"καλά τζι εκάμετε το"

Ειλικρινά όμως, τούτο που με ενοχλεί παραπάνω τον τελευταίο καιρό τζαι δεν μπορώ να το χειριστώ μέσα μου είναι η κουβέντες του στυλ "καλά τζι εκάμετε το", "εχαθήκετε", "εθυμηθήκετε μας?", "ήβρετε τη στράτα τζι ήρτετε?" "εν μας πιάνετε έναν τηλέφωνο", "εν έρκεστε να μας δείτε".

Να πηαίννεις σε μιαν οικογενειακή συνεστίαση τζαι οι πρώτες κουβέντες που ακούεις που ούλλους ναν τούτες. Ούλλοι να χουν παράπονο, γονιοί, γιαγιάδες, θείοι. Αν το ακούσω αλλό μιαν φορά δεν ξέρω τί θα κάμω. Προσπαθώ πολλά να χαμογελώ τζαι να το προσπεράσω ή να δικαιολογηθώ, δεν πιάνει τόπο όμως τίποτε. Θα επιμένουν, θα το ξαναπούν, τζαι θα το λαλούν κάθε φορά. Δεν μετρά τίποτε που θα κάμεις ή θα πεις. Εν σαν το μαshαίρι τούτες οι κουβέντες τζαι δεν το καταλάβουν. Εν θυμούμαι πότε με ξαναπείραξε μια κουβέντα τόσον πολλά. 

Έχουν τα δίκια τους αλλά ειλικρινά, δεν μπορώ να το χειριστώ σε αυτή τη φάση. Έχουμεν τεράστια σόγια, εφαντάστηκες να τους εδιούσαμεν ούλλους γυρόν? Εν θα εκάμναμεν άλλη δουλειά.

Ή που πρέπει να γινώ μουσιαμάς ή θα τους κόψω τζαι τις λλίες κουβέντες/επισκέψεις που τους κάμνω. Δυσκολεύκουμαι πολλά.


Κατά τα άλλα, προχτές έπιασε με το κλάμα χωρίς λόγο τζι ελάωσα τον άντρα μου. Εξήγησα του ότι εν οι ορμόνες, εν φυσιολογικό τζαι να μεν ανησυχεί.


ΤΖΑΙ ΜΟΛΙΣ ΗΒΡΑ ΤΗ ΛΥΣΗ. Αν μου ξαναπούν τίποτε θα πιάσω το κλάμα μπροστά τους. Take that!

Bliss, happiness again :D




 

Σχόλια

  1. xexe δουλεύκει πολλά το κλάμαν! Ειδικά με τις ορμόνες σου τωρά το έχεις όντως σε ένα λεπτό!

    Κι εγώ εκνευρίζομαι με αυτού του τύπου τα σχόλια.
    Και στην άκρη της γλώσσας μου το έχω να του πω:
    "Hellooooo, προφανώς δεν σε επεθύμησα για να μεν έρτω να σε δω :-P "

    Κάποτε εν η αλήθκεια... φεύκει μου νάκκον που την άκρη της γλώσσας μου... ουπς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εμένα όταν μου λένε έτσι τους απαντώ: "Γιατί εσείς κουτσοί είστε και δεν έρχεστε να με δείτε; Πάρτε τα ξερά σας και ελάτε εσείς. Γιατί να πρέπει να έρχομαι πάντα εγώ;" Και σιωπούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Επρόλαβε με ο Χρίστος! Τζια εγώ έτσι απαντώ! Αφού έρκεστε εσείς τζαι επελλάνετε μας που τα τηλέφωνα εσείς ήντα να αγχώνωμαι τζια εγώ? Τζαι οποίου αρέσκει! Να δείς ότι την επόμενη φορά ή θα κάμουν κίνηση να έρθουν/τηλ ή δεν θα σου ξαναπούν έτσι κουβέντα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εν μπορώ να τους μιλήσω έτσι, στις γιαγιάδες ή στο σόι του συζύγου... Τους δικούς μου πάνω κάτω κανονίζω τους :/

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. εμείς πάντα πάμε να δούμε τους συγγενείς, εμείς κάμνουμε τηλεφωνήματα, τζείνοι τίποτε. είπαμε τους το αλλά δεν νοούν να το καταλάβουν. εν κρατούμε κακία, αστειευκούμαστε τζαι ως πάρακατω.
    Αλλά τωρά που μεγάλωσα ασπούμε και μεγάλωσαν και τα ξαδέρφια, όντως κόφκω λίο πίσω που τες επισκέψεις. Άμα βρεθούμε φυσικά είναι σαν να μην έχει περάσει μια μέρα, αλλά αργώ να τους δω, τζαι νιώθω άσχημα όταν μου το λένε.
    Αλλά γαμώ το, εν πολλά κουβέντα του καφκά το εν έρκεσαι να μας δεις, ειδικά άμα εν ίσες οι ευκαιρίες να έρτουν τζαι τζείνοι να σε δουν.
    Τέσπα, εγώ έννα κανονίσω να τους δω. Εσύ συμφωνώ να ξεκινάς κλάμα να φέρνουν τα μίλια τους. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. έχουν όλοι την ίδια απαίτηση όποτε πάω Λεμεσό, τελικά λέω τους ότι εν εκείνοι που έπρεπε να έρτουν να με δουν , εν τους αρέσκει, σιωπούν και ξαναπακης, το κλάμα όμως είναι μια λύση:P

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

τζι άλλα νεκατωμένα

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ