Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2017

εξομολαύσεις

εξομολογήσεις+απολαύσεις

Είναι απόλαυση να παρακολουθείς τους "σκληρούς" άντρες πως κινούνται στην προσωπική τους ζωή. Σκληρούς εννοώ τους φαινομενικά στυγνούς επιχειρηματίες, αυστηρούς τζαι απαιτητικούς εργοδότες, απρόσιτους συνήθως στις πρώτες σας επαφές, τελοσπάντων άτομα που δεν τολμάς να αποκαλέσεις με το μικρό τους ή να τους απευθύνεις το λόγο στον ενικό.

Είναι τύποι όπως τον παπά μου, κάποιους θείους μου, μάστρους, άλλους φίλους κλπ. Στη δουλειά τους σκληροί μαχητικοί διεκδικητικοί, ζόρικοι, εν θέλεις να τους πετύχεις μπροστά σου, πόσω μάλλον να τους έσιεις προϊστάμενους, συνάδελφους. Τζαι θωρείς τους μετά με τη γυναίκα τους, τα παιδιά τους, εκτός χώρου τζαι στολής εργασίας ναν μαρτούθκια (ή να έχουν γίνει έτσι μετά που αφυπηρετήσαν, εκάμαν εγγόνια). Ομολογώ ότι πραγματικά απολαμβάνω το γιατί μπορείς να τους μιλήσεις πλέον ως ίσους, να τους πειράξεις, να δεις μιαν άλλη ευαίσθητη πλευρά τους, να τους απομυθοποιήσεις τζαι να τους συμπαθήσεις τζιόλας.

Ο παπάς μου με τα …

ο παίχτης

Ο παίχτης εξελίσσεται σε παιχτούι Α' κατηγορίας. Άρκεψε να έχει άποψη, να την εκφράζει, να θυμώνει, να έχει απαιτήσεις, να ελίσσεται, γενικότερα έφυε που τη φάση του απλά αξιαγάπητου τζι έγινε αξιαγάπητος για γερά νεύρα.

Γράφω τα δαμαί να μεν τα ξιχάσω λαλεί τζι η clueless.

Πλέον λέεις του να πάμε στη γιαγιά, αν δεν θέλει απαντά σου "τεκμηριωμένα":
- δεν είναι σπίτι η γιαγιά/κοιμάται η γιαγιά!

Λέεις του να πάμε εκκλησία:
- τέλειωσε η εκκλησία/έφυγε ο πάτερ!

Λέεις του να φάει το φαγητό του:
- δεν έχουμε φαγητό
- γιε μου έτο δαμαί μπροστά σου
- δεν είναι φαγητό!

Πάω να πιάσω το μίκυ (το μικρό) γιατί κλαίει:
- άφησε τον κάτω
- μα κλαίει
- να τον πιάσει ο παπάς!

Κτυπά με, λέω του "δεν είναι σωστό", "δεν επιτρέπεται να κτυπάμε", "πονώ" (τα μεγάλα μέσα):
- Δεν είναι τίποτα μάμα, θα περάσει!
(όταν έπεφτε χαμαί ελαλούσαμεν του "δεν είναι τίποτα, θα περάσει").

Ρίχνει τη μπάλα πάνω μου, ξανά "δεν ρίχνουμε πράγματα πάνω στους άλλους, θα…