Παρασκευή, 20 Νοεμβρίου 2015

τζι άλλα νεκατωμένα

(επειδή το νεκάτωμα εν δείγμα ευφυίας, δε πιο κάτω)


- Μπράβο Ελένη. Τζαιρός ήταν, σιαίρουμαι που με άκουσες.

- Μικρή πωλήτρια, μεν μου λαλείς: "Έχω αυτό το ζευγάρι παπούτσια, να κοιτάξω αν έχω και το άλλο..." Εσύ εν έσιεις τίποτε μάνα μου. Εν σε κατάστημα που δουλεύκεις. Ο μάστρος σου ξέρει πως μιλάς? Πε "Έχουμε". Τζι εσύ φιλενάδα, γιατί λαλείς "έννα έρτω να σε πιάσω"? Αφού δεν έσιεις αυτοκίνητο, θα σε φέρουν οι δικοί σου, μπορείς άνετα να πεις "θα έρτουμε να σε πιάσουμε". Εν το καταλάβω τούτο το εγωλλίκκι. Οξά εν εγώ που είμαι παρεξηγησιάρα.
Που την άλλη, ντρέπομαι που λαλώ τζι εγώ πλέον "εφκάλαμε δοντάκια, εξιμαρίσαμεν το πανί μας", τη στιγμή που πριν ένα χρόνο ελάλουν ότι ποττέ εν θα μιλώ εγώ έτσι. Ελούθηκα τα.

- Νιώθω ότι με παρέτησεν, ότι με εχώρισεν, ότι ερωτεύτηκεν άλλον/ην/ους, νιώθω παρετημένη, απόρριψη, πώς αλλιώς να το πω? Να τους κάμνεις μάθημα τζαι να φέφκουν πυροβολώντας, ενώ εσύ έδειξες τους shίλια πράματα, έφτασες τους ως δαμαί, είσιες τους για τους καλλύττερους, σαν τα γιούθκια σου. Πονεί. Ο εγωισμός μου κυρίως. Περαστικά μου.

- Τζι έτσι για λλίην τόνωσην της αυτοπεποίθησης μου, αυτοτόνωση:
"Imaginative genius, nice to meet you!"

Messy People Are Basically Productive, Imaginative Geniuses


http://www.yourtango.com/2015282981/messy-people-are-basically-productive-imaginative-geniuses

Γιέα μπέιμπυ. Ιτ δατ! Οξά μπιτ δατ.

Άτε να έρτει η άλλη Πέμπτη, άξιππα.
 

Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

ανακατωμένα

(όι τα μαλλάκια μου)



- Neerie, πε μου, είσαι καλά?
- Ναι είμαι καλά.
- Εν σε θωρώ καλά σήμερα.
- (βάλε γυαλιά) Μια χαρά είμαι.
- Μα είσαι down.
- Εν είμαι. Είμαι καλά.
- Είσαι σίουρη?
- Ναι, φαίνουμαι σου να έχω αμφιβολίες? (ή να θέλω να σου πω κάτι παραπάνω?)
- Τί να σου πω, εν μου φαίνεσαι καλά, γι' αυτό σε ρωτώ.
- Μεν ανησυχείς, είμαι καλά.
- Έγινε κάτι?
- (πως στο καλό τελειώνει στο επόμενο δευτερόλεπτο τούτη η συζήτηση?) Είμαι καλά είπαμε. Μεν με ξαναρωτήσεις.
- Ε μεν μας δέρεις!
- ΓΒΡΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ. Ομμμμμμμμμμ (μεν μιλήσεις μεν μιλήσεις πέρκι φύει).

Η ίδια ιστορία ΚΑΘΕ μέρα που εν έχω όρεξη να κουβεντιάσω. Πολλά συχνά δηλαδή. Ού πρήξεις λέει ο σοφός λαός.


Το μωρό ξενυχτά μας, εν τζοιμούμαι, έχω τζι άλλα διάφορα στο νου μου, εν έχω όρεξη για πολλά πολλά. Πώς τα καταφέρνουν τούτοι που έχουν 2? 3? 4 μωρά? Θέλω τζι εγώ.

Να κρυώνω, ναν μπλε τα νύσια μου τζαι να γυρίζω μαντισμένη με ζακέτες, σάρπες, ψάχνοντας παράθυρο με ήλιο. Είμαι μέσα στο πιο κρυαδερό γραφείο. Θα φέρω θερμόμετρο να τους το αποδείξω αύριο γιατί  πέρκι να με φκάλλουν πελλή. Είπα τζαι τούντης Ιβάνας έσιει ένα μήνα να αλλάξει το background, κόμα έννα ταράξει. Εν κρυάδα είπαμεν, να βάλει κανένα σιονισμένο τοπίο.

Να είμαι μέλος μέσα σε ένα φόρουμ τζαι να θέλω να ρωτήσω κάτι τζαι δεν μπορώ γιατί εν μέσα τζαι ξαδέρφες τζαι φίλες μου. Εν θέλω να ξέρουν τί απορίες έχω. Θα τες μάθει ούλλον το σόι  τζαι/ή θα αρκέψουν τα τηλέφωνα. Εν ξίκκο σου.

Να θέλω να χάσω 3-4 κιλά τζαι να μεν μπορώ ρε παιδί μου. Κάποτε έχανα τα σε 3 μέρες. Τι στο καλό, εκήρυξεν απεργία ο μεταβολισμός μου... Μεν μου πεις για δίαιτες. Έκοψα τις σοκολάτες τζαι τούτον εν η υπέρτατη θυσία. Έφαα 4 μελομακάρονα το πρωί. Εν υγειινά τούτα, εν με μέλι ντάξει? Ούτε για άσκηση μεν μου πεις. Εψές εδοκίμασα, εκρεμμάστηκεν η γλώσσα μου πόξω, επονούσαν ούλλα πάνω μου, ελαχάνιασα όσο δεν θυμούμαι τελευταίως. Επροσπάθησα να μεν το καταλάβει κανένας, αλλά νομίζω η ολοκότσινη φάτσα μου επρόδιδε με... Όι μάνα μου, δύσκολοι καιροί για αγύμναστους.

Έθελα να δω το μίστερ Σάιπρους. Εν το επέτυχα ακόμα. Είδα τους διαγωνιζόμενους σε φωτογραφίες, για να δω αν ξέρω κανέναν. Δεν. Μα ούλλοι φουσκωμένοι του γυμναστηρίου???? Οι κοινοί θνητοί εν επεράσαν μάλλον.


Επεθύμησα να ακούσω Pearl Jam...

Μουντοποστ α?

Pray for Nigeria