Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

τσουνάμια τζι ωριμότητα

Άσιημο πράμα να τσακώνεσαι. Ή απλά να διαφωνείς με τον άλλο τζαι να νευριάζεις που δεν σε καταλαβαίνει, που δεν θέλει/μπορεί να μπει στη θέση σου τζαι να σε βοηθήσει.
 
Εγώ συνήθως κρατώ μούτρα. Από λεπτά μέχρι εβδομάδες. Να μεν μιλήσω καθόλου εν αντέχω, θα λέω τα τυπικά κι αυστηρώς απαραίτητα αλλά με το παραμικρό θα σύρω τη σπόντα μου τζαι θα κλειστώ στο ηφαίστιο μου πάλε. Το θέμα είναι ότι εν εγώ που υποφέρω. Να σκέφτομαι συνέχεια τι θα πω άμαν ξεσπάσω, πως θα το πω για να αποστομώσω τον άλλο. Να πελλανίσκω στις σκέψεις, να οδηγώ νευριασμένα, να κλαίω μόνη μου που τα νεύρα τζαι να νιώθω ότι ούλλα φταιν μου. Ότι κανένας εν με καταλαβαίνει, ότι ως τζι οι μούγιες εν εναντίον μου, ότι είμαι μόνη μου σε τούτο το μάταιο κόσμο, ότι θέλω να ξεσπάσω τζαι να με αφήκουν ούλλοι ήσυχη. Έτυχεν μου τελευταίως να ταλαιπωρηθώ 2-3 φορές που έτσι σκέψεις τζαι να μεν ξέρω πως να το χειριστώ. Με τους γονιούς μου, με το Δώρο, ούλλον τζαι κάτι συμβαίνει.
 
Ώσπου ξυπνώ ένα πρωί τζι ήθελα να φιλήσω τον άντρα μου. Ήταν πριν να θυμηθώ ότι είμαι θυμωμένη μαζίν του. Εφίλησα τον τζι εθυμήθηκα. Τζι επιάν με κάτι νεύρα, άρκεψα να φακκώ τις πόρτες πίσω μου, να φυσώ να ξεφυσώ τζαι να μπαίνω πάλε σε τζείνη την ψυχοφθόρα κατάσταση που με ταλαιπωρούσε για μέρες. Ίντα ωραίον πράμα να ξιχάννεις ότι είσαι θυμωμένος! Είσαι ήρεμος τζαι ευτυχισμένος!
 
Τζαι σκέφτομαι, τί άσιημο πράμα να κρατάς κακία, ή τελοσπάντων να είσαι με νεύρα συνέχεια για κάτι που σου εκάμαν. Ενώ ο άλλος ζει στην κοσμάρα του τζαι δεν έσιει ιδέα ή μπορεί τζαι να μεν τον κόφτει, ή απλά βλέπει τα που τη δική του μεριά (τζι έσιει δίκιο τζείνος κατά την άποψη του), εσύ υποφέρεις τζαι δεν μπορείς να ηρεμήσεις τζι έννα σπάσει ο νους σου που τις σκέψεις. Εσύ ηφαίστιον, ο άλλος μια χαρά.
 
Αδικία. Γιατί να μεν είσαι τζι εσύ καλά, που τη στιγμή που νιώθεις ότι φταίει ο άλλος? Γιατί να τον αφήνεις να σου διαλύει την ψυχολογία?
 
Εννοείται ότι δεν θεωρείς το ξέσπασμα σου επιλογή γιατί θα τα καταστρέψεις ούλλα. Για να ξαλαφρώσεις εσύ που τα νεύρα, θα φκάλεις νάμι, θα ξαπολίσεις ένα τσουνάμι που θα καταστρέψει δεν ξέρεις τζι εσύ τι. Άρα οι επιλογές που σου (μου) μεινίσκουν είναι οι εξής:
α) πρέπει να έβρεις τρόπο να έβρεις το δίκιο σου (που εσύ θεωρείς ότι έσιεις) πολιτισμένα. Με μιαν ήρεμη κουβέντα. Εδώ γελάμε. Για εμένα ούτε τούτο παίζει γιατί αφταίννω με το παραμικρό τζαι μόλις μου πει ο άλλος κάτι ενώ καταπιέζω τα νεύρα μου, έτο πάλε το τσουνάμι.
β) να σου περάσει.
 
Τόσο απλό το (β) τζαι τόσο δύσκολο παράλληλα. Έπρεπε να γίνω τόσων χρονών γαϊδούρα, για να καταλάβω ότι με τα νεύρα παραπάνω καταστρέφεις τζαι δεν σάζεις πράματα. Ή τουλάχιστον να μεν θέλω να ξαπολώ τσουνάμια γιατί μετά δεν συνάουνται τζαι δεν αξίζει τζαι τον κόπο.
 
Έτσι προσπαθώ να προσπερνώ καταστάσεις, να νευριάζω για λίγο τζαι μετά συνειδητά να το ξεπερνώ μόνη μου, να γεμώνω πάλε αγάπη τζι υπομονή, γιατί απλά δεν με παίρνει να κάμω διαφορετικά. Να δέχουμαι κάποιες μούγιες στο σπαθί μου τζαι να γλυκανίσκω.
 
ΔΕΝΝΕΝΕΥΚΟΛΟ.
 
Πάω μου πολλά κόντρα για να το καταφέρω. Ακόμα τζαι τωρά που γράφω τζι είμαι νευριασμένη, ήδη εμίλησα με αγάπη τζι αποφάσισα ότι πρέπει να μου περάσει τέλια ως το απόγευμα. Τζαι ως πάρατζει. Ώσπου να νευριάσω πάλε. Ή ώσπου να σταματήσω τελείως να νευριάζω τζαι να μεν μπορεί τίποτε να μου χαλάσει τη διάθεση. Τζι ο Θεός να μας φυλάει ούλλους που τσουνάμια γιατί οι ζημιές εν αμετάκλητες.
 
Θαυμάζω τον κόσμο που μπορεί τζαι συγχωρεί εύκολα, που υποχωρεί συνειδητά χωρίς ναν αρνί τζαι που υπολογίζει το κόστος της αντίδρασής του.
 
Εν τζαιρός να ππέσω που το δέντρο αλόπως.


Σε άλλα νέα, ο Τζώνυ μου έσιει γενέθλια σήμερα. Χρόνια πολλά και καλά ξεμπερδέματα Τζώνυ μου. (είδες που οι γυναικάρες συμφωνούμε? ως τζι η Αντζελίνα επροειδοποίησε σε να μεν την παντρευτείς!)
#Iamwithjohnnydepp