Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2015

τζι άλλα νεκατωμένα

(επειδή το νεκάτωμα εν δείγμα ευφυίας, δε πιο κάτω)


- Μπράβο Ελένη. Τζαιρός ήταν, σιαίρουμαι που με άκουσες.

- Μικρή πωλήτρια, μεν μου λαλείς: "Έχω αυτό το ζευγάρι παπούτσια, να κοιτάξω αν έχω και το άλλο..." Εσύ εν έσιεις τίποτε μάνα μου. Εν σε κατάστημα που δουλεύκεις. Ο μάστρος σου ξέρει πως μιλάς? Πε "Έχουμε". Τζι εσύ φιλενάδα, γιατί λαλείς "έννα έρτω να σε πιάσω"? Αφού δεν έσιεις αυτοκίνητο, θα σε φέρουν οι δικοί σου, μπορείς άνετα να πεις "θα έρτουμε να σε πιάσουμε". Εν το καταλάβω τούτο το εγωλλίκκι. Οξά εν εγώ που είμαι παρεξηγησιάρα.
Που την άλλη, ντρέπομαι που λαλώ τζι εγώ πλέον "εφκάλαμε δοντάκια, εξιμαρίσαμεν το πανί μας", τη στιγμή που πριν ένα χρόνο ελάλουν ότι ποττέ εν θα μιλώ εγώ έτσι. Ελούθηκα τα.

- Νιώθω ότι με παρέτησεν, ότι με εχώρισεν, ότι ερωτεύτηκεν άλλον/ην/ους, νιώθω παρετημένη, απόρριψη, πώς αλλιώς να το πω? Να τους κάμνεις μάθημα τζαι να φέφκουν πυροβολώντας, ενώ εσύ έδειξες τους shίλια πράματα, έφτασες τους…

ανακατωμένα

(όι τα μαλλάκια μου)



- Neerie, πε μου, είσαι καλά?
- Ναι είμαι καλά.
- Εν σε θωρώ καλά σήμερα.
- (βάλε γυαλιά) Μια χαρά είμαι.
- Μα είσαι down.
- Εν είμαι. Είμαι καλά.
- Είσαι σίουρη?
- Ναι, φαίνουμαι σου να έχω αμφιβολίες? (ή να θέλω να σου πω κάτι παραπάνω?)
- Τί να σου πω, εν μου φαίνεσαι καλά, γι' αυτό σε ρωτώ.
- Μεν ανησυχείς, είμαι καλά.
- Έγινε κάτι?
- (πως στο καλό τελειώνει στο επόμενο δευτερόλεπτο τούτη η συζήτηση?) Είμαι καλά είπαμε. Μεν με ξαναρωτήσεις.
- Ε μεν μας δέρεις!
- ΓΒΡΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜ. Ομμμμμμμμμμ (μεν μιλήσεις μεν μιλήσεις πέρκι φύει).

Η ίδια ιστορία ΚΑΘΕ μέρα που εν έχω όρεξη να κουβεντιάσω. Πολλά συχνά δηλαδή. Ού πρήξεις λέει ο σοφός λαός.


Το μωρό ξενυχτά μας, εν τζοιμούμαι, έχω τζι άλλα διάφορα στο νου μου, εν έχω όρεξη για πολλά πολλά. Πώς τα καταφέρνουν τούτοι που έχουν 2? 3? 4 μωρά? Θέλω τζι εγώ.

Να κρυώνω, ναν μπλε τα νύσια μου τζαι να γυρίζω μαντισμένη με ζακέτες, σάρπες, ψάχνοντας παράθυρο με ήλιο. Είμαι μέσα στο πιο κρυαδερό γραφείο. Θα φέρ…