Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2016

τσουνάμια τζι ωριμότητα

Άσιημο πράμα να τσακώνεσαι. Ή απλά να διαφωνείς με τον άλλο τζαι να νευριάζεις που δεν σε καταλαβαίνει, που δεν θέλει/μπορεί να μπει στη θέση σου τζαι να σε βοηθήσει. Εγώ συνήθως κρατώ μούτρα. Από λεπτά μέχρι εβδομάδες. Να μεν μιλήσω καθόλου εν αντέχω, θα λέω τα τυπικά κι αυστηρώς απαραίτητα αλλά με το παραμικρό θα σύρω τη σπόντα μου τζαι θα κλειστώ στο ηφαίστιο μου πάλε. Το θέμα είναι ότι εν εγώ που υποφέρω. Να σκέφτομαι συνέχεια τι θα πω άμαν ξεσπάσω, πως θα το πω για να αποστομώσω τον άλλο. Να πελλανίσκω στις σκέψεις, να οδηγώ νευριασμένα, να κλαίω μόνη μου που τα νεύρα τζαι να νιώθω ότι ούλλα φταιν μου. Ότι κανένας εν με καταλαβαίνει, ότι ως τζι οι μούγιες εν εναντίον μου, ότι είμαι μόνη μου σε τούτο το μάταιο κόσμο, ότι θέλω να ξεσπάσω τζαι να με αφήκουν ούλλοι ήσυχη. Έτυχεν μου τελευταίως να ταλαιπωρηθώ 2-3 φορές που έτσι σκέψεις τζαι να μεν ξέρω πως να το χειριστώ. Με τους γονιούς μου, με το Δώρο, ούλλον τζαι κάτι συμβαίνει. Ώσπου ξυπνώ ένα πρωί τζι ήθελα να φιλήσω τον άντρα …

Άρε Τζώνυ!

Κάτι δεν μου εμύριζε καλά σε τούντην υπόθεση που τότες. Τούτη η Άμπερ εν μου εφάτσαρε για πολλά σόι, έμοιαζε μου με φαμ φατάλ που δεν είσιεν σοβαρό σκοπό για τον Τζώνυ, απλά άρεσκεν της η προσοχή, ήταν μεγάλο γόητρο να ρίξει τον γόη του χόλλυγουντ τζαι να τον σέρνει που τη μύτη, Έτσι νομίζω του έκαμνε. Τζαι καλά, ο Τζώνυ επερνούσε κρίση μέσης ηλικίας, είδεν την τζι επέλλανε, καταλάβω το, αλλά με πόσες άλλες κούκλες συνυπήρξε τζαι δεν εκατάλαβε ότι τούτη ήταν επικίνδυνη? Φαντάζουμαι τον να την βουρά, να την παρακαλά, να της κάμνει δώρα για να την καλάρει (δώρο νησί, όι πελλάρες!) τζαι τζείνη να τον θωρεί αφ' υψηλού. Να τον γυροφέρνει στο δακτυλάκι της, βασικά έππεσεν που το μάτι μου ο Τζώνυ, εθεωρούσα τον πιο νούσιμο. Φαντάζουμαι την να τον μειώνει, να τον χρησιμοποιεί, να γλυκοθωρεί τα λεφτά του... Τζαι να τον νευριάζει, να τον φκάλλει εκτός εαυτού, ο Τζώνυ να καταφεύγει πάλι στο ποτό, ε τζαι να σπάζει μιαν κορνίζα. Αλλά όι να την δέρει τζιόλις! Εν το πιστέυκω τούτο, αρνούμαι ν…

χαλαρά πκιον

Δεν συμβαίνουν πολλά συνταρακτικά πλέον στη ζωή μου. Και αυτό είναι καλό. Ρωτούν με τί κάμνω, πως περνώ τζαι η απάντηση μου είναι να περιγράψω μιαν ημέρα της εβδομάδας. Δεν έχω άλλα νέα, μεν επιμένεις. Τίποτε τρελό ή τρομερά ενδιαφέρον. Τζι όμως, εν η πιο περίεργη φάση μου, η πιο δύσκολη τζαι κουραστική ίσως τζαι ξέρω ότι θα γίνει ακόμα πιο κουραστική.
Σκέφτομαι ότι κάποτε είχα συνέχεια αλλαγές, σκαμπανεβάσματα, συναισθηματικές εξάρσεις, δράματα, ενθουσιασμούς, τζι επερνούσα τα ούλλα μόνη μου ως επί το πλείστον. Ούτε να τα συζητήσω δεν ετολμούσα, έτο έγραφα καμιάν πελλάρα δαμαί, έχωννα τα μέσα σε υπονοούμενα για να μου περάσει. Τωρά σκέφτομαι ότι ήμουν πραγματικά drama queen, αλλά ξέρω ότι ακόμα είμαι, ακόμα μπορεί να αναγάγω το παραμικρό σε τεράστιο γεγονός τζαι να μεν ξεκολλώ, αλλά λέω καλά που ετέλειωσε τζείνη η φάση. Γιατί θέλει πολλήν παραπάνω ενέργεια η παρούσα μου φάση. Τζι εν χωρεί δράματα δαμαί.
Σκέφτομαι ότι έζησα έρωτες, καλάν, οι παραπάνω ήταν μέσα στο νου μου μόνο, έζη…

Φοούμαι την ώρα που θα έρτω στην ανάγκη τους

Τούτα με τους γιατρούς τζαι τις μίζες αρκήσαν πολλά να φκουν στην επιφάνεια. Προφανώς ήταν στην επιφάνεια, αφού υπήρξαν αρκετές ανεπίσημες καταγγελίες, αλλά δεν το κουντούσαν αρκετά να προχωρήσει.
Το θέμα μου είναι, γιατί δεν φκαίνουν τζι άλλα στη φόρα? Υπάρχουν τζι άλλοι γιατροί στο δημόσιο που θέλουν φακελλάκι για να κάμουν τη δουλειά τους, τζι αν δεν χρηματιστούν δεν ξέρεις πως θα σε χειριστούν. Φοϊτσιάρικο έννεν? Τζαι ο κόσμος φοάται να τους καταγγείλει επίσημα, ακριβώς γι αυτό τον λόγο, επειδή μπορεί να τους ξαναχρειαστούν για τους ίδιους, για συγγενείς τους τζαι δεν μπορεί να τους εγγυηθεί κανένας ότι θα τύχουν της καλύτερης ιατρικής φροντίδας.
Επίσης, έχουν μια νοοτροπία "γιατί τι εννά μου κάμεις?" αν τους κάμεις παράπονο για τις υπηρεσίες τους. Ήμουν παρούσα σε περιστατικό όπου μια έγκυος εκουράστηκε να περιμένει να τελειώσει ο γιατρός το διάλειμμα του τζι εζήτησε του ευγενικά το λόγο, τζείνος έμπηξε της τις φωνές να περιμένει, η κοπέλα αναστατώθηκε, επενέβηκε άλλ…

issues γονιών παιδεύουσι τέκνα

Θωρώ τον κι ακόμα εν πιστεύκω ότι εν δικός μου. Όι με την κτητική έννοια, με την έννοια ότι εγώ τον εγέννησα, έχει το dna μου, αγαπά με, εν η οικογένεια μου... Βλέπω τον τζαι προσπαθώ να συνειδητοποιήσω ότι εν το μωρό μου, ο γιόκας μου ο οποίος άρχισε να ανεξαρτητοποιείται, να δείχνει το χαρακτήρα του, να έσιει απαιτήσεις, να θυμώνει, να έσιει προτιμήσεις στο φαί, να μιλά όποτε θέλει τζαι να λέει ότι θέλει.
Είναι απίστευτο τούτο που γίνεται, πραγματικά, είναι ένα θαύμα της φύσης, πως γεννιέται, πως μεγαλώνει, πως γίνεται άνθρωπος... Είναι ένα πλήρες ανθρωπάκι, απλά εν κοντός και ελάχιστα μπορεί να κάμει μόνος του. Τούτο εν που με φοβίζει παραπάνω. Πόσο πολλά εξαρτάται που εμάς τζαι πόσα περιμένει που εμάς. Τζαι πως είναι εξ' ολοκλήρου στο χέρι μας να καταστρέψουμε ή να βοηθήσουμε να λάμψει τούτο το μικρό πλασματάκι. Τζαι πως συνήθως εμείς οι γονιοί κάμνουμε τζείνο που νομίζουμε ότι εν πιο καλό για τα μωρά μας, έχοντας ως βάση τις δικές μας ανάγκες τζαι βιώματα.
Το πιο απλό τζα…

στιγμή Vs ουσία

Να ζεις για τη στιγμή, ή για την ουσία? Ιδού το ερώτημα.
Ξύπνησα από τις 6 αφού ο μικρός δεν εσιουρκάζετουν, τζι εγώ έβλεπα όνειρο, το οποίο ήταν έντονο τζι εκόπηκε σε μια κρίσιμη στιγμή. Αποφάσισα να το συνεχίσω ξύπνια. Συμπρωταγωνιστής μου ένας παζλ, ένας ανεκπλήρωτος έρωτας άλλης χώρας, με άλλο όνομα, άλλη φάτσα, ευτυχώς άνγωστη σε εμένα.
Ώσπου να ξυπνήσω το όνειρο επροχωρούσε τάχιστα. Με όλα όσα εσκέφτηκα, ένιωσα, έζησα κάποια στιγμή, κάποιες στιγμές πριν χρόνια. Συναισθήματα μπερδεμένα, να προσπαθούμε να φκάλουμε άκρη. Η πλοκή, απλά κάποιος πλατωνικός έρωτας στο εξωτερικό, που δεν μπορούσε να ευδοκιμήσει λόγω της απόστασης αλλά και για κάποιον άλλο λόγο. Δεν ήταν έρωτας παράφορος. Ποτζείνους που θέλεις να τα ξαπολίσεις ούλλα να πάεις να τον ζήσεις. Ήταν όμως κάτι που αιχμαλώτισε το νου τζαι δεν τον άφησαν να ησυχάσει τα "what if". Μες το όνειρο ήταν αμφίδρομο. Όταν εξύπνησα, τζείνος είχε σταματήσει να μιλά, επλά εκοίταζε με, σάννα έλειψεν η παταρία του.
Έτσι εσυνέχι…

χάσμα, τόσα χρόνια μετά

Εικόνα
Είμαι της γενιάς που εμεγάλωσε με την αφάνα μαλλιά, με τη φράντζα 10 εκατοστών (η πιο ψηλή ήταν η πιο fashionable), αν εφορούσες μαύρο σουτιέ κάτω που άσπρο πουκάμισο ήσουν πολύ προχωρημένη, δακτυλοδεικτούμενη τζαι "περπατημένη". Αν εκάπνιζες (για τις κοπέλες), επίσης δακτυλοδεικτούμενη, αν είσιες φίλο στην εφηβεία σου πάλε, αν τζι εζηλέφκαν σε οι παραπάνω. Αν άκουες χέβυ μέταλ ήσουν περιθωριακή/ός, κακό παιδί κλπ, αν άκουες τα τοπ χιτς τζι εγύριζες τα κλαπς ήσουν από νορμάλ μέχρι προχωρημένος/η, αν δεν έκαμνες τίποτε που τούτα πάλε ήσουν νορμάλ ή εν σου εδιούσαν πολλή σημασία. Δεν είσιεν τόσο bullying (εκτός αν κάμνω λάθος), απλά είσιεν κλίκες των δημοφιλών παιδιών τζαι μετά ήταν ούλλοι οι υπόλοιποι.
Είμαι επίσης της γενιάς που εγύριζεν τις γειτονιές τζαι για να μπεις σπίτι έπρεπε να νυχτώσει ή να σου φωνάξει η μάμμα σου που το κάγκελο της αυλής - τζι εννοείται άκουεν την ούλλη η γειτονιά. Ωραίοι καιροί. Οι κορούδες αλλάζαμεν χειροποίητα ρούχα της κούκλας, ή κόλλες συλλογ…

the crushes that crushed - who's next

Εικόνα
Ακολουθεί dark post. Proceed with caution.
Εχτές ήθελα να κάμω έναν αφιέρωμα στους ομορφονιούς ηθοποιούς που εφύαν νέεοι λόγω ουσιών και καταχρήσεων ή πελλάρας.
Σήμερα επέρασε μου. Έτσι πληροφοριακά, ήθελα να γράψω για τον River Phoenix, Cory Monteith, Heath Ledger, Paul Walker. Crushes. Για τον καθένα τους θυμούμαι είχα ψάξει πολλά στο ίντερνετ για τη ζωή και το θάνατο τους. Πέτε με επιφανειακή αλλά ήταν απόλαυση να τους θωρείς, όταν διαβάσεις όμως για τη ζωή που εκάμναν, απλά σούζεις την κεφαλή σου τζαι λαλείς "τί κρίμα". Εν πολλοί οι ηθοποιοί, τραγουδιστές, καλλιτέχνες τέλοσπάντων που δεν εχειριστήκαν καλά την επιτυχία, την αποτυχία, γενικότερα τα τραύματα, τις ευκαιρίες ή την έλλειψη τους στη ζωή τους τζι εκαταλήξαν με τον πιο άδοξο τρόπο. Βλέπουμεν το καθημερινά στα κουτσομπολίστικα, πόσον εκτροχιαστήκαν, πιχι Miley Cyrus, Lindsay Lohan, Macauley Culkin κλπ για να μεν πω για τραγουδιστές που κανένας δεν ξέρει τί ΔΕΝ πίνουν τζαι τί ζωή ΔΕΝ κάμνουν. Γιατί ούλλα τα άλλα …

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

Εικόνα
Eίπα να μεν βάλω για τίτλο "διάφορα" πάλε. Πρώτη του αρρώστια στους 15 μήνες, ωτίτιδα. Καλά άντεξε είπαν μου, είπαν εν το μητρικό γάλα, τζαι πιστεύκω τους. Τζι επιμένω φταίει η άγνοια μας τζαι η πελλάρα που δέρνει τις νοσοκόμες ακόμα τζαι τους γιατρούς που δεν στηρίζουν το θηλασμό. Έννεν σπουδαίο πράμα να μπορεί το σώμα της μάμας να ταίσει το μωρό? Τζαι γιατί προτιμούμε να το κόφκουμεν τζαι να κοττούμεν του μωρού σκόνη ή άλλα γάλατα που δεν ξέρουμε τι έχουν μέσα (πχ. το αγελαδινό γάλα - ειδικό για μοσχαράκια τζαι όι ανθρώπους, τίγκα στα αντιβιοτικά, ορμόνες κλπ http://www.globalhealingcenter.com/natural-health/dangers-of-cows-milk/). Προπαγάνδα τέλος. Πρώτη φορά εψές εκοιμήθηκε ως το πρωί non stop! Εν παίρνω θάρρος, ξέρω ότι δέννεν το τέλος του βραδυνού ξυπνήματος, αλλά πρέπει να καταγραφεί! Τζαι ούτε ανησύχησα παρόλο που εξυπνούσα απορημένη συνέχεια, ευτυχώς ανέπνεε μια χαρά τζι εχαμογελούσε θέμας! Επίσης πρώτη φορά δεν ήβρα κίνηση μες το δρόμο το πρωί, μέσα σε 9 λεπτά ήμουν…

πώς να χρειαστείς κάτι που δεν χρειάζεσαι

Βήμαν 1:

Θωρείς τα εμαιλς σου τζαι πιάνεις τζείνο με τις προσφορές του direct deals/skroutz whatever.
Επειδή εγόρασες που κοντά τους μια φορά τζαι που τότε δώστου εμαιλς τζαι νιουσλεττερς.

Βήμαν 2:

Αννοίεις το που περιέργεια/βαρεμάρα/κατά λάθος τζαι ππέφτεις πάνω σε προσφορά για διαμονή στον Πρωταρά. Όπας! Σκέφτεσαι, τωρά εν καλός ο Πρωταράς, εν ησυχία, αλλά... εννάν πολλά ησυχία, εννά είσαι εσύ τζι οι τόπακες. Μες την κρυάδα ούτε θα μπορείς να βολτάρεις ρομαντικά στην παραλία. Α ναι, έσιεις τζαι μωρό πλέον. Δεν παίζει με τίποτε αεράτη βόλτα στην παραλία. Μα δε, έσιει τζαι προσφορά για Λεμεσό, για Πάφο. Όι, Λεμεσό/Πάφο δεν παίζει, είσαι μιαν ασιελιά τόπο που το σπίτι των γονιών, εν αντροπή να πάεις να μείνεις αλλού. Εν ξίκκο σου. Να πιάεις τα βουνά αλόπως? Μα τούτα τα μιτσιά μιτσιά καταλύματα εν καλά? Οξά έννα τζοιμάσαι στο κρεββάτι με τους ψύλλους. Αλλά θα κάθεσαι δίπλα που το τζάκι, θα βρέσιει/σιονίζει πόξω... Α ναι, έσιεις τζαι μωρό τωρά. Δεν παίζει κρυάδα τζαι σιόνια. 

Ω, άδε έσ…