περίεργοι βλόγγερς που παλιά

Μες τα βλογς είμαι παλιά καραβάνα. Έγραφα ηλεκτρονικό ημερολόγιο σε ένα φόρουμ, του στυλ σήμερα εξύπνησα, ετζυλίστηκα μες το κρεββάτι, επέταξα το ξυπνητήρι, ενίφτηκα, άρκησα πάλε, επήα δουλειά, εφατσιήσαν μου το αυτοκίνητο τζαι τί στο καλό γυρέφκουν ούλλοι μες το δρόμο που το χάραμαν του φου, μα εν ωραίος τούτος ο τύπος, τί να φάμε σήμερα, ήπια τα άντερα μου κλπ.

Είπαν μου να κάμω βλογ να γράφω ότι θέλω. Μα γιατί, τί τους ενοχλούσα? Έκαμα, έγραφα σοβαρά, μετά πελλάρες, έκλεισα το, άνοιξα άλλον, έτο εγνώρισα βλόγγερς διάφορους.

Ένας, έκαμεν μου φοβερήν εντύπωση. Εθύμιζε μου τον Τέρρυ που την Κάντυ, ήταν έτσι μυστήριος, γοητευτικός, εξ Ελλάδος, έγραφεν μιαν στο τόσο τζι όποτε τον εθκιάβαζα εμεθούσα, ερωτεύκουμουν τον. Εγράφαν του σχόλια μόνον κοπέλες, απαντούσε λακωνικά, μελαγχολικά τζι όποτε του έκαμνε κκέφι. Κάθε 3-4 μήνες εθυμούμουν να τσεκκάρω το βλογ του, κάθε τόσο έγραφε αλλά το κάθε ποστ ήταν ιστορία που μόνον του, με μυστήριο φόντο, φωτογραφίες που ενόμιζες ήταν να πεταχτούν να σου μιλήσουν, σχεδόν εμυρίζεσουν, άκουες, ένιωθες τί ένιωθε. Έγραφα του κανέναν σχολιούδιν, μιαν φοράν εξεθάρρεψα τζι έγραψα του στιχάκιν ιμίsh.Τα ποστς του αραιώναν, ώσπου στο τέλος έκλεισεν το.  Ομολογώ ότι μου λείπει.


Ένας άλλος, εμίλησεν μου πρώτος, ήθελεν κάτι στίχους μου να βάλει μουσικήν. Έδωκα του, εξαφανίστηκεν, εγύρεψα τον. Λαλώ του μα επερίπαιξες με? Λαλεί μου εν είμαι καλά, εν με θέλει κανένας, δεν τη θέλω τη ζωή μου. Ήταν πρώην ναρκωμανής είπεν μου, εν έβρισκε δουλειά, οι φίλοι του εγκαταλείψαν τον... Έβαλλεν κάτι αυτοκτονικές εικόνες στο βλογ, εφοήθηκα. Εμίλησα του διαδικτυακά κάποιες φορές, εφαίνετουν απελπισμένος. Έβαλεν έναν όπλον για άβαταρ τζι εξαφανίστηκεν πάλε. Έστειλα του, εν μου απάντησε. Εμφανίστηκε μετά, έβαλλεν κάτι μουσικές του πάνω... Εν εξανασχολήθηκα, είχα τζι εγώ τα δικά μου... Θωρώ τον στο facebook μιαν στες τόσες, εν επέθανεν. Πιστεύκω ότι έννεν καλά αλλά εν μπορώ να κάμω κάτι άλλο που δαμαί. Επίσης καλαμαράς.


Ένας άλλος... Ιστορία ολόκληρη. Ερωτεύτηκεν με τζαι καλά. Επικοινωνούσαμε, και καλά. Ήταν να κάμουμεν ένα καλλιτεχνικό προτζεκτ μαζί ιμίsh, έγραφεν μου στίχους, αφιέρωνε μου τραγούδια, εμιλούσαμε στα τηλέφωνα, στα μσν τότε... Καλαμαράς πάλε, είπα? Επήα να επισκεφτώ κάτι δικούς μου, εσυναντηθήκαμεν. Ένα ψιλοφλερτ, έφυα, επέλλανεν με να έρτει. Έλα λαλώ του. Αν μου αρέσει τζαι θέλω να μείνω? Μείνε λαλώ του. Μα εν θέλω να μείνω Κύπρο είπε. Έβρε μου δουλειά Ελλάδα τζι έρκουμαι εγώ. Μα όι, μα έτσι μα άλλωσπως, μα να μιλούμεν, μα θέλω σε. Άτε κανεί σε λαλώ του.


Έχω τζι άλλες ιστορίες με "φίλους" βλογγερς που τελικά εξεπερνούσαν τα όρια, επαρασύρουμουν τζι εγώ... Ψυχάκιες που εθέλαν διάφορα αλλά μάλλον τζι εγώ εφαίνουμουν ψυχάκιας. Έκοψα τους το. Γι αυτό, το ίντερνετ εν πρέπει να το παίρνεις σοβαρά. Τζι αν δεν μπορείς να το ελέγξεις, να μπαίνεις μιαν φοράν κάθε 3 μήνες.

Τάδε έθη (πρώην) εφισμένη.

 

Σχόλια

  1. χμ...δεν καταλαβα κανεναν παρα το οτι γνωριστηκα κι εγω με πολυ κοσμο απο εδω μεσα. πολυ φλερτ μες στα μπλογκς, ειναι αληθεια. πάρα πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μάναμου ρε πότε εγίνουνταν τούτα; ακούουνται πολλά αϊαρσί φάση μου θυμίζει αν τζαι εν είχα έτσι τράβαλα ποτέ.
    εγώ εδιάβαζα μια μπλόγκερ καλαμαρού που εμετακόμισεν το τζαι μετά έκλεισεν το τζαι το νέο. ελυπήθηκα αλλά ντάξει. αρκετά μυστήρια τύπισσα τζαι τζίνη θα έλεα, τζαι ήμουν πεπεισμένη ότι κάποιος που ήξεραεκτός μπλογκ, ήξερεν την εκτός μπλογκ. έντερ μουσική που το σάικκο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. με αγχωσες με καποια πραγματα που ειπες πιο πανω...τεσπα.

      Διαγραφή
    2. αν ήξερα ότι σε ήξερα θα σου το έλεγα να το έχεις υπ'όψη. :)
      αλλά όχι, δεν είσαι εσύ από ότι καταλαβαίνω. αν είσαι πάντως, καμία σχέση!

      Διαγραφή
  3. δεν τους γνωρίζετε τούτους που αναφέρω, ήταν πριν έρθω στα βλογς που ξέρετε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ρε,εχει 6 χρονια που διαβαζω μπλογκς, μη μου κοβεις τα φτερά!

      Διαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

τζι άλλα νεκατωμένα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ