οργάνωσις

Ι αμ φρίκιν άουτ ε μπιτ... Φοούμαι τη γέννα. Εν έχω αντοχή στον πόνο τζι εν θέλω να πονήσω. Τζι αν κάτι πάει στραβά? Αλλά όι. Εν θα σκέφτομαι έτσι, αν κάτι πάει στραβά επήε, εν το ελέγχω, εγώ απλά θα κάμω ότι μπορώ τζαι να εύχομαι στο Θεό να παν όλα καλά. Αλλά φοούμαι τον πόνο. Ποιά εν τα όρια μου? Έννα τα καταφέρω? Οξά έννα φυρτώ? Να κάμω επισκληρίδιο ή καισαρική? Βλακεία, αν εν μόνο για τον πόνο. Ξέρω εν νωρίς που τα σκέφτουμαι αλλά σκέφτουμαι τα, εχτές επήα σε ένα μάθημα στο Μακάριο τζι είπαν μας να μάθουμεν αναπνοές τζι έτσι επικεντρωνούμαστε στις αναπνοές τζαι έτσι εν πιο εύκολος ο τοκετός τζαι μειώνεται ο πόνος... Έθελα να συγκεντρωθώ να τες κάμω σωστά (εν τες επετύχαινα) τζι εν με εκάνεν, εκλώτσαν τζαι το μωρό! Ήθελα να φιρτώ που το γέλιο, ήβρεν την ώρα το ευλοημένο, εχαϊδευκα την τζοιλιά μου να ηρεμήσει. Ναι, εν για σένα που ήρτα δαμαί αλλά κάτσε φρόνιμα να μάθω να σε φκάλω καλά. Άτε αγάπη μου... Στο τέλος ηρέμησε. Εγώ πάλε όι. Ούφφου. Ευτυχώς τις παραπάνω ώρες της ημέρας σκέφτουμαι τζαι κάμνω άλλα πράματα, μόνο μιαν φοράν την ημέρα φρικάρω άμαν το θυμούμαι. Είδωμεν, μακάρι ούλλα να παν καλά τζαι χαλάλιν ο πόνος, έννεν? Εν.

Κατά τα άλλα, πιάνω μερικές φορές τον εαυτό μου να σούζεται δεξιά αριστερά, μπρος πίσω, ή να σούσω τα πόθκια μου. Ηρεμά με. Είδεν με ο Δώρος μια φορά τζι ερώτησε με αν είμαι καλά. Εν είμαι αυτιστική λαλώ του αλλά πράγματι κάποιες φορές ηρεμεί με. Έκτοτε σκέφτουμαι άμπα τζαι είμαι τζαι σκέφτουμαι άμπα τζαι φκει αυτιστικό το μωρό, φταιν τζαι τα παιδικά εμβόλια εδιάβασα κάπου για τον αυτισμό στα μωρά λόγω μιας ουσίας τωρά εν θυμούμαι, άλλον θέμα τζείνο, είσιεν το τζι η μάνα στο βλογ της.

Εν έκαμα τίποτε ακόμα. Τούτο το nesting έπρεπε να το κάμω google για να δω τί είναι τζι εν έκαμα τίποτε. Αγχώνουμαι ότι πρέπει να συσταρίσω, να οργανωθώ σπίτι, να αρκέψω να πιάνω πράματα σε 1-2 μήνες αλλά πάλε δεν το βάλλω μπροστά. Έχουμεν άλλες προτεραιότητες. Εξάλλου τωρά έσιει μάππα. Το σπίτι εμπήκε σε football mode αλλά εγώ απλά (θα) ποτζοιμούμαι πας τον καναπέ. Εν σώννω είπαμε.

Έτο περιμένω να περάσει ο τζαιρός τζαι να κινητοποιηθώ. Δεν ξέρω τί άλλο πρέπει να κάμω τωρά. Δυσκολέφκει με η καρέκλα στη δουλειά, δεν σιουρκάζουμαι, φέρνω μαξιλάρκα, βάλλω τα έτσι, αλλιώς, πάλε εν βολεύκουμαι, κάθε μέρα πελλανίσκω ώσπου να σχολάσω (τωρά είμαι καλά ακόμα, σε 2 ώρες θα αρκέψω να τριβιτζιάζουμαι). Θέλω να απλώνω.

Είδα τζαι όνειρο έναν παλιό μου φίλο τζι ήρτε μου να του στείλω μήνυμα να δω τί κάμνει. Έσιει 2 χρόνια να μιλήσουμε τζι επεθύμησα τον. Αλλά επόκατσα. Τζείνος γιατί εν μου στέλλει ποττέ.

Διψώ πολλά τελευταίως. Θκιαβάζω ότι πρέπει να πίνω πολλύ νερό αλλά η κοπέλα στο περίπτερο είπε μου να μεν πίνω γιατί έννα φουσκώνω. Ε τί να κάμω τελικά.

Θέλω να συνοδεύσω τον άντρα μου σ' ένα ταξίδι τζαι δεν ξέρω αν πρέπει. Λογικά έννεν επικίνδυνο αλλά αν είναι? Η γιατρός είπε μου αν θα πελλάνω που την αγωνία να μεν πάω. Τζι ότι εν μπορεί να μου εγγυηθεί ότι ούλλα θα παν καλά. Άρα ππέφτει ούλλον το βάρος πάνω μου.

Θέλω έναν καλό φτηνό κομμωτήριο για κτένισμα, πρέπει να πάω αύριο.

Είδες? Τζαι λαλείς μου ότι εν μπορώ να οργανωθώ. Μια χαρά οργανώθηκα δαμέσα. Έγραψα τα ούλλα που θέλω να κάμω.





 

Σχόλια

  1. Και που τα έγραψες τί κατάλαβες? Αποφάσεις πήρες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Οι πήρες εν μες το ψυγείον

      Διαγραφή
    2. εσύ μας έλειπες τωρά (Ιβάνα)! αντί να βοηθήσεις την κατάσταση μας την λες τζαι που πάνω, αντί να μου σάσεις τα μαλλιά μου ας πούμε

      πήρες ελείψαν, αλλά επειδή έσιει άλλον match πόψε πρέπει να φέρουμεν, thanx for the reminder

      Διαγραφή
  2. Ρηλάξ λαλούμεν μαν!
    Τζι ούλλα εννα παν καλά!
    Τζαι πίστεψε με...την ώρα του τοκετού, με αναπνοές εννα σκέφτεσαι, με κεράκια (είπαν σας το τούτον στο μάθημα έννεν;) με τίποτε.
    Τα πράματα έρκουνται που μόνα τους τζίντην ώρα.
    Ο Θεός θα βοηθήσεις τζι ούλλα θα παν καλά.

    Η γυναίκα μου επέλεξεν επισκληρήδιο τζαι μια χαρά εθκιαβήκαμεν τες 13 ώρες (!!!) που επεράσαμεν μες το δωμάτιο τοκετού. Επισκληρήδιο πρέπει να σου πω ότι είχα κάμει τζι εγώ πιο παλιά σε μια εγχείρηση τζι εν ένωσα τίποτε. Μεν γελάς, έννεν μόνον σε γέννες που το κάμνουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εν έσιει υδρο-γέννα; Ινβίκτε ανέλαβε!

      Διαγραφή
    2. τριολούιν γιαξ! νερά, γαίματα, πλακούντες, να πνιεί τζαι το μωρό!

      ίνβικτε σκέφτουμαι το για επισκληρίδιο (πώς γράφεται!) αλλά πάλε άκουσα ότι έσιει κάποιον κίνδυνο, εν πιο χρονοβόρο τζι επιπλέον, εν συμμετέχεις στη γέννα σαν μάνα (εν κουντάς κλπ). Έννα το αφήκω ως το τέλος να δω πως θα είμαι

      Διαγραφή
    3. Φυσικά τζαι συμμετέχεις, φυσικά τζαι κουντάς, μεν ακούεις πελλάρες!
      Been there, seen it happening!

      Διαγραφή
  3. Νομίζω ούλλες οι γυναίκες περνούν το τούτο.
    Στην πρώτην εγκυμοσύνη εθώρουν τα πιο περίεργα όνειρα για τον τρόπον που εννά γεννήσω. Εν το άγνωστο τζιαι ακούμεν πόνο τζιαι νομίζουμεν ότι εννάν κάτι πολλά εξωπραγματικό. Εγώ τουλάχιστον τούτον ένιωθα.
    Απλά εν πόνος περιόδου + δυσκοιλιότητας αλλά λίον πιο έντονα.
    Οι αναπνοές βοηθούν πάρα πάρα πολλά! Να τες κάμνεις τζιαι εννά σε βοηθήσουν.

    Γενικά δεν είμαι υπερ της επισκληρήδιου κτλ εκτός αν υπάρχει πραγματικό πρόβλημα και το συνιστά ο γιατρός. Όλα θα πάνε καλά! Αυτό να σκέφτεσαι!

    Τζιαι σιγά; Τι είναι λίος πόνος..; Δαμέ έχει φορές που πονούμεν τζιαι "πονούμεν" άδικα.
    Σκέψου ότι θα ζεις το μεγαλύτερο θαύμα στον κόσμο! Γιατί να μεν το νιώσεις ;;; ( καλα σιωπώ, έφυα... μεν σύρνεις το παπούτσι λαλούμεν ! )

    Για το ταξίδι δεν ξέρω... όπως νιώθεις...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τζι εγώ έτσι θέλω να σκέφτουμαι, να επικρατήσει τέλοσπάντων αυτός ο τρόπος σκέψης
      ώστε... έν τόσος ο πόνος?

      Διαγραφή
    2. Κοίτα ο πόνος εν πόνος αλλά εν για να σε βοηθήσει να κουντήσεις. Εγώ επερίμενα οτι εν να εν πόνος που εν εξανάνιωσα κτλ.
      Οι αναπνοές εβοηθήσαν με πολλά.

      Διαγραφή
  4. Να σου δώσω το τηλ της αναπνοούς μου... ό,τι τζαι να σου πω εν λλίο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. τί εννοείς? ότι θέλω εξειδικευμένα μαθήματα?
      πε μου πε μου πε μου
      πόσος εν ο πόνος ούφφου

      Διαγραφή
    2. Πάρε σιόρ καμιάν δούλαν μαζί σου να ποσπάζεσαι!
      Τζαι ποννα ποσπαστείς, αν θέλεις βοήθειαν με τες βρέψες, μεν διστάσεις...

      Διαγραφή
    3. Παρακαλώ, ούτε λόγος...

      Διαγραφή
    4. εν καλός :) (ο πόνος)
      γουί σπηκ

      Διαγραφή
  5. πίνε κόρη μου νερό, κάθεσαι τζιαι ακούεις την περιπτερού. Κύριελέησον πιον.

    Το λοιπό: Πρώτη γέννα επισκληρίδιος. οκ εν επόνησα τζείντην ώρα που έφκενεν το μωρό, αλλά ραφές είχα και με πονούσαν, ενδεχομένως επειδή έσπρωξα ελαφρώς πιο νωρίς.
    Δεύτερη γέννα: Πάλε ήθελα επισκληρίδιο αλλά ο γιατρός είπε μου να σκάσω και να σπρώξω γιατί ώσπου να δράσει το αναισθητικό το μωρό θα ήταν ήδη έξω (οκ είχα απίστευτα πανεύκολη δεύτερη γέννα, όχι πως η πρώτη ήταν ιδιαίτερα δύσκολη). Έσπρωξα λοιπόν και το συναίσθημα του πόνου υπάρχει μεν, είναι διαχειρίσιμο δε και θα σου το περιγράψω γιατί υπάρχει παραλληλισμός: Ήσουν ποττέ δυσκοίλια. Θυμάσαι καμιά φορά που ένιωθες να θέλεις τοιλετ αλλά εν εγίνετουν τίποτε και τελίκα έκαμες ένα σφίξξιμο τζιαι φκήκε; Αλλά επόνησε τζιαι λλίο; Ε, κάπως έτσι, αλλά λλλιον παραπάνω. Σου ομιλώ για την ώρα που φκαίνει το μωρό, το είπαμε τούτο. Τα πριν συζήτα τα με καμιάν που έκαμεν ώωωωωρες να τζοιλιοπονεί ώσπου να φκει το κοπελλούδιν και πόσο άντεχε ή όχι. Αν και οι πόνοι της γέννας εμένα μου φάνηκαν ένα κάτι περισσότερο απο αυτούς της περιόδου που είχαμε όταν ημασταν έφηβες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. εγώ δεν είχα δύσκολες ή επώδυνες περιόδους, ούτε έσπασα ποττέ κανένα σιέρι, πόδι, γενικά δεν θυμούμαι να επόνισα ιδιαίτερα στη ζωή μου τζαι γι αυτόν φοούμαι (εννοείται τρέμω οδοντίατρους τζαι γυναικολόγους)
    αφού λαλώ τους να μεν μου λαλούν top secrets γιατί αν με βασανίσουν ποττέ θα τα πω ούλλα!
    οκκέι, ευχαριστώ, ήσουν κατατοπιστικότατη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. άκου να δεις, ήρτα πίσω γιατί κατανοώ σε, ακριβώς επειδή η πρώτη φορά που με άγγιξε γιατρός σε χειρουργίο ήταν στην πρώτη μου γέννα. Παρόμοια ένιωθα με σένα διότι καμία εμπειρία με γιατρούς δεν είχα, επίσης φοβάμαι τον πόνο, όπως και τον οδοντίατρο. Θα σου εισηγηθώ λοιπόν να σκεφτείς σοβαρά την πιθανότητα για επισκληρίδιο γιατί θεωρώ ότι θα σε ξιαγχώσει. Σε μένα δούλεψε. Προετοιμάστου για λίγο πόνο μετά λόγω ραφών, αλλά περνά. Επίσης εσύ θα είσαι άπλα - ξάπλα και θα θηλάζεις το μωρό και θα αφήνεις τους άλλους να φακκούν, πράμα που δεν είναι καθόλου κακό!

      Διαγραφή
  7. Εν έχω εμπειρία φυσιολογικής γέννας διότι αναγκαστικά έκαμα καισαρική κι εγώ εφοούμουν ότι θα πονήσω όταν θα μου εβάλλαν την ένεση για επισκληρίδιο διότι εν αντέχω ιδιαίτερα τον πόνο. Όμως ήταν πολλά ανώδυνη ούλλη η διαδικασία όπως και η ανάρρωση από την καισαρική. Παραπάνω επονούσα όταν επροσπαθούσαν να μου πιάσουν αίμα κι εν εβρίσκαν φλέβα! Πίνε νερό, εν έσιει καλύτερο πράμα κι άρκεψε τα συγυρίσματα και τα ψώνια τωρά που σώνεις και μεν μείνεις σαν εμένα τελευταία στιγμή, μεγάλο λάθος. Εμείς ετελειώσαμε με το δωμάτιο του μωρού ακριβώς την νύχτα πριν γεννήσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. My experience... Έκαμα επισκληρίδιο. Οι πόνοι άρχισαν 5 το πρωί χωρίς διαστολή. Εγέννησα 4 το δείλις. Σχεδόν 12 ώρες. Το επισκληρίδιο εμπήκεν η ώρα 12 το μεσημέρι οπότε επόνουν περίπου 6-7 ώρες πριν. Ένιωσα τον πόνο μέχρι και το 80% περίπου των συσπάσεων στο monitor. Ήταν καμπόσος πόνος η αλήθκεια αλλά διαχειρίσιμος. Εγώ ένιωθα ότι δεν μπορούσα παραπάνω so ήξερα ότι θα βάλω επισκληρίδιο. Και δεν το μετάνιωσα. Από εκείνο το σημείο και μετά ένιωθα τι γινόταν χωρίς όμως τον παραμικρό πόνο. Γέννησα φυσιολογικά σπρώχνοντας μια χαρά με τις οδηγίες του γιατρού και της μαίας. Και η εμπειρία θα μου μείνει αξέχαστη. Κατά την άποψή μου παίζει πολύ σημαντικό ρόλο και ο αναισθησιολόγος (σε περίπτωση που βάλεις) και ο γιατρός και η μαία. Αλλά και πάλι its your choise.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. φοούμαι πολλά τον πόνο, πονώ εύκολα, τζαι αν κρίνω που τους πόνους της περιόδου μου, εν ΘΕΛΩ να ζήσω πόνους γέννας.
    η μάνα μου λαλεί έννα εν το ίδιο γιατί πάλεπαρόμοιες συσπάσεις ένει. απλά έφτασα στο σημείο να εύχομαι να μεν θελήσω ποτέ δικό μου μωρό.

    τούτο για τα εμβόλια διάβασε καλύτερα ήταν μια άκυρη δημοσίευση και ο συγγραφέας που την έκαμε είχε κυρώσεις.

    νερό να πίνεις. κύριε ελέησον!

    επίσης, οκ εν έχω δική μου εμπειρία, αλλά εδιάβασα αρκετά birth stories κλπ, τζαι νομίζω ότι αν μπορείς να πεις και στο γιατρό σου ότι θέλεις επισκληρίδιο να το έχει υπ'όψην, καλώς. Να το πεις, να το συζητήσεις, να ηρεμήσεις. η διαφορά εν τεράστια αλλά έννεν ότι δεν νιώθεις. τωρα ΑΝ τύχει τζείνη την ώρα να γίνουν όλα μπαμ μπαμ, εν νομίζω ότι έννα αγχωθεις για τούτο! αλλά σαν πρώτο πλάνο, νομίζω θα το έκαμνα.

    επίσης, για τις γέννες σε νερό, εν ξέρω αν εν με χιούμορ που απάντησες αλλά το μωρό την ώρα που γεννιέται, έντζαι ξεκινά να αναπνέει έτσι μόνο του. οπότε φκαίνει μες στο νερό, εν πολλά πιο φυσικό το αίσθημα γιατί φκαίνει από νερό σε νερό, η θερμοκρασία, και μετά το βγάζουν, βεβαιώνονται για την αναπνοή και πάπαλα. εν έχει να πνιεί! :)

    για κομμώτριες εν ξέρω, εν με απασχόλησε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εννα πονήσεις, εννα γεννήσεις και μόλις πιάσεις το μωρό στα χέρια σου εννα ξεχάσεις ότι επόνησες και εννα είσαι απλά ευτυχισμένη (εδκιάβασα το σλημερα σε ένα βιβλίο:)))) πίννε νερό ωφελεί πάντα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έπειδή οι άλλοι συναθροιστές εποκάτσαν, τζιαι επειδή θεωρώ ότ το μπλόγκιν έχει ακόμα μέλλον, έκαμα έναν νέον συναρθροιστήν:

    thecyprusblogs.blogspot.com

    Επρόσθεσα τζιαι το μπλόγκ σας στα μπλόγκρολ.

    Κάμετε τον γνωστόν για να κάμνει τζιαι τα ιστολόγια σας γνωστά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ακόμα τζιαι οι ανησυχίες σου, εν φυσιολογικές ανησυχίες κάποιας εγκυμονούσας. Απόλαυσε τες:)))
    Ο πόνος εν εφήμερος ρε, έννεν τίποτε. να μεν τον φοάσαι τζιαι εννα μιτσιάνει.

    Άκου τι εσκέφτηκα μόλις τωρά.
    Πονείς άμαν είσαι ζωντανός, τζιαι έσιεις τες αισθήσεις σου. κανένας νεκρός εν πονεί. Η ζωή ισούται με πόνο. Το να πονείς, πάει να πει ότι ζεις.
    οκ;
    άρα, έννεν λογικό τη στιγμή που εννα φέρεις μια νέα ζωή σε τούτον το κόσμο, να υπάρχει πόνος;
    Έννεν όμορφο;

    Εννα πονείς εσύ, για να ζήσει το παιδίν σου.

    αξίζει:))) μεν το φοάσαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Εγώ επισκληρίδιο έκαμα και έζησα και απόλαυσα την κάθε στιγμή, πόνο ένιωσα για κανένα 15 λέπτο την επόμενη μέρα (that was it!). Μην ταλεπωρείς το μυαλό σου με τους κινδύνους, που σου λένε, κίνδυνοι υπάρχουν παντού και σε κανόνικη γεννα και με επισκληρίδιο και καισσαρική και πάντου. Το θέμα είναι να σκέφτεσαι θετικά και όλα θα πάνε καλά, ότι και να επιλεξείς. Αν κάτσουμε να σκεφτούμαστε διάφορα εν θα εκάμναμε τίποτε σε τούτη την ζωή! Χαλάρα και όλα θα πάνε καλά! Τζαι πίννε νερό! πε της περιπτερούς να πριστείς εσυ! τζαι εν θα σου ξαναπεί τίποτε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ευχαριστώ σας παίδες! έβαλα τα υπόψη, ακόμα κάμνω γκάλοπ για το μέγεθος του πόνου, εχτές ερώτησα τζαι τη μάμα μου τζι εκαθησύχασε με
    προχωρούμεν και βλέπουμεν :)
    επίσης άρκεψα τζαι πίννω νερά

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

τζι άλλα νεκατωμένα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ