Ο Άρης

Δηλαδίς έλεος! Το παρελθόν μου τζυνηά με, εν με αφήνει να ησυχάσω, λαλώ του παρέτα με, κόψε τα μιτσοκαμμήματα, μεν μου νέφκεις, εν θα λυγίσω, ατού ο Γαβριήλ. Ο Άρης.

Πετάσσουνται μπροστά μου εικόνες του παρελθόντος, εικόνες του παρόντος, σαν τες σειρήνες, τραγουδούν να με πελλάνουν, φωνάζουν μου να σκεφτώ τί ωραία που θα περάσουμε...

Αλλάσσω δρόμο, γυρίζω αλλού το βλέμμα να μεν θωρώ, κλείω τα αυτιά μου τζαι τραγουδώ δυνατά "ΝΑ ΝΑ ΝΑ ΝΑ ΝΑ" να μεν ακούω, περπατώ με γρήγορο βήμα να ξεφύγω, δρώνω ξιδρώνω, πετάσσουνται πάλε μπροστά μου φαντάσματα, δέρνω τα τζι εξαφανίζουνται επιτέλους.

Ώσπου να πάω για ύπνο. Τζαμαί είμαι ανυπεράπιστη. Στο έλεος ηλίθιων ονείρων που έρκουνται να με ταράξουν αφού δε μπορώ να αντιδράσω δυναμικά. Με απώτερο σκοπό να ξυπνήσω κουρασμένη, συγχισμένη, διαλυμένη, λυπημένη, πιο αδύναμη τζαι να ενδώσω που τ' αλήθκεια. Τζαι πράγματι, ξυπνώ τζαι σκέφτουμαι μήπως εν εξεπέρασα κάποια πράματα, μήπως έχω απωθημένα, μήπως είμαι τρελή μήπως τα 'χω χαμένα...

Εν γίνεται τα όνειρα μου να με βάλλουν σε σκέψεις. Καταστάσεις που επεράσαν, με εσαντανώσαν, με ισοπεδώσαν, με αποτελειώσαν τωρά να επιστρέφουν τζαι να θέλουν να ξανα παίξουν μαζί μου.

Αρνούμαι!!!!


Μα γίνεται να βλέπω στον ύπνον μου ένα παιδί όλο χάρη, να με φλερτάρει, τον λένε Άρη, κάνει και βάρη, κι εγώ χαπάρι...? Σιγά σιγά να με καλάρει, με λέει "μανάρι" κι είναι φως φανάρι ότι εγώ είμαι τέλια ζάρι και θα τα φάω τα μούτρα μου.

Να μιλούμε, να με ρωτά πράματα για εμένα, να φκαίνουμε μαζί τζαι μισό λεπτό πριν ξυπνήσω να του λαλώ "α ναι, φκαίννω με κάποιον..."

ΦΚΑΙΝΝΩ με κάποιον? Χαλλόου? Δεσμευμένη κορούδα όσο δεν πάει άλλο τζαι όσσον που να θυμηθώ να του πω του Άρη πριν το τέλος "φκαίννω με κάποιον?"

Α μάνα μου τον αντρούλλη μου τζι εν του αξίζουν ούλλα τούτα.

Αλήθκεια όμως θα το παλέψω μέχρι τέλους και θα πέσω μαχόμενη. Όχι δεν θα πέσω, θα μείνω όρθια. Ούτε όρθια! Ταμπουρωμένη τζι ας φακκά ο Άρης.

Άτε ολάν! Πόννα μας κάμουν κουμάντα τα όνειρα τωρά. Τζαι δέννεν ότι έχω απωθημένα, έκλεισα ούλλες τις εκκρεμότητες. Είναι πόλεμος εκ των έσω αλλά δεν θα πτοηθώ. Εξάλλου έχω άλλα θέματα στην πραγματική μου ζωή να λύσω. Δε θα λυγίσω, θα πολεμήσω, θα σε σαπίσω, ύπαγε οπίσω μου... Άρη!


 

Σχόλια

  1. Μεν έσιεις έννοιαν, σε όλους συμβαίνει! Εμένα εσυνέβαινε μου πολλά στες αρκές και κάποιος είπε μου ότι εν επειδή δυσκολεύκουμαι να δεκτώ την ευτυχία, επειδή εν έχω πλέον δράματα!
    Θα περάσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαίρομαι που επανήλθες,σήμερα το πήρα χαπάρι! Τα όνειρα μας είμαι πεπεισμένη ότι δεν έχουν καμιά σημασία πέραν που το να ποσκολιούμαστε το πρωί με τον ονειροκρίτη στην τουαλέτα.
    Φιλιά και διαφύλαξε την πληρότητα σου
    χχχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Joy, ελπίζω να μου περάσει σύντομα γιατί ειδικά τα όνειρα, που δεν τα ελέγχω, φοούμαι τα. Εφαντάστηκες να πω τίποτε στο ύπνο μου?

    Βρέντα, συμφωνώ απόλυτα. Για να μεν προσθέσω ότι τζαι ο ονειροκρίτης κάμνει για χαρτί της τουαλέττας :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ

τζι άλλα νεκατωμένα