τσουνάμια τζι ωριμότητα

Άσιημο πράμα να τσακώνεσαι. Ή απλά να διαφωνείς με τον άλλο τζαι να νευριάζεις που δεν σε καταλαβαίνει, που δεν θέλει/μπορεί να μπει στη θέση σου τζαι να σε βοηθήσει.
 
Εγώ συνήθως κρατώ μούτρα. Από λεπτά μέχρι εβδομάδες. Να μεν μιλήσω καθόλου εν αντέχω, θα λέω τα τυπικά κι αυστηρώς απαραίτητα αλλά με το παραμικρό θα σύρω τη σπόντα μου τζαι θα κλειστώ στο ηφαίστιο μου πάλε. Το θέμα είναι ότι εν εγώ που υποφέρω. Να σκέφτομαι συνέχεια τι θα πω άμαν ξεσπάσω, πως θα το πω για να αποστομώσω τον άλλο. Να πελλανίσκω στις σκέψεις, να οδηγώ νευριασμένα, να κλαίω μόνη μου που τα νεύρα τζαι να νιώθω ότι ούλλα φταιν μου. Ότι κανένας εν με καταλαβαίνει, ότι ως τζι οι μούγιες εν εναντίον μου, ότι είμαι μόνη μου σε τούτο το μάταιο κόσμο, ότι θέλω να ξεσπάσω τζαι να με αφήκουν ούλλοι ήσυχη. Έτυχεν μου τελευταίως να ταλαιπωρηθώ 2-3 φορές που έτσι σκέψεις τζαι να μεν ξέρω πως να το χειριστώ. Με τους γονιούς μου, με το Δώρο, ούλλον τζαι κάτι συμβαίνει.
 
Ώσπου ξυπνώ ένα πρωί τζι ήθελα να φιλήσω τον άντρα μου. Ήταν πριν να θυμηθώ ότι είμαι θυμωμένη μαζίν του. Εφίλησα τον τζι εθυμήθηκα. Τζι επιάν με κάτι νεύρα, άρκεψα να φακκώ τις πόρτες πίσω μου, να φυσώ να ξεφυσώ τζαι να μπαίνω πάλε σε τζείνη την ψυχοφθόρα κατάσταση που με ταλαιπωρούσε για μέρες. Ίντα ωραίον πράμα να ξιχάννεις ότι είσαι θυμωμένος! Είσαι ήρεμος τζαι ευτυχισμένος!
 
Τζαι σκέφτομαι, τί άσιημο πράμα να κρατάς κακία, ή τελοσπάντων να είσαι με νεύρα συνέχεια για κάτι που σου εκάμαν. Ενώ ο άλλος ζει στην κοσμάρα του τζαι δεν έσιει ιδέα ή μπορεί τζαι να μεν τον κόφτει, ή απλά βλέπει τα που τη δική του μεριά (τζι έσιει δίκιο τζείνος κατά την άποψη του), εσύ υποφέρεις τζαι δεν μπορείς να ηρεμήσεις τζι έννα σπάσει ο νους σου που τις σκέψεις. Εσύ ηφαίστιον, ο άλλος μια χαρά.
 
Αδικία. Γιατί να μεν είσαι τζι εσύ καλά, που τη στιγμή που νιώθεις ότι φταίει ο άλλος? Γιατί να τον αφήνεις να σου διαλύει την ψυχολογία?
 
Εννοείται ότι δεν θεωρείς το ξέσπασμα σου επιλογή γιατί θα τα καταστρέψεις ούλλα. Για να ξαλαφρώσεις εσύ που τα νεύρα, θα φκάλεις νάμι, θα ξαπολίσεις ένα τσουνάμι που θα καταστρέψει δεν ξέρεις τζι εσύ τι. Άρα οι επιλογές που σου (μου) μεινίσκουν είναι οι εξής:
α) πρέπει να έβρεις τρόπο να έβρεις το δίκιο σου (που εσύ θεωρείς ότι έσιεις) πολιτισμένα. Με μιαν ήρεμη κουβέντα. Εδώ γελάμε. Για εμένα ούτε τούτο παίζει γιατί αφταίννω με το παραμικρό τζαι μόλις μου πει ο άλλος κάτι ενώ καταπιέζω τα νεύρα μου, έτο πάλε το τσουνάμι.
β) να σου περάσει.
 
Τόσο απλό το (β) τζαι τόσο δύσκολο παράλληλα. Έπρεπε να γίνω τόσων χρονών γαϊδούρα, για να καταλάβω ότι με τα νεύρα παραπάνω καταστρέφεις τζαι δεν σάζεις πράματα. Ή τουλάχιστον να μεν θέλω να ξαπολώ τσουνάμια γιατί μετά δεν συνάουνται τζαι δεν αξίζει τζαι τον κόπο.
 
Έτσι προσπαθώ να προσπερνώ καταστάσεις, να νευριάζω για λίγο τζαι μετά συνειδητά να το ξεπερνώ μόνη μου, να γεμώνω πάλε αγάπη τζι υπομονή, γιατί απλά δεν με παίρνει να κάμω διαφορετικά. Να δέχουμαι κάποιες μούγιες στο σπαθί μου τζαι να γλυκανίσκω.
 
ΔΕΝΝΕΝΕΥΚΟΛΟ.
 
Πάω μου πολλά κόντρα για να το καταφέρω. Ακόμα τζαι τωρά που γράφω τζι είμαι νευριασμένη, ήδη εμίλησα με αγάπη τζι αποφάσισα ότι πρέπει να μου περάσει τέλια ως το απόγευμα. Τζαι ως πάρατζει. Ώσπου να νευριάσω πάλε. Ή ώσπου να σταματήσω τελείως να νευριάζω τζαι να μεν μπορεί τίποτε να μου χαλάσει τη διάθεση. Τζι ο Θεός να μας φυλάει ούλλους που τσουνάμια γιατί οι ζημιές εν αμετάκλητες.
 
Θαυμάζω τον κόσμο που μπορεί τζαι συγχωρεί εύκολα, που υποχωρεί συνειδητά χωρίς ναν αρνί τζαι που υπολογίζει το κόστος της αντίδρασής του.
 
Εν τζαιρός να ππέσω που το δέντρο αλόπως.


Σε άλλα νέα, ο Τζώνυ μου έσιει γενέθλια σήμερα. Χρόνια πολλά και καλά ξεμπερδέματα Τζώνυ μου. (είδες που οι γυναικάρες συμφωνούμε? ως τζι η Αντζελίνα επροειδοποίησε σε να μεν την παντρευτείς!)
#Iamwithjohnnydepp

 

Σχόλια

  1. Εγώ συνήθως κρατώ μούτρα. Από λεπτά μέχρι εβδομάδες. Να μεν μιλήσω καθόλου εν αντέχω, θα λέω τα τυπικά κι αυστηρώς απαραίτητα αλλά με το παραμικρό θα σύρω τη σπόντα μου τζαι θα κλειστώ στο ηφαίστιο μου πάλε. Το θέμα είναι ότι εν εγώ που υποφέρω. Να σκέφτομαι συνέχεια τι θα πω άμαν ξεσπάσω, πως θα το πω για να αποστομώσω τον άλλο. Να πελλανίσκω στις σκέψεις, να οδηγώ νευριασμένα, να κλαίω μόνη μου που τα νεύρα τζαι να νιώθω ότι ούλλα φταιν μου. Ότι κανένας εν με καταλαβαίνει, ότι ως τζι οι μούγιες εν εναντίον μου, ότι είμαι μόνη μου σε τούτο το μάταιο κόσμο, ότι θέλω να ξεσπάσω τζαι να με αφήκουν ούλλοι ήσυχη. Έτυχεν μου τελευταίως να ταλαιπωρηθώ 2-3 φορές που έτσι σκέψεις τζαι να μεν ξέρω πως να το χειριστώ.

    Με κάποιους ανθρώπους με τους οποίους ετσακώθηκα, τζι ετσακωθήκαν μαζί μου, τζαι τελικά πάλε "εβρεθήκαμεν" εν θα μπω σε τούτη τη διαδικασία. Με άλλους, έννα μπω. Αλλά γενικά νιώθω ττο που λαλείς. Στη δουλειά νευριάζω φκαίνω που τη ζωή μου αρρωστώ που τα νεύρα μου, τζαι οι άλλοι νομίζουν εν εντάξει, ενώ εμένα πνίει με το δίκαιο μου! Και στο τέλος μόνο εγώ χαλιούμαι. Έννεν πάντα θέμα αγάπης, πρέπει να ξέρεις πού πρέπει να συμβιβστείς. Κι ακόμα εν δύσκολο μου, εμένα.
    Μακάρι κάποτε να το δω έτσι και να βρω τρόπο να το εφαρμόσω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. παναγία μου τούτα τα μούτρα τοχειρότερο μου. χαρακτηριστικο του Φιτζ.
    Από την μεριά μου πιο σπαστικό, να μεν μοιράζεται ο άλλος τούτα τα πράματα, ή αν τα μοιράζεται να μεν μπορεί να αφήκει άμυνες κ εγωισμούς για μια μέση λύση. εν άμυνα τα μούτρα. είτε επειδή πιστεύκεις οτι αν το πεις τπτ εν θα γίνει, είτε επειδή κατηγορείς τον άλλο ότι εν καταλάβει αλλά και εσύ εν θέλεις να καταλάβεις και την δική του μερκά.

    μόλις καταλάβεις ότι ο άλλος εν άλλο άτομο, με δικό του τρόπο σκέψης και δεν κάμνει κάτι επίτηδες, τότε μιλάς κ με αγάπη, και έχεις κ σεβασμό, και σε σένα και στον άλλο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. moonlight εν συνήθως για δικά σου άτομα που νιώθεις πιο έντονα, τζαι θα το κάμεις που αγάπη, επειδή εν θέλεις να τους χάσεις κλπ... που άλλους εν θα πληγωθείς, εν θέμα εγωισμού παραπάνω, αν δεν σε κόφτει το κόστος τότε μπορεί τζαι να μεν συμβιβαστείς

    beatrix ειναι όντως γεγονός το πόσο διαφορετικά σκεφτόμαστε, μπορεί εσύ να θεωρείς ότι έχεις όλα τα δίκια του κόσμου, τζαι ο άλλος να σκέφτεται το ίδιο για τον εαυτό του. Είναι απίστευτο πόσο στην κοσμάρα του είναι ο καθένας τζαι ότι δεν μπορεί να μπει στη θέση του άλλου. Τούτο πιστεύκω είναι το πρόβλημα μας, ότι ελάχιστοι μπορούν να μπουν στη θέση του άλλου. Πόσο chance έσιει να τα έβρετε? Κάποιες φορές εν αξίζει καν να ανοίξεις κουβέντα, εν πολλά κουραστικό να τσακώνεσαι, δέχεσαι κάποια πράματα, δέχεσαι τον άλλο όπως είπες, και βρίσκεις τρόπους να το αντιμετωπίζεις μόνη/ος σου.

    Προσωπικά θεωρώ κατόρθωμα να "νιώθεις" τον άλλο πριν ή χωρίς καν να σου ανοικτεί τζαι να τον προσέχεις.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σιουρα δεχεσαι πράματα αν αξίζει να ταδεκτείς :) κ γω πάντα είχα το μες τον νου μου, ότι ο άλλος πρέπει να με νιώθει, να με καταλάβει χωρίς πολλά πολλά κ να με προσέχει. ήταν πολλά δύσκολο να δεκτώ ότι ο Φιτζ 1ον θέλει ακριβώς το ίδιο, 2ον εν σημαίνει τπτ αν δεν γίνεται αυτόματα. στην τελική αξία έχει η προσπάθεια του άλλου να σε καταλάβει ή να σε δεκτεί

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

τζι άλλα νεκατωμένα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ