλλο μωρό, αντιδραστικό, ιδιότροπο, γκρινιάρικο, ανασφαλές, λυπημένο, θυμωμένο που κλωτσά τζαι κάμνει tantrums όπου και όποτε έβρει. Να ξέρεις ότι εν αναστατωμένος, να τον καλοπιάνεις, να μεν θυμώνεις εσύ τζαι να θυμώνουν άλλοι. Τζαι να τσακώνεσαι μαζίν τους. 

Να του κάμνεις τον καραγκιόζη πέρκι γελάσει λλίον, πέρκι συνδεθεί ξανά μαζί σου που είσαι η κακιά που τον ξερίζωσες που τους παπούδες τζι εξαπόλισες τον μόνο του σε ένα σχολείο. 

Τη νύχτα να μεν στέκεται να του δώσεις καλπόλ τζαι όπως τον βαστάτε με τον άντρα σου, να πιτάς το καλπόλ με τη σύριγγα μες το μάτι του άντρα σου.




Όι εγώ, κάποια άλλη.





εξομολαύσεις

εξομολογήσεις+απολαύσεις

Είναι απόλαυση να παρακολουθείς τους "σκληρούς" άντρες πως κινούνται στην προσωπική τους ζωή. Σκληρούς εννοώ τους φαινομενικά στυγνούς επιχειρηματίες, αυστηρούς τζαι απαιτητικούς εργοδότες, απρόσιτους συνήθως στις πρώτες σας επαφές, τελοσπάντων άτομα που δεν τολμάς να αποκαλέσεις με το μικρό τους ή να τους απευθύνεις το λόγο στον ενικό.

Είναι τύποι όπως τον παπά μου, κάποιους θείους μου, μάστρους, άλλους φίλους κλπ. Στη δουλειά τους σκληροί μαχητικοί διεκδικητικοί, ζόρικοι, εν θέλεις να τους πετύχεις μπροστά σου, πόσω μάλλον να τους έσιεις προϊστάμενους, συνάδελφους. Τζαι θωρείς τους μετά με τη γυναίκα τους, τα παιδιά τους, εκτός χώρου τζαι στολής εργασίας ναν μαρτούθκια (ή να έχουν γίνει έτσι μετά που αφυπηρετήσαν, εκάμαν εγγόνια). Ομολογώ ότι πραγματικά απολαμβάνω το γιατί μπορείς να τους μιλήσεις πλέον ως ίσους, να τους πειράξεις, να δεις μιαν άλλη ευαίσθητη πλευρά τους, να τους απομυθοποιήσεις τζαι να τους συμπαθήσεις τζιόλας.

Ο παπάς μου με τα εγγονούθκια του γίνεται χαλί να τον πατήσουν. Μαζί μας ήταν κέρβερος. Θείοι μου, αστυνομικοί ή στρατιωτικοί, εκτυπούσες προσοχή αν άκουες ότι έρκουνταν. Αν τους δεις τωρά με τη γυναικούα, στην αυλούα, με το αγγονούι, άλλος άνθρωπος. Πειράζεις τις παρπέττες τους τζαι γελούν. Μιλάς τζαι ακούν σε πλέον, διούν σου σημασία, μπορείς να κάμεις τζαι συζήτηση. Κάποτε ήσουν ένα μυρμηγκούι που εκατσιάριζες. Όι πως εν θα φωνάξουν όταν θεωρήσουν ότι χρειάζεται, να σου μουγκρίσουν θέμα αν τους πατήσεις τζαμαί που πονούν, να τσακωθείτε σαν τους παλιούς καλούς καιρούς. Αλλά πάλε, θέλεις η ηλικία, θέλεις οι συνθήκες, τα εγγόνια, κάποια στιγμή μαλαθκιανίσκει η ψυshή του αθρώπου. Θέλεις να τους αγκαλιάσεις να τους φιλάς. Συνήθως.

Άρκεψα δίαιτα. Διατροφή μάλλον. Μισώ τις δίαιτες - η κουμέρα μου λαλεί κάμνει θκυο γιατί εν χορτάνει με τα φαγιά της μιας. Που λες, λείπουν μου πολλά τα γλυκά, οι σοκολάτες. Εν το μόνο που με δυσκολεύκει, στα άλλα κουτσά στραβά, επειδή τρώω κατιτίς κάθε 1,5 ώρα, περνούμε. Θα γίνω μοντελάκι, θα το δεις. Μαμά γερνάω αλλά δεν πτοούμαι. Τέλοσπάντων, γράφω για να σας πω ότι ενθουσιάστηκα σήμερα που ήβρα κάτι που μοιάζει με Lion bar. Εν σαν lion αλλά λιγότερο γλυκιά τζαι με λιγότερες θερμίδες. Σπεύσατε! Εν το Kellogg's special K chocolate delight bar. 24g each bar/96 cal. Η lion bar έσιει 256 cal. Όχι δεν είναι πληρωμένη διαφήμιση.

Είμαι στο ψάξιμο για low cal σοκολάτες, παγωτά, πισκόττα που όμως δεν έχουν γεύση άχυρο. Αν βρείτε κάτι πέτε μου.

Και το τελευταίο του σημερινού ποστ, παράκληση.
Παρακαλώ όπως διαγραφεί από την καθομιλουμένη ο όρος MILF. Εν προσβλητικός θα 'λεγα.  O πλέον δόκιμος όρος είναι WHIPs: Women who are Hot, Intelligent and in their Primark.

Με εκτίμηση,

Μαστίγιο





ο παίχτης

Ο παίχτης εξελίσσεται σε παιχτούι Α' κατηγορίας. Άρκεψε να έχει άποψη, να την εκφράζει, να θυμώνει, να έχει απαιτήσεις, να ελίσσεται, γενικότερα έφυε που τη φάση του απλά αξιαγάπητου τζι έγινε αξιαγάπητος για γερά νεύρα.

Γράφω τα δαμαί να μεν τα ξιχάσω λαλεί τζι η clueless.

Πλέον λέεις του να πάμε στη γιαγιά, αν δεν θέλει απαντά σου "τεκμηριωμένα":
- δεν είναι σπίτι η γιαγιά/κοιμάται η γιαγιά!

Λέεις του να πάμε εκκλησία:
- τέλειωσε η εκκλησία/έφυγε ο πάτερ!

Λέεις του να φάει το φαγητό του:
- δεν έχουμε φαγητό
- γιε μου έτο δαμαί μπροστά σου
- δεν είναι φαγητό!

Πάω να πιάσω το μίκυ (το μικρό) γιατί κλαίει:
- άφησε τον κάτω
- μα κλαίει
- να τον πιάσει ο παπάς!

Κτυπά με, λέω του "δεν είναι σωστό", "δεν επιτρέπεται να κτυπάμε", "πονώ" (τα μεγάλα μέσα):
- Δεν είναι τίποτα μάμα, θα περάσει!
(όταν έπεφτε χαμαί ελαλούσαμεν του "δεν είναι τίποτα, θα περάσει").

Ρίχνει τη μπάλα πάνω μου, ξανά "δεν ρίχνουμε πράγματα πάνω στους άλλους, θα κτυπήσουμε, πονώ, θέλεις να σου ρίξω κι εγώ τη μπάλα να δεις ότι πονάς?"
- ναι!
Τη ρίχνω ελαφρά πάνω του, θυμώνει:
- Γιατί μου την έριξες??

Θέλει (πάλε) σελινούι για το μηχάνημα να πιάσει μπάλα. Λέω του "δεν έχουμε λεφτά". Πάει σε άλλον (άγνωστο) τζαι λαλεί του "δεν έχουμε λεφτά, θα μου πιάσεις μπάλα?"

Άμαν εν θέλει να κάμει κάτι: "είμαι κουρασμένος/είμαι λυπημένος".

Στη σκέψη του, είναι καλυμμένος. Μιλά, απαντά, έχει τη λύση, έχει δίκιο, τέλος. Δεν έχει θέση το "γιατί", το "όχι", το "που το ξέρεις". Δεν θα ασχοληθεί να σου εξηγήσει. Πλέον πρέπει να βρίσκω τρόπους να του αποσπώ την προσοχή που τη σκέψη του για να περάσει το δικό μου.

Εψές στις 12 που κοιμούνταν τα μωρά, αποφάσισα να βάλω μια μάσκα νυχτός άσπρη μετά που 6 μήνες. Ξυπνά ο παίχτης, γυρέφκει με, πετάσσουμαι δίπλα του με τη μάσκα, θωρεί με, αρπάσσει με να κοιμηθούμε ξανά αγκαλιά! Ούτε πτοήθηκε. Η μόνη μου έννοια να μεν εθώρεν εφιάλτες ούλλη νύχτα. Πάντως ετζοιμήθηκε, εξύπνησε μια χαρά.

Άμαν με βλέπει λυπημένη, θυμωμένη:
-μάμα να γελάς, να είσαι χαρούμενη!

Λαλεί μου 10-20 φορές την ημέρα "σε αγαπώ πολύ" τζαι λιώνω. Ξέρω ότι σε 1-2 χρόνια θα σταματήσει να το λαλεί τζαι θα το ξαναπεί σε καμιά πενηνταριά χρόνια ίσως.

Το αποκορύφωμα είναι όταν με σφίγγει στην αγκαλιά του τζαι λαλεί μου:
- Σε αγαπώ πολύ μάμα. Μια μέρα θα σε βοηθήσω!

Αυτά. Κόμα δεν έκλεισε τριών. Ότι τζαι να πω εν λλίο για το τι μου προσφέρει τούντο μωρό.
#blessed




ΦουέΓΚο?

1. Μόνον εμένα επαραξένεψε η προφορά της λέξης Φουέγο που την Ελένη μας? Φουέγο μάνα μου, ουχί ΦουέΓΚο. Εφακκούσεν άshημα κατά την άποψη ...