τζι άλλα νεκατωμένα

(επειδή το νεκάτωμα εν δείγμα ευφυίας, δε πιο κάτω)


- Μπράβο Ελένη. Τζαιρός ήταν, σιαίρουμαι που με άκουσες.

- Μικρή πωλήτρια, μεν μου λαλείς: "Έχω αυτό το ζευγάρι παπούτσια, να κοιτάξω αν έχω και το άλλο..." Εσύ εν έσιεις τίποτε μάνα μου. Εν σε κατάστημα που δουλεύκεις. Ο μάστρος σου ξέρει πως μιλάς? Πε "Έχουμε". Τζι εσύ φιλενάδα, γιατί λαλείς "έννα έρτω να σε πιάσω"? Αφού δεν έσιεις αυτοκίνητο, θα σε φέρουν οι δικοί σου, μπορείς άνετα να πεις "θα έρτουμε να σε πιάσουμε". Εν το καταλάβω τούτο το εγωλλίκκι. Οξά εν εγώ που είμαι παρεξηγησιάρα.
Που την άλλη, ντρέπομαι που λαλώ τζι εγώ πλέον "εφκάλαμε δοντάκια, εξιμαρίσαμεν το πανί μας", τη στιγμή που πριν ένα χρόνο ελάλουν ότι ποττέ εν θα μιλώ εγώ έτσι. Ελούθηκα τα.

- Νιώθω ότι με παρέτησεν, ότι με εχώρισεν, ότι ερωτεύτηκεν άλλον/ην/ους, νιώθω παρετημένη, απόρριψη, πώς αλλιώς να το πω? Να τους κάμνεις μάθημα τζαι να φέφκουν πυροβολώντας, ενώ εσύ έδειξες τους shίλια πράματα, έφτασες τους ως δαμαί, είσιες τους για τους καλλύττερους, σαν τα γιούθκια σου. Πονεί. Ο εγωισμός μου κυρίως. Περαστικά μου.

- Τζι έτσι για λλίην τόνωσην της αυτοπεποίθησης μου, αυτοτόνωση:
"Imaginative genius, nice to meet you!"

Messy People Are Basically Productive, Imaginative Geniuses


http://www.yourtango.com/2015282981/messy-people-are-basically-productive-imaginative-geniuses

Γιέα μπέιμπυ. Ιτ δατ! Οξά μπιτ δατ.

Άτε να έρτει η άλλη Πέμπτη, άξιππα.
 

Σχόλια

  1. Τούτο με τες πωλήτριες νομίζω κάπου το έγραψα κι εγώ. Φακκά μουυυυ... "Όι εν το έχω, ετέλειωσε μου, αλλά τώρα να δω αν το έχω σε καφέ..." Μαζί με τον εκνευρισό του ότι ποτέ δεν έχουν το νούμερό μου ή δεν το φέρνουν καν, ανεβάζει τα νεύρα μου στα σύννεφα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. "Που την άλλη, ντρέπομαι που λαλώ τζι εγώ πλέον "εφκάλαμε δοντάκια, εξιμαρίσαμεν το πανί μας", τη στιγμή που πριν ένα χρόνο ελάλουν ότι ποττέ εν θα μιλώ εγώ έτσι. Ελούθηκα τα. "
    Χαχαχαχα. Παρομοίως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μισώ το να μιλούμε σε πληθυντικό για το μωρό μας, νιώθω ότι εν παραβίαση της προσωπικότητας του και της αυτονομίας του! Χαχα λες να τα λουθώ κι εγώ όταν με το καλό; Πάντως θυμίζει μου κάτι αρχαίους δικηγόρους υπεράσπισης που απευθύνονται στο Δικαστή με στόμφο και λένε "Εσφάλλαμε Εντιμότατε!"

    Για την Ελένη μαζί σου επίσης!

    Same for messy people. Finally:-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ελούθηκα τα τζιαι εγώ τα χέσαμε/φάγαμε/κλάσαμε... que decadence.

    Να μάθουμε να μεν περιπαίζουμε. Επρόσεξα όμως ότι κάμνω το άμαν τον κρατώ πάνω μου. Αμαν εν χαμέ/καροτσάκι/κτλ επανέρχομαι στα φυσιολογικά.

    (Εν επιτρέπεις σχόλια από ανώνυμους και πολλές φορές δυσκολεύκουμε να σχολιάζω κόρη)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Επροσπάθησα να το αναλύσω, νομίζω κάμνουμεν το γιατί μάλλον ταυτιζούμαστε πολλά με το μωρό τζαι τα "κατορθώματα" τζαι τις ανάγκες του, όντας οι κηδεμόνες/φροντιστές, άρα και υπεύθυνοι για την πορεία του μωρού. Είμαι τζαι λλίον ενοχική εγώ, θα μου περάσει άμαν αρκέψει να μιλά το μωρό. Τζαι θα απαντώ: (π.χ. - περπατά?) - ρώτα τον!

    Αααα, τζαι το άλλο: Νευριάζω που μου βάλλουν τα μωρά στο τηλέφωνο να τους μιλήσω. Αφού δεν ξέρει/θέλει να μιλά το μωρό, ή κάμνει δέκα ώρες να πει μια λέξη. Τζαι εγώ να βιάζουμαι, ή να μεν θέλω να λαλώ μιαν ώρα: "ναι, αλόου, ποιός μιλά? μα ποιός είσαι εσύ? αγάπη μου? είσαι καλά? έφαες το φαί σου?"
    Τζαι ξέρω ότι σε λλίους μήνες θα λαλώ της μάμας μου να μου βάλει το μωρό στο τηλέφωνο.

    Moonlight, Brenda, ακριβοθώρητες μανούλες συναγωνίστριες, σιαιρετούμεν! Γράφετε τζι εσείς τα κατορθώματα σας να μεν νιώθω μοναξιά.
    (καϊσίν η Ιβάνα εν θέλει να της κολλούν ανώνυμοι είπεν)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ