Αναρτήσεις

πρώτο σχολείο

Ναν άρρωστος πάλε ο μεγάλος. Να έσιει αρρωστήσει με πυρετό 2 φορές μέσα σε 2 εβδομάδες αφότου εξεκίνησε σχολείο. Να σκέφτεσαι ότι, εφόσον ο πυρετός προκύπτει αρχές της εβδομάδας (τζι εν κολλά που το σχολείο), μήπως τελικά εν ψυχοσωματικός? επειδή εν θέλει να πάει σχολείο!
Κάθε μέρα ναν περιπέτεια, αν θα κλαίει που το πρωί, αν θα θέλει να πάει καφετέρια, στη γιαγιά ή κάπου αλλού. Στο σχολείο πάντως όι. Να θέλει να τον πιάσει ο παππούς που το σχολείο μόλις τον πάρεις. Να του τάζεις πάρκα τζαι εκπλήξεις όταν σχολάσει. Να αγωνιάς αν θα σε ειδοποιήσουν πάλε που το σχολείο επειδή κλαίει, δεν τρώει ή έκαμε πυρετό.  
Να μεν ξικολλά μετά που τη γιαγιά, να κλαίει, να κλωτσά, να μεν θέλει κανέναν άλλο, ούτε καν εσένα τζαι να μεν μπορείς να τον παρηγορήσεις. 
Να θωρείς έναν άλλο μωρό, αντιδραστικό, ιδιότροπο, γκρινιάρικο, ανασφαλές, λυπημένο, θυμωμένο που κλωτσά τζαι κάμνει tantrums όπου και όποτε έβρει. Να ξέρεις ότι εν αναστατωμένος, να τον καλοπιάνεις, να μεν θυμώνεις εσύ τζαι να θυμώνουν άλλ…

εξομολαύσεις

εξομολογήσεις+απολαύσεις

Είναι απόλαυση να παρακολουθείς τους "σκληρούς" άντρες πως κινούνται στην προσωπική τους ζωή. Σκληρούς εννοώ τους φαινομενικά στυγνούς επιχειρηματίες, αυστηρούς τζαι απαιτητικούς εργοδότες, απρόσιτους συνήθως στις πρώτες σας επαφές, τελοσπάντων άτομα που δεν τολμάς να αποκαλέσεις με το μικρό τους ή να τους απευθύνεις το λόγο στον ενικό.

Είναι τύποι όπως τον παπά μου, κάποιους θείους μου, μάστρους, άλλους φίλους κλπ. Στη δουλειά τους σκληροί μαχητικοί διεκδικητικοί, ζόρικοι, εν θέλεις να τους πετύχεις μπροστά σου, πόσω μάλλον να τους έσιεις προϊστάμενους, συνάδελφους. Τζαι θωρείς τους μετά με τη γυναίκα τους, τα παιδιά τους, εκτός χώρου τζαι στολής εργασίας ναν μαρτούθκια (ή να έχουν γίνει έτσι μετά που αφυπηρετήσαν, εκάμαν εγγόνια). Ομολογώ ότι πραγματικά απολαμβάνω το γιατί μπορείς να τους μιλήσεις πλέον ως ίσους, να τους πειράξεις, να δεις μιαν άλλη ευαίσθητη πλευρά τους, να τους απομυθοποιήσεις τζαι να τους συμπαθήσεις τζιόλας.

Ο παπάς μου με τα …

ο παίχτης

Ο παίχτης εξελίσσεται σε παιχτούι Α' κατηγορίας. Άρκεψε να έχει άποψη, να την εκφράζει, να θυμώνει, να έχει απαιτήσεις, να ελίσσεται, γενικότερα έφυε που τη φάση του απλά αξιαγάπητου τζι έγινε αξιαγάπητος για γερά νεύρα.

Γράφω τα δαμαί να μεν τα ξιχάσω λαλεί τζι η clueless.

Πλέον λέεις του να πάμε στη γιαγιά, αν δεν θέλει απαντά σου "τεκμηριωμένα":
- δεν είναι σπίτι η γιαγιά/κοιμάται η γιαγιά!

Λέεις του να πάμε εκκλησία:
- τέλειωσε η εκκλησία/έφυγε ο πάτερ!

Λέεις του να φάει το φαγητό του:
- δεν έχουμε φαγητό
- γιε μου έτο δαμαί μπροστά σου
- δεν είναι φαγητό!

Πάω να πιάσω το μίκυ (το μικρό) γιατί κλαίει:
- άφησε τον κάτω
- μα κλαίει
- να τον πιάσει ο παπάς!

Κτυπά με, λέω του "δεν είναι σωστό", "δεν επιτρέπεται να κτυπάμε", "πονώ" (τα μεγάλα μέσα):
- Δεν είναι τίποτα μάμα, θα περάσει!
(όταν έπεφτε χαμαί ελαλούσαμεν του "δεν είναι τίποτα, θα περάσει").

Ρίχνει τη μπάλα πάνω μου, ξανά "δεν ρίχνουμε πράγματα πάνω στους άλλους, θα…

Κυπραίοι γονείς τζι εφταθέσεο

Οι Κύπριοι γονείς εν μοναδικοί. Εν έσιει στον κόσμο άλλον τέθκοιο φαινόμενο.
Που τα 6 σου που καταλάβεις τί λαλούν, καταγράφεις το μουρμουρκόν τους, που κυμαίνεται από το αμυδρό ενδιαφέρον ως το πρήξιμο τζαι καταλήγεις συχνά πυκνά σε τσακωμούς.
Στα 6 σου αρκέφκουν να σου λαλούν "θκιάβασε". Τούτον πάει σταθερά ως τα 18 σου. Στο μεταξύ μεσολαβούν κάμποσα "μα που έννα πάεις τωρά", "μεν αρκήσεις", "μα ννάμπον τούτον που φορείς", "με ποιόν μιλάς πάλε", πόσες ώρες στο τηλέφωνο", "κλείστην τηλεόραση κανεί", "συστάρισ' το δωμάτιο σου", "πήαιννε τζοιμήθου","ξύπνα, ΞΥΠΝΑ". Έσιει τζαι πολλά άλλα, στον τζαιρό μου εν είχαμεν κινητά στην εφηβεία, εγυρίζαμεν τις γειτονιές, τα κλαπς, ο βασικός καυκάς ήταν να θκιαβάσω τζαι να μπω έσσω. Ενιξέρω τωρά οι μιτσιοί τί περνούν.
Να προσπεράσω το στρατό γιατί εν έκαμα? Η προτροπή των γονιών είναι να μεν φάει κράτηση/φυλακή το μωρό, να τρώει το φαίν του, να πιάσε…

Η επιστροφή της Ιβάνας

Ιβάνα: Neerie έχω νέα!
Neerie: Καλώς τα μμάθκια μας τα θκυο. Που εκάμαμε μαύρα μμάθκια...
Ι: Ναι ναι, ξέρω, μαύρα μάτια, να βάλεις αγγουράκια ή πατάτες πάνω να φύγουν οι σακούλες. Άκου:
Ν: Κόρη μου τί λαλείς? Εν έκφραση, άμαν κάμεις καιρό να δεις κάποιον.
Ι: Ναι, ξέρω ότι φαίνομαι σαν κόρη σου, έχω νέα και πρέπει να σου πω.
Ν: Εν εξεκινήσαμε καλά, έσιε χάρη που είμαι παραπάνω περίεργη παρά περήφανη, λέγε.
Ι:. Τώρα που ήμουν διακοπές, στον Άγιο Δομίνικο, μεγάλη η χάρη του, γνώρισα τον Χούντο.
Ν: Ποιό Χούντο? Τζαι πότε επήες Άγιο Δομίνικο? Τζι έννεν άγιος ορθόδοξος... Τέλοσπάντων, έσιεις πολλά να μάθεις. Για πες
Ι: Ο Χούντος Βρίαμος, προπονητής μπέιζμπολ και μοντέλο, που έπαιξε στο ριάλιτι επιβίωσης Μαχάιτορ... ξέρεις?
Ν: Αχαχαχα, μα πως τα έσμιξες έτσι κόρη, έκαμες τα...
Ι: Εγώ δεν έσμιξα τίποτα, έτσι μου συστήθηκε, και είναι πολύ ωραίο παιδί, ψηλός, αθλητής, με τρίγωνη πλάτη, όπως μου έλεγες πάντα ότι ήθελε η γιαγιά σου...
Ν: Τη γιαγιά μου να μεν την νεκατώννεις μες τες πελλάρες σου,…

τουρλουτ

Σήμερα είμαι η "χαρά" του οφθαλμολουτρόφιλου, αφού εχάλασεν το αιρκοντίσιον στη δουλειά, άνοιξα παράθυρα πέρκι ξιδρώσω τζι έμεινα με την τελαντωτή φανελλούα. Υπό πιο δροσερές συνθήκες θα εφορούσα τζαι ριχτή φανέλα που πάνω γιατί τα εφαρμοστά δεν εφαρμόζουν πλέον, αλλά αποφάσισα να αγκαλιάσω τον πιο χυμώδη μου εαυτό τζαι ας ξεshειλώ ποτζεί ποδά.
Συγχαίρω που δαμαί την μπέα για το ποστ της αλλά εγώ δεν εσυμφιλιώθηκα ακόμα με το μετά-τη-γέννα σώμα μου. Είμαι κάπου μεταξύ άρνησης τζαι θυμού, αλλά τις τελευταίες μέρες άρκεψα τη διαπραγμάτευση με τις κουμέρες για γυμναστήριο. Έσιει μιαν εβδομάδα είπαμε να ξαναξεκινήσουμε. Εν ήδη Πέμπτη, ακόμα να πάμε.
Πόσοι που σας εγοράσετε παιγνίδια για τα μωρά σας μετά που έρευνα (για ναν εκπαιδευτικά), ενθουσιασμό (γιατί εν διασκεδαστικά), ματαιοδοξία (γιατί εν όμορφα/εξεζητημένα) τζαι τα κοπελλούδια σας αγνοήσαν τα παντελώς τζαι προτιμούν να παίζουν με κουτάλες, μαππούες ή το κινητό σας? Ωραία, κατεβάστε τα σιέρκα, τζι εγώ, προφανώς. Έπιασα …

Οι άντρες που τον Άρη

Έχοντας πλέον δύο γιους, η περιέργεια μου για τους άντρες έχει εκτοξευθεί στο διάστημα, ανησυχώ, προβληματίζουμαι τί χρειάζονται, τί θα χρειαστούν στο μέλλον τζαι πόσα μπορώ να τους προσφέρω εγώ για να γίνουν "σωστοί" άνθρωποι ή τελοσπάντων να επιβιώσουν, να χαίρονται τζαι να διούν χαρά όσο μεγαλώνουν.

Τούτον έβαλε με στη διαδικασία να προσπαθώ να μάθω ξανά τον άντρα μου, να αναθεωρήσω τις απόψεις μου περί ανδρίλας τζαι βασικά να προσπαθώ να μπω μες το νου τους που εν στενός τζαι μονόδρομος. 
Τόσα χρόνια η Ιβάνα εδίδαξε με πολλά. Έμαθε με η πελλή πως να αποκωδικοποιώ τις συμπεριφορές τους, να καταλαβαίνω γιατί θυμώνουν, γιατί μιλούν, γιατί δεν μιλούν τζαι να δρω ανάλογα. Η Ιβάνα όμως έβλεπε μόνο δράση-αντίδραση τζαι δεν έφτασε στην ουσία.
Την οποία (ουσία) καλούμαι να ανακαλύψω τωρά εγώ. Βάζοντας τις δικές μου ανάγκες σε αναμονή (όπως είπα τζαι σε προηγούμενο ποστ), τωρά πρέπει να ανακαλύψω τί χρειάζουνται πραγματικά ως ενήλικες άντρες. 
Κάποια πράματα εν γνωστά, μάππα, σεκ…