Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017

γελάστε άφοα - στο γυμναστήριο

Αποφασίζω που λες να πάω γυμναστήριο για να επανακτήσω κορμί θανατηφόρο, διότι τούτο που έχω τωρά μόνο εμένα μπορεί να ποφκάλει.

Επιλέγω το πιο κοντινό σε εμένα γιατί ανά πάσα στιγμή πρέπει να μπορώ να πεταχτώ σπίτι λόγω μωρο-δράματος.

Μπαίνω μέσα ψαρωμένη γιατί εδώ και καιρό βλέπω τες ούλλες γραμμωμένες να μπαιννοφκαίννουν, αντρέπουμαι πολλά.

Χαιρετίζω, λέω ότι είμαι γειτόνισσα, χαμογελά η μαστόρισσα, λέω εκέρδισα πόντους, έννα με πάρουν που καλό μάτι, έννα με αναλάβουν προσωπικά, έννα με κάμουν φιγουρίνι, εν θα μου σκοτώσουν την αυτοπεποίθηση που νιώθω ότι εν στα τάρταρα ένιγουέις.

Εμφανώς ψαρωμένη είπαμε, κοιτάζω σαν τη χαντή τζαι ακούω με στόμα ανοιχτό ότι μου λαλούν. Εν η δεύτερη φορά στη ζωή μου που πάω γυμναστήριο τζι εν μπορώ να πω ότι είμαι γνώστης του περιβάλλοντος, των ασκήσεων, του πνεύματος του γυμναστηρίου. Νομίζω εκαταλάβαν με.

Πάμε να μου δείξει ασκήσεις η κοπέλα. Δείχνει μου, παιγνιδάκι σκέφτομαι. Κάθομαι, "τρία είκοσι" λαλεί μου τζαι φέφκει. Οκκέι, αρκέφκω, πιάννω ώρα, τρία λεπτά είκοσι δευτερόλεπτα, στο περίπου τελοσπάντων. Τελειώνω, δείχνει μου άλλη άσκηση, "δύο δεκαπέντε" λαλεί μου τζαι ξαναφέφκει. Οκκέι, εκάμαμεν τες, Μα εν πολλά κουραστικό, η επόμενη άσκηση πάλε "τρία είκοσι" μα τί στο καλό, γιατί τόσον εντατικό πρόγραμμα? 2-3 λεπτά η κάθε άσκηση για πρωτάρα? Οκ πρώτη ημέρα αλλά επήραν με πολλά στα σοβαρά. Θέλουν με κάμουν πρωταθλήτρια σίουρα, είδαν ότι έχω προοπτικήαχαχχα. 

Φέφκω, ποσταμένη αλλά γεμάτη ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Πάω αύριο. Την επομένη. Λιγότερο ψαρωμένη.

Δείχνει μου κοιλιακούς. Ξέρω ευτυχώς. "Τέσσερις δεκάδες" λέει μου. Όπα! Αλλάξαμεν σύστημα? Εν πάμε με την ώρα τωρά? Ευτυχώς γιατί δεν έσιει μπαταρία το κινητό μου, εν μπορώ να θωρώ συνέχεια τα λεπτά. Ρε περίμενε. Σήμερα εν δεκάδες, εχτές ήταν με την ώρα? Ρε μπας τζαι τα "τρία είκοσι" ήταν τρεις εικοσάδες? Τα "δύο δεκαπέντε" δυο δεκαπεντάδες? Γι αυτό που εφανήκαν πολλά τα εχτεσινά? Γι αυτό αντί για 60 έκαμνα 360 ασκήσεις?

Να μεν τα πολυλογώ σήμερα είμαι καταπιασμένη δεν κινούμαι, θα ξαναπάω που εβδομάδας πόννα ξιπιαστώ.

Εννοείται δεν τους είπα τίποτε, μπορεί να τους το πω όταν γίνω φιγουρίνι τζαι μέσα στην ευτυχία μου θα θέλω να τους χαρίσω λίγο γέλιο.

Εννοείται δεν μπορείτε να το πείτε πάρακάτω τζαι να με περιπαίξουν τζι άλλοι.

Τζι εννοείται δεν φταίω εγώ. Πού να ξέρω το τρία είκοσι εν τρία σετ των είκοσι κοπέλλα μου? Σάμπως εξανάκουσα το τζι εξανάκαμα? Τζαι τί στο καλό εν το αερόβιο που μου λαλείτε συνέχεια? Έννα το μάθω με κάποιον τρόπο τζαι τούτο, πού έννα πάει!





4 σχόλια:

  1. Είσαι μια θεά, εφίρτικα! Εσκέφτουμουν ''Τι λαλεί η πελλή τωρά'' Το αερόβιο ένι ή το ελλειπτικό (τζείνο το μηχάνημα που φκαίνεις πάνω τζαι κάμνεις ότι βουράς) ή ο δρόμος, ότι τζαι να κάμεις που τα 2 θεωρείται αερόβια άσκηση.
    'Ατε τζαι εννά σαι φέτες λούρες σε 2 μήνες! Γεεεέα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. λολ

    τελειο, καπως έτσι επήε κ μένα το γυμναστήριο. επήα 1 μήνα πριν πάω δουλεια, σε τάξη. οι άλλες δαιμονισμένες να τα φκάλλουν ούλλα, εγώ μεσόστρατα. κ να φωναζει η γυμναστρια που το μικρόφωνο μπεατρίξ τέλειωνε πάνω ο κώλος.

    σου εύχομαι να τα καταφέρεις καλύτερα που μενα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. θέκκιου για την ενθάρρυνση κόρες, δεσμεύομαι βάλω φωτό μου δαμαί σε δύο μήνες αν γινώ φέττες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή