η σκοτεινή φάτσα του έρωτα

Έρωτας είναι ο θρίαμβος της φαντασίας επί της νοημοσύνης. - Χένρι Λούις Μένκεν
 
 
Περνώ συχνά πυκνά (όι ξεπίτηδες) που κάτι τόπους που μου θυμίζουν κάτι παλιούς έρωτες. Έρκουνται μου εικόνες τζαι συναισθήματα στο μυαλό τζαι ομολογουμένως νιώθω άσχημα. Θυμίζουν μου κάτι έρωτες φιάσκα, κάτι καταστάσεις έξαλλες, που δεν μου είσιε μείνει νους στο κεφάλι. Δεν ξέρω αν το ανάλυσα ξανά δαμαί αλλά νιώθω ότι ο έρωτας - τούτος ο τρελός που λαλούν κάποιοι ότι θέλουν να ζήσουν -  εν υπερεκτιμημένος τζι επικίνδυνος.
 
Ίσως να μεν το ελάλουν αν δεν το είχα ζήσει, ίσως ούλλοι να χρειαζούμαστε έναν τρελό έρωτα να μας απογειώσει ή να μας προσγειώσει ανάλογα, ακριβώς για να τον απομυθοποιήσουμε τζαι να βρούμε τί πραγματικά μας αναπαύει τζαι κάμνει μας ευτυχισμένους.
 
Ο έρωτας στον οποίο αναφέρομαι εν τζείνος που σε στραβώνει, που νιώθεις ότι σε "σώζει", σε ελευθερώνει, που σε ωθεί στα άκρα, που ενώ ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι δεν θα οδηγήσει κάπου, ή δεν θα σου κάμει καλό, ή θα πληγώσει κάποια άτομα, εντούτοις τραβά σε σαν μαγνήτης. Αν γελαστείς τζαι δώκεις μέσα, ετέλειωσε, θα σε τραβήσει μαζί του ως τζαμαί που δεν πάει,  μόνο τότε γλιτώνεις, αν καταφέρεις να τον τιθασεύσεις, ή αν είναι έρωτας με το σωστό άτομο. Που πάλε, αν μείνει τρελός αρρωστημένος έρωτας τζαι δεν εξελιχθεί σε κάτι πιο υγιές, μπορεί να αποβεί (αυτο)καταστροφικός.
 
Όσοι ομοιοπαθείς μάλλον θα συμφωνούν ότι ο έρωτας είναι πάθος, είναι εγωιστικός, είναι ο έρωτας που θέλεις τον άλλο για εσένα, θα σε κάμει να πετάς στα σύννεφα, να μεν σκέφτεσαι τίποτε άλλο, να συμπεριφέρεσαι ανώριμα, ανεύθυνα τζαι να μεν σε κόφτει για τις συνέπειες, φτάνει να συνεχίσεις να πετάς. Τζι αν κάτι πάει στραβά, άμαν αρχίσεις να πέφτεις (που είναι το πιο πιθανόν) τότε θα κολλήσεις σαν τη βδέλλα πάνω στον άλλο, πάνω στην κατάσταση, θα είσαι δυστυχισμένος/η, τίποτε άλλο δε θα έχει σημασία, τίποτε δεν θα μπορεί να σε γιατρέψει, θα εξακολουθήσεις να τον αποζητάς όπως το ναρκωτικό τζαι θα είσαι ικανός/ή για πολλά (αν όχι για τα πάντα) φτάνει να μείνεις στα σύννεφα, να μεν χάσεις τζείνο τον έρωτα. Γι' αυτό σου λαλώ, επικίνδυνα πράματα.
 
Έζησα το τζαι ειλικρινά θέλω να το ξεχάσω. Το μόνο θετικό είναι ότι πλέον ξέρω που δεν θέλω να ξαναφτάσω, γιατί ξέρω τί προκαλεί. Τζι έμαθα (ελπίζω) πως να το αποφύγω. Βασικά είναι να μεν του δώσεις έδαφος ευθύς εξ' αρχής, γιατί μετά είπαμε, μάλλον έχασες το παιγνίδι. Πρέπει να έσιεις δύναμη, πολλύν αυτοέλεγχο, αυτοσεβασμό, αξιοπρέπεια για να σταματήσεις την κακή του εξέλιξη.
 
Νιώθω τζαι άσχημα σε σχέση με το Δώρο. Δεν ερωτεύτηκα τρελά, άρρωστα αλλά ερωτεύτηκα τζαι κάθε μέρα νομίζω αγαπώ τον παραπάνω. Κάθε λλίον ανακαλύπτω ή θυμούμαι μικρά πράματα που θαυμάζω σε αυτόν τζαι σκέφτομαι "μάλιστα! αυτός είναι υγιής έρωτας" τζαι όι οι πελλάρες που έκαμνα παλιά. Αλλά θέλει προσπάθεια, να επικεντρώνεσαι στο παρόν, στο μέλλον τζαι να δουλεύκεις μέσα σου, την αγάπη προς το σύντροφο σου τζαι τη σχέση σας.
 
Γιατί άμαν φτάσεις σε κάποια φάση κρουσμένος/η που παλιές καταστάσεις, εν δύσκολο πλέον να αφεθείς, να μάθεις να αγαπάς πραγματικά τζαι να να μεν είσαι κυνικός. Άμαν χάσεις την αθωότητα σου, χάνεις τζαι την ικανότητα να αγαπήσεις πραγματικά - βαθιά τζι ανιδιοτελώς. Πρέπει να προσπαθήσεις για να αγαπήσεις πάλε. Πρέπει να πολεμήσεις τα φαντάσματα του παρελθόντος, να μεν σε στοιχειώνουν, να μεν μπαίνουν σφήνα στις μελλοντικές σου σχέσεις.
 
Έσιει κανέναν που δεν ερωτεύτηκε παράφορα, που δεν εσημαδεύτηκε έτσι? Σκέφτομαι ότι ίσως εν πιο τυχεροί... Ίσως ναν για το καλό τους, τζι εν το λέω συγκαταβατικά. Μια κρουσμένη λέει σας, να μεν χάσετε το νου σας, αν και όταν ερωτευτείτε.
 
Για τους υπόλοιπους μας, καλήν ανάρρωση :)
 
 

Σχόλια

  1. Νομίζω εν καλόν να ζήσει κανείς όλα τα πράματα μια φορά στη ζωή του.
    Εν κρίμα κάποιος να μεν παρασυρθεί που έρωτα. Να μεν χάσει τα μυαλά του. Να μην γνωρίσει ποτέ που μπορεί να φτάσει για τον άλλον ( ή καλύτερα για την ανάγκη του για να είναι ερωτευμένος ).

    Κι όταν τα περάσεις αυτά έρχεσαι στη φάση της ολοκλήρωσης. Όπου μπορείς να βρεις ένα άνθρωπο να είναι σύντροφός σου. Έτσι, μεν νιώθεις άσχημα που δεν "λιώνεις" για τον Δώρο. Γιατί μετά ήταν να σε συνάει με το κουταλούιν χαχαχα

    Επειδή, για τον μόνο που μπορώ να μιλήσω εν για τον εαυτό μου,
    ναι μεν χάνεται η αθωότητα αλλά τούτον δεν σημαίνει ότι χάνεται η ικανότητα για αγάπη.
    Αλλάζουν όμως οι ανάγκες. Αλλάζει ο τρόπος. Ο νους εν πιο συνειδητοποιημένος και προσέχει παραπάνω. Εν κάμνει τις γλυκιές-βλακείες της νιότης.

    Οπόταν αν κάποιος εξελίσσεται εσσωτερικά μαζί με το εξωτερικά του, τότε ψάχνει απλά κάτι διαφορετικό και καινούργιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είχα έρωτα τραμπάλα αν μετρά. Ποτζείνον που τη μια λες το τζαι νιώθεις άσχημα που το νιώθεις, ότι τζείνος εν πιο πελλοφατσhημένος που σένα, τζαι μετά ηρεμά τζείνος λίο τζαι κολλάς εσύ, τζαι μετά ξανά τζείνος τζαι κανονικά τραμπάλα όπως το είπα στην αρχή.
    εν μετανιώνω για τζείνα που έζησα ως τωρά, ούτε για τζείνα που ένιωσα, ούτε σκέφτουμαι ότι πρέπει να κάμω πίσω τζαι να είμαι ψύχραιμη με τα συναισθήματα μου. Μπορεί να εν που είμαι μικρή και άμυαλη (λέμε τώρα) και ακόμα θέλω καιρό να σοβαρευτώ και να κατασταλάξω. :p (παρηορκά στον άρρωστο)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νεράιδα εν ωραία να ζήσεις κάποια πράματα (όι ούλλα, πόσα να φτάσεις σε μια ζωή τζαι να μεν την καταϊσιέψεις) γιατί μόνον έτσι ωριμάζεις, συνήθως πρέπει να πάθουμε τζαι όι μόνο μια φορά!) για να μάθουμε. Για να φκεις αλώβητος όμως που έναν καταστροφικό έρωτα πρέπει να είσαι έτοιμος ή συνειδητοποιημένος. Διαφορετικά θα δυσκολευτείς σε όλες τις υπόλοιπες και επόμενες σου σχέσεις, τζι εσύ τζι οι άλλοι.

    Δεν χάνεται η ικανότητα για αγάπη αλλά πρέπει να το προσπαθήσεις πολλά πλέον - ενώ όταν είσαι αθώος ακόμα εν το προσπαθείς, έρκεται μόνο του.

    Εν είπα ότι εν λιώνω για το Δώρο, είπα ότι δεν είμαι άρρωστη μαζί του. :)
    Οι τύψεις που έχω εν για τες παλιές μου πελλάρες όι για το Δώρο.


    moonlight προφανώς εν μιλούμε για το ίδιο πράμα, άλλο να τραμπαλίζεσαι τζαι να μεν σου έρκουνται τα πράματα όπως θέλεις τζαι να παλεύκεις με τα συναισθήματα σου - τούτον εν το πλέον φυσιολογικό, εγώ μιλώ για περιπτώσεις που ο νους σου δεν δουλεύκει τζαι ξέρεις ότι παίζεις με τη φωθκιά, ότι κρούζεις, ότι έβαλες φόκο πιλέ. Για τούτα ναι, νομίζω θα έπρεπε να μετανιώνουμε για να συγκρατούμε τους εαυτούς μας στο μέλλον. Είναι τζαι σημάδιν ωρίμανσης, πόννα σοβαρευτείς θα το καταλάβεις :p

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γνώρισα ανθρώπους που φοβούνταν να ζήσουν γιατί θα πληγωθούν.
    Χαίρομαι που έζησα (ζω ακόμα by the way... χα χα) και πληγώθηκα. Που απόλαυσα τον έρωτα και γκρεμοτσακιστηκα μετά. Πότε δεν ερωτεύεσαι το ίδιο. Ούτε αγαπάς το ίδιο. Δεν φταίει κανείς γι αυτό. Διαφορετικοί άνθρωποι μάς "βγάζουν" διαφορετικά συναισθήματα, ανάγκες, αντιδράσεις. Δεν σημαίνει ότι αν δεν παραληρείς από έρωτα σήμερα, υστερεί η σχέση σου. Ή αδικείς τον άντρα σου.
    Επέτρεψε μου.να επισημάνω κάτι ακόμα - ότι κι αν περάσει κάποιος είναι δύσκολο να χάσει την αθωότητα του. Όσα κι αν εχει δει, ζήσει στη ζωή του, η αθωότητα είναι κάτι συνυφασμένο με την ύπαρξή μας, που είτε το εχεις, είτε δεν το έχεις. Αν το έχεις, δεν το χάνεις. Μπορεί να τσαλαπατηθει, να "κρούσει" που λες κι εσύ, αλλά είναι ανάγκη βαθύτερη μέσα σου. Θα την βρεις ξανά με τον άνθρωπό σου, όταν ξε-φοβηθείς από όσα πέρασες που σε τσάκισαν και την αφήσεις να λειτουργήσει. Όταν εμπιστευτείς ξανά.

    Και κάτι επί προσωπικού - είμαι τρομερά προσγειωμένη, πολλοί χαριτολογώντας με λένε και bitch λόγω του κυνισμού που διαθέτω. Έχω πολλές και καλές δικαιολογίες για να είμαι bitch επί καθημερινής βάσεως με τους πλείστους γύρω μου. Επιλέγω να είμαι τρυφερή και να αγκαλιάζω τον άνθρωπό που αγαπώ με τις λέξεις και το σώμα μου. Με ισορροπεί και με κάνει πιο υγιή ψυχικά και σωματικά.

    Να είσαι δυνατή αλλά να είσαι και ευάλωτη για να βρίσκει χώρο ή αγάπη του να χωρέσει μέσα σου.

    Συγνώμη για το σεντόνι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. εγώ θα ήθελα να το ξαναζήσω...με τον Φιτζ, ηπταν πουτούτα που λαλείς, που είσαι ανεύθυνος κ εν σε κόφτει τπτ κ είσαι ατικτετ κ καμνεις νον στοπ σεξ

    εν φοούμε τον έρωτα, εσύ γιατί τον φόασε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. ruth άρεσε σου που γκρεμοτσακίστηκες? Eπέζησες σημαίνει χωρίς σοβαρά τραύματα, άρα κάτι επήε καλά, έχεις τζαι μια έντονη εμπειρία να διηγείσαι, ίσως να σε βοήθησε τζαι στη ζωή σου μετά. Όσο για την αθωότητα, πιστεύκω ότι όλοι ξεκινούμε αθώοι, όλοι το έχουμε, απλά το χάνουμε άλλοι παραπάνω, άλλοι πιο νωρίς κλπ. Εμπιστεύομαι τον άνθρωπο μου, εν εμένα που δεν εμπιστεύομαι, ακριβώς επειδή ξέρω τις αδυναμίες μου, φοβούμαι τον εαυτό μου παραπάνω.

    Γι αυτό beatrix φοούμαι τον έρωτα τον σαρωτικό, τον καταστροφικό, όι τον υγιή πάνω στον οποίο έστησα τη σχέση μου, φοούμαι σε τι μπορεί να με μετατρέψει. Ο έρωτας σου εσένα με τον Φιτζ φαίνεται υγιής, δεν ήταν καταστροφικός, καταδικασμένος να αποτύχει, απαγορευμένος ή άρρωστος τελοσπάντων, κι επιπλέον εξελίχτηκε σε μια όμορφη σχέση.

    Kάτι τελευταίο ruth, πιστεύκω ότι στον κόσμο μπορεί να είμαστε κυνικοί, ευχάριστοι, ή να προσποιούμαστε. Οι στενές μας σχέσεις όμως, φκάλλουν είτε τον καλύτερο είτε τον χειρότερο μας εαυτό. Ε, εγώ εγνώρισα τον χειρότερο μου, προφανώς εσένα ο έρωτας σου φκάλλει σου τον καλύτερο, που είναι και το ζητούμενο :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. :) καταλαβαίνω σε Neerie.
    Τούτοι οι έρωτες που λαλείς εν περνούν. ή τέλοσπαντων περνούν όσο γίνεται να σου περάσει μια πληγή που σου άφηκε ουλή. Εν τζιαμέ.

    Έζησα έτσι έρωτα, που τζιείνους που εν σου αφήνουν ούτε ηθική ούτε όρια. Τζιαι εννα εξαναζούσα κάθε δευτερόλεπτο του, χωρίς να αλλάξω το παραμικρό.
    Άλλοι έχουν τα ναρκωτικά, άλλοι το αλκοόλ, άλλοι έχουν τον έρωτα για να χάνουν τον έλεγχο.

    Ισχύει όμως, μετά όντως πρέπει να προσπαθήσεις να αγαπήσεις ξανά, να ξαναερωτευτείς. Γεγονός που κάμνει κάθε επόμενη αγάπη ακόμα πιο ισχυρή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ

τζι άλλα νεκατωμένα