στιγμή Vs ουσία

Να ζεις για τη στιγμή, ή για την ουσία?

Ιδού το ερώτημα.

Ξύπνησα από τις 6 αφού ο μικρός δεν εσιουρκάζετουν, τζι εγώ έβλεπα όνειρο, το οποίο ήταν έντονο τζι εκόπηκε σε μια κρίσιμη στιγμή. Αποφάσισα να το συνεχίσω ξύπνια. Συμπρωταγωνιστής μου ένας παζλ, ένας ανεκπλήρωτος έρωτας άλλης χώρας, με άλλο όνομα, άλλη φάτσα, ευτυχώς άνγωστη σε εμένα.

Ώσπου να ξυπνήσω το όνειρο επροχωρούσε τάχιστα. Με όλα όσα εσκέφτηκα, ένιωσα, έζησα κάποια στιγμή, κάποιες στιγμές πριν χρόνια. Συναισθήματα μπερδεμένα, να προσπαθούμε να φκάλουμε άκρη. Η πλοκή, απλά κάποιος πλατωνικός έρωτας στο εξωτερικό, που δεν μπορούσε να ευδοκιμήσει λόγω της απόστασης αλλά και για κάποιον άλλο λόγο. Δεν ήταν έρωτας παράφορος. Ποτζείνους που θέλεις να τα ξαπολίσεις ούλλα να πάεις να τον ζήσεις. Ήταν όμως κάτι που αιχμαλώτισε το νου τζαι δεν τον άφησαν να ησυχάσει τα "what if". Μες το όνειρο ήταν αμφίδρομο. Όταν εξύπνησα, τζείνος είχε σταματήσει να μιλά, επλά εκοίταζε με, σάννα έλειψεν η παταρία του.

Έτσι εσυνέχισα την ιστορία συνειδητά πλέον, περιμένοντας τον Δώρο να ξυπνήσει. Θα μου τα εδιάλυε ούλλα, αλλά δυστυχώς ετζοιμάτουν τον ύνο του δικαίου. Ως τζαι το μωρόν εξανατζοιμήθηκε.

Οπότε, τελείως ξύπνια πλέον, έβαλα κάτω τα δεδομένα μου τζι είπα του ότι εν μπορώ να κάμω κάτι. Έδωσα του το ελεύθερο να κάμει κάτι τζείνος. Τζι είπα του τζαι τις συνέπειες. Πάλε έμεινε να με θωρεί, είπαμεν, έλειψεν η παταρία. Εξανασκέφτηκα. Εμπλούτισα την δήλωση μου. Μετά που 2-3 πρόβες, εφκήκεν πολλά ωραία. Άρεσεν μου. Ήταν δήλωση για ταινία, ποτζείνες τις ρομαντικές με λυπημένο τέλος. Γι αυτό έθελα να γράψω τούτο το ποστ η drama queen. Χωρίς λεπτομέρειες βέβαια, γιατί δεν χρειάζονται δαμαί. Τζαι πάλε έμεινε να με θωρεί. Τζι έμεινα τζι εγώ να απορώ, τί θα έκαμνε?

Εξύπνησεν ο Δώρος και ο μικρός. Τρελό ξύπνημα ομολογουμένως. Εχάρηκα τους, εκατάφερα να σκεφτώ πιο καθαρά. Τζι ερώτησα με: Τί εν πιο καλό, η στιγμή ή η ουσία? Θέλεις να ζήσεις στιγμές, έντονες που θα σε σημαδέψουν θετικά ή αρνητικά? Ή να ψάξεις την ουσία πριν κάμεις κάτι?

Επήξαμε στις στιγμές, να μας ελέγχουν, να σαντανώνουν τα όνειρα, τις σκέψεις μας, να τροφοδοτούν τα πάθη μας τζαι ναν κύκλος φαύλος. Να μεν μπορείς να ξεφύγεις. Να μεν ησυχάζεις, να μεν ικανοποιείσαι με τίποτε. Να σε βασανίζουν χρόνια μετά. Τρώεις, για παράδειγμα, ύστερα που 3 ώρες πάλε πεινάς. Ικανοποίηση της στιγμής. Αλλά δεν τελειώνει. ΣΕ λλίες ώρες είναι σαν να μεν έφαες ποττέ.

Αν ψάξεις την ουσία όμως? Αν απαρνηθείς τις στιγμές τζαι κυνηγήσεις την ουσία? Τί έσιεις να χάσεις? Τις στιγμές, θα μου πεις. Μα αφού ταλαιπωρούν σε τζι αποπροσανατολίζουν σε - τζαι μένεις πάλε ανικανοποίητος. Ενώ η ουσία? Θα είσαι ήρεμος, συγκεντρωμένος, θα έσιεις στόχους, θα έσιεις όρεξη τζαι δίψα για ζωή. Θα δυσκολεύκεσαι, θα εκνευρίζεσαι αλλά ο στόχος θα σε τραβά σαν το μαγνήτη, έστω αν οι σειρήνες στιγμές τραγουδούν. Τζαι η ικανοποίηση στο τέλος θα αξίζει ούλλα τα λεφτά. Ούλλες τις στιγμές που άφησες πίσω. Ο στόχος θα σου διά άλλες στιγμές όμως. Ήρεμες, ζεστές, όπως την αγκαλιά του μωρού σου, του άντρα σου, ένα βλέμμα ή μια λέξη λέξη να σε κρατήσει για μέρες, μήνες, όι στιγμές. Να σε κρατήσει προπάντων, στα δύσκολα, να σε σηκώσει που τον πάτο. Τζαι η ουσία της ουσίας, το μεγαλύτερο που ούλλα, ο λόγος της ουσίας θα σε περπατήσει μες τούτη τη ζωή.

Χαίρομαι που εθκιάλεξα την ουσία. Ή που με θκιάλεξε μάλλον.

Τζι εύχομαι ο ανεκπλήρωτος ναν καλά τζαμαί που είναι τζαι να μεν με ξαναενοχλήσει η στιγμή του.

 

χάσμα, τόσα χρόνια μετά

Είμαι της γενιάς που εμεγάλωσε με την αφάνα μαλλιά, με τη φράντζα 10 εκατοστών (η πιο ψηλή ήταν η πιο fashionable), αν εφορούσες μαύρο σουτιέ κάτω που άσπρο πουκάμισο ήσουν πολύ προχωρημένη, δακτυλοδεικτούμενη τζαι "περπατημένη". Αν εκάπνιζες (για τις κοπέλες), επίσης δακτυλοδεικτούμενη, αν είσιες φίλο στην εφηβεία σου πάλε, αν τζι εζηλέφκαν σε οι παραπάνω. Αν άκουες χέβυ μέταλ ήσουν περιθωριακή/ός, κακό παιδί κλπ, αν άκουες τα τοπ χιτς τζι εγύριζες τα κλαπς ήσουν από νορμάλ μέχρι προχωρημένος/η, αν δεν έκαμνες τίποτε που τούτα πάλε ήσουν νορμάλ ή εν σου εδιούσαν πολλή σημασία. Δεν είσιεν τόσο bullying (εκτός αν κάμνω λάθος), απλά είσιεν κλίκες των δημοφιλών παιδιών τζαι μετά ήταν ούλλοι οι υπόλοιποι.

Είμαι επίσης της γενιάς που εγύριζεν τις γειτονιές τζαι για να μπεις σπίτι έπρεπε να νυχτώσει ή να σου φωνάξει η μάμμα σου που το κάγκελο της αυλής - τζι εννοείται άκουεν την ούλλη η γειτονιά. Ωραίοι καιροί. Οι κορούδες αλλάζαμεν χειροποίητα ρούχα της κούκλας, ή κόλλες συλλογής, εκάμναμεν θεατράκια, επαίζαμεν βασιλέα, φώτη! Τα αγόρια επαίζαν μάππα, ππιριλιά, σκατούλλικα (εγώ προσωπικά μόνο ακουστά είχα τα σκατούλλικα, δεν είδα να παίζουν), εκάμναν συλλογή με αυτοκόλλητα  panini, παίχτες, υπερατού (εν θέλω να το ξιχάσω τούτο, γι αυτό το γράφω).

Ετρώαμεν τσίπιτος κόκκινα του Χαραλάμπους που έσιει τζαι σήμερα, όμως τότε ήταν πιο γευσάτα. Άκουσα ότι εν λόγω των περιορισμών της ΕΕ που μετά εφκάλαν κάμποσα απαγορευμένα συστατικά, τότε όμως εδιούσαν τζείνη την ακαταμάχητη γεύση. Ετρώαμεν επίσης αφροζούες, μάλλοου, κρεόλες, παγωτά χρωματιστά του σελινιού, παγωτά τριγωνικά της βανίλιας τζαι του πορτοκαλιού, σοκολάτες μελίτα, ίον, βασικά με έναν τετρασέλινο στο σχολείο ήσουν άρχοντας!

Ως βρέφη, εμεγαλώσαμεν με κλάμαν, εκλαίαμεν ώσπου να ποτζοιμηθούμε, ούτε λόγος για αγκαλιές, σιουμάλισμα, τραγουδάκια, παραμυθάκια γιατί οι γονιοί μας ήταν τέζα τζι εξυπνούσαν που τα χαράματα. Εμεγαλώσαμεν με το γάλα στο πιπερό ως το δημοτικό (οξά μόνον εγώ έπινα ως το δημοτικό μες το πιπερό), φόρμουλα τζαι ζαχαρούχο (η μικρή ολλανδέζα, βλάχας), κκόφλειξ τζαι πισκότα μόρνινγκ κκόφφι τζαι γάλα με τριαντάφυλλο μαζί με το λουβί. Είχαμε matchbox αυτοκινητούθκια, εκάμναμεν σπιτούθκια με καρέκλες τζαι σεντόνια, αυτοκίνητα με δίσκους τζαι κουτάλες για τιμόνια, ταχύτητες τζι επαίζαμεν μες το σπίτι. Έξω, εκτίζαμεν με ξύλα, σίδερα,πέτρες. Εθωρούσαμεν τα μίκυ μάους που εξεκινούσαν (στις 5 ?) κάθε απόγευμα τζαι οι πιο τυχεροί το Σάββατο το πρωί. Ως τις ειδήσεις εππέφταμεν για ύπνο (8.30?) Τούτο με τα μίκυ μάους της δεκαετίας του 80-90, εν άλλο ποστ που μόνο του.

Εμεγαλώσαμεν με γιαγιάδες, παππούδες γιατί οι γονιοί μας εδουλέφκαν πολλές ώρες, ή με τα αδέρφια μας ώσπου να ρτουν σπίτιν οι γονιοί. Τζι ήταν εντάξει να είσαι μόνος σου σπίτι να ποσκολιέσαι. Μετά έπρεπε να θκιαβάσεις, συνήθως με φωνές ή ξύλο αν δεν τα έφκαλλες ή αν εβαρκέσουν. Γιατί οι γονιοί μας δεν είχαν ώρα ή υπομονή να κάτσουν μαζί μας με τις ώρες. Ή εθκιάβαζες ή επήεννες αθκιάβαστος, αλλά ήταν εντάξει γιατί δεν ήταν τόσο ανταγωνιστικά στο σχολείο. Δεν είσιεν shίλια ιδιαίτερα για το ποιος θα γίνει πιο καλός. Τα δύσκολα ήταν κυρίως μετά στο λύκειο για τις εξετάσεις, τζαμαί έπηζες στα ιδιαίτερα.

Επαίρναν μας οι γονιοί μας στα κλαπς, στις καφετέριες ή επιάνναμεν λεωφορεία για να κατεβούμεν κάτω, ή ταξί για να έρτουμεν πίσω, τζι ήταν εντάξει. Εμάθαινες κρυφά αυτοκίνητο τζι έπιαννες ή επιάνναν σου οι γονιοί σου δικό σου μετά τα 20 ως επί το πλείστον. Έτρωες φατσιές με μοτόρες τζι εν το ελάλες γιατί θα έτρωες φωνές ή ξύλο. Γενικά, λλίη κουβέντα, πολλές φωνές, τιμωρίες, ξύλο. Τζι ήταν εντάξει, παντού ήταν έτσι. Ο ένας γονιός συνήθως εφώναζεν ή έλειπε, ο άλλος ασχολείτουν παραπάνω με τις δουλειές τζαι τα μωρά.

Γιατί τα λαλώ τούτα? Γιατί στην ουσία εμεγαλώσαμεν μόνοι μας. Χωρίς ουσιαστική επικοινωνία με τους γονιούς μας, δεν ήταν φίλοι μας αλλά γονιοί, αυστηροί, επιβάλλουνταν με το έτσι θέλω τζαι συνήθως έφκαιννε μας σε καλό. Εκάμναμεν πολλά, τα παραπάνω δεν τα ελαλούσαμεν. Αν εξέραν ούλλα που εκάμναμεν τότε οι γονιοί μας θα είχαν ποφκαρτεί που τότε.

 

Πώς εφκήκαμεν εμείς? Οι παραπάνω, έναν αντίγραφο των γονιών μας. Οι υπόλοιποι, στα σαράντα συν/πλην, ακόμα προσπαθούμε με επαναστάσεις να ξεφύγουμε που τζείνα τα πρότυπα.

Όσοι εκάμαμεν οικογένεια νωρίς, εκάμαμεν ότι εκάμναν οι γονιοί μας. Όσοι εκάμαμεν πιο αργά, βρίσκουμε πόσα λάθη εκάμαν οι γονιοί μας τζαι προσπαθούμεν να μεν τα κάμουμεν. Είμαστε πιο θκιαβασμένοι τάχα, θέλουμε να κάμουμεν δικά μας λάθη. Μεγαλώνουμε τα μωρά μας με πολλήν ανοχή, με υγιεινά φαγητά, βιολογικά, χωρίς ξύλο τζαι φωνές τζαι τιμωρίες αλλά με θετική ενθάρρυνση πως το λένε. Τα μωρά μας εν εξαιρετικά ετοιμόλογα, καλομαθημένα, ξέρουν τζαι κάμνουν πολλά που εμείς εγίναμεν του γυμνασίου να τα μάθουμε. Τζαι θεωρούμεν ότι εν πιο καλά έτσι παρά όπως εκάμναν οι γονιοί μας.

Δεν έσιει τόσο μεγάλο χάσμα γενεών. Είμαστε τόσο διαφορετικοί, αλλά τόσον ίδιοι με τους γονιούς μας. Θέλουμε να τους ξεφύγουμε αλλά όσο περνά ο καιρός, τόσο παραπάνω τους μοιάζουμε. Απλά καθυστερούμε παραπάνω.

Η διαφορά μας ποιά είναι? Ότι τότε, τόσα εξέραν τόσα εκάμναν. Δεν είχαν τζαι πολλές επιλογές. Εμείς τωρά μπορούμε να πληροφορηθούμε για τα πάντα τζαι να κάμουμεν επιλογές αλλά δεν. Αφήνουμε την κοινωνία, το περιβάλλον μας να πάρει αποφάσεις για εμάς, απλά ακολουθούμεν. Μεινίσκουμε κολλημένοι στις δικές μας απόψεις, είμαστεν λλίον παραπάνω ατομικιστές, για τούτο φταίει τζι η εποχή μας. Γιατί τότε, με την προσφυγιά, εχρειαζούμαστεν ο ένας τον άλλο. Τωρά ο σώσον εαυτόν σωθείτο.

Τωρά, έχουμεν παραπάνω ευθύνη. Πιο πολλή πληροφόρηση, κατάρτιση, πιο πολλές ευκαιρίες. Πιο λλίες δικαιολογίες.

Δεν ξέρω πως θα καταλήξουμε. Απλά, τούτο που προσπαθώ να αποφύγω, βλέπω ότι τελικά ίσως εν πιο καλό που τζείνο προς το οποίο οδεύω. Αύριο ίσως αλλάξω γνώμη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πλέον ο καθένας μας πρέπει να αναλάβει τη ζωή του τζαι τις ευθύνες του, στα 20 τζι όι να παιδευκούμαστε στα 40 συν/πλην να έβρουμεν τί πάει λάθος - οι παραπάνω εν προλαβαίνουμε να τα σάσουμε.

Τα τσίπιτος Χαραλάμπους πάντως, εν μια που τες σταθερές αξίες, τόσα χρόνια μετά. Μακάρι να εβρίσκαμεν τζι άλλες.

update: ο Φώτης
Έριχνες την  πετρούα σου στο 1 τζαι μετά με κουτσό επροσπαθούσες να την κλωτσήσεις έξω που το Φώτη. Μετά έριχνες την στο 2, αλλά έπρεπε να την κλωτσήσεις έξω περνώντας που το 1, χωρίς να πατήσεις εσύ ή η πέτρα γραμμή. Μετά στο 3, έπρεπε να την κλωτσήσεις έξω περνώντας που το 2, το 1. κοκ. Βασικά επήεννες γυρόν που το Φώτη :D

 

 

the crushes that crushed - who's next

Ακολουθεί dark post. Proceed with caution.

Εχτές ήθελα να κάμω έναν αφιέρωμα στους ομορφονιούς ηθοποιούς που εφύαν νέεοι λόγω ουσιών και καταχρήσεων ή πελλάρας.

Σήμερα επέρασε μου. Έτσι πληροφοριακά, ήθελα να γράψω για τον River Phoenix, Cory Monteith, Heath Ledger, Paul Walker. Crushes. Για τον καθένα τους θυμούμαι είχα ψάξει πολλά στο ίντερνετ για τη ζωή και το θάνατο τους. Πέτε με επιφανειακή αλλά ήταν απόλαυση να τους θωρείς, όταν διαβάσεις όμως για τη ζωή που εκάμναν, απλά σούζεις την κεφαλή σου τζαι λαλείς "τί κρίμα". Εν πολλοί οι ηθοποιοί, τραγουδιστές, καλλιτέχνες τέλοσπάντων που δεν εχειριστήκαν καλά την επιτυχία, την αποτυχία, γενικότερα τα τραύματα, τις ευκαιρίες ή την έλλειψη τους στη ζωή τους τζι εκαταλήξαν με τον πιο άδοξο τρόπο. Βλέπουμεν το καθημερινά στα κουτσομπολίστικα, πόσον εκτροχιαστήκαν, πιχι Miley Cyrus, Lindsay Lohan, Macauley Culkin κλπ για να μεν πω για τραγουδιστές που κανένας δεν ξέρει τί ΔΕΝ πίνουν τζαι τί ζωή ΔΕΝ κάμνουν. Γιατί ούλλα τα άλλα μαντέφκουμεν τα.

Ο λόγος που με απασχόλησε τούτο το θέμα εν λλίο μακάβριος θα ελέαν κάποιοι, αλλά όι τόσον, αν σκεφτείς πόσος κόσμος πεθανίσκει κάθε μέρα. Βασικά κάθε μέρα οδεύουμε προς το θάνατό μας τζαι δεν το συνειδητοποιούμε. Πολλούς δεν μας κόφτει, άλλοι προκαλούμε συνέχεια την τύχη τζαι τη ζωή μας, οι παραπάνω όμως δεν ξέρουμε πώς να το χειριστούμε.

Εν τα γράφω τούτα για να πάω να κάμω bucket list ή να πάω να ξεσαλώσω, να ζήσω το σήμερα, να κάμω ότι δεν έκαμα, να απολαύσω τη ζωή στο έπακρον, να μεν πεθάνω τζαι να μετανιώσω για ότι δεν εκατάφερα να κάμω. Άμαν πεθάνεις τζαι μετά εν θα σκέφτεσαι γιατί δεν έκαμα bungee jumping, γιατί δεν έκαμα ταξίδια, γιατί δεν έκαμα μωρά. Άμαν πεθάνω τζαι μετά το θέμα θα είναι τί έκαμα με τζείνη τη ζωή που μου εδόθηκε, πώς την αξιοποίησα. Έκαμα κάτι ουσιώδες? Ήμουν καλή? Ήμουν ευγνώμων? Οξά επέτασσα τις ώρες τζαι την ενέργεια μου άσκοπα, ψάχνοντας απλά για μια ικανοποίηση των αισθήσεων, χαρούες  τζαι να νιώθω καλά με τον εαυτό μου? Εκτίμησα τη ζωή τζαι τον Πλάστη μου? Οξά απλά επερπάτησα μέσα στα χρόνια? Τζαι για εμάς που πιστεύκουμεν στη ζωή μετά θάνατον, τούτη η ζωή μας είναι το εισιτήριο για την επόμενη. Πού πάμε?

Οι μορφονιοί που ανέφερα, καθώς τζαι τόσοι άλλοι, λυπούμαι που εφύαν χωρίς να εκτιμήσουν όσο θεωρώ ότι έπρεπε τη ζωή τους. Λυπούμαι που δεν ήβραν νόημα, που αναλώνουνταν σε πελλάρες προσπαθώντας να έβρουν λλίην ευτυχία, που εκτιμούσαν τόσο λίγο τη ζωή τους. Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να νιώθεις καλά με τον εαυτό σου τζαι πόσο σημαντική είναι η στήριξη. Τζαι πόσον ωραία φαντάζουν τούτα τα φαντακτερά. Τζαι πόσο περίεργο πρέπει να ναι να έσιεις τόσους θαυμαστές ενώ στην ουσία να νιώθεις πιο μόνος που την καλαμιά. Στον κάμπο. Τούτον εν το ξέρω μάλλον, εν είμαι διάσημη. Αλλά η μοναξιά καραδοκεί παντού.

Εν έχω γενέθλια, εν είμαι terminally ill, αλλά όπως ο καθένας μας, θα μπορούσα να φύω ανά πάσα στιγμή. Ίσως σε κάποια στιγμή, ούλλους κτυπά μας το καμπανάκι του χάρου. Που μιαν ηλικία ή που ένα γεγονός τζι ύστερα σκέφτεσαι το πιο συχνά. Τζαι ξεχνάς το επίτηδες γιατί δεν θέλεις να το αντιμετωπίσεις.

Εν αλήθεια, εν θέλω, αλλά εν τζι εν ότι θέλω. Κάποια στιγμή θα το αντιμετωπίσω, για κάποιον δικό μου πάλε, ή για εμένα. Τζαι ειλικρινά, δεν ξέρω πως θα φύουμε, ξέρω μόνο πως ότι χρόνος μας μεινίσκει έννεν για πελλάρες, εν για να έχουμεν ήρεμη τη συνείδηση μας ότι εκάμαμεν ότι καλλύττερο με τούτα τα λλία χρόνια, τζαι όι μόνο για τον εαυτούλη μας.

Τζι ας μεν εγίναμεν τραγουδίστριες, ηθοποιοί. Τζι ας κάμνουμε μωρά, ας κάμνουμε γνωριμίες τζαι γεριμίες, ας μαειρέφκουν λύσεις, ας τρων αμπελοπούλια, ας βουλιάζουν στο Αιγαίο, ας οργανώνουνται να μας ελέγχουν ούλλους. Ο καθένας μας θα λογοδοτήσει για την ψυσιήν του τζαι τί έκαμε. Τζι ο Θεός να μας ελεήσει.

Υ.Γ. Στον τάφο του Jim Morisson γράφει "κατά το δ@ίμονα εαυτού".

ρ.ι.π. μορφονιοί, πέρκι προσέξουμε λλίον παραπάνω τζαι δεν πάμεν τζι εμείς άσκοπα.

 

αρρώστια, γάλα, ύπνος, κίνηση, κόλλημα

Eίπα να μεν βάλω για τίτλο "διάφορα" πάλε.

  

Πρώτη του αρρώστια στους 15 μήνες, ωτίτιδα. Καλά άντεξε είπαν μου, είπαν εν το μητρικό γάλα, τζαι πιστεύκω τους. Τζι επιμένω φταίει η άγνοια μας τζαι η πελλάρα που δέρνει τις νοσοκόμες ακόμα τζαι τους γιατρούς που δεν στηρίζουν το θηλασμό. Έννεν σπουδαίο πράμα να μπορεί το σώμα της μάμας να ταίσει το μωρό? Τζαι γιατί προτιμούμε να το κόφκουμεν τζαι να κοττούμεν του μωρού σκόνη ή άλλα γάλατα που δεν ξέρουμε τι έχουν μέσα (πχ. το αγελαδινό γάλα - ειδικό για μοσχαράκια τζαι όι ανθρώπους, τίγκα στα αντιβιοτικά, ορμόνες κλπ http://www.globalhealingcenter.com/natural-health/dangers-of-cows-milk/).

 

Προπαγάνδα τέλος.

 

 

Πρώτη φορά εψές εκοιμήθηκε ως το πρωί non stop! Εν παίρνω θάρρος, ξέρω ότι δέννεν το τέλος του βραδυνού ξυπνήματος, αλλά πρέπει να καταγραφεί! Τζαι ούτε ανησύχησα παρόλο που εξυπνούσα απορημένη συνέχεια, ευτυχώς ανέπνεε μια χαρά τζι εχαμογελούσε θέμας!

 

  

Επίσης πρώτη φορά δεν ήβρα κίνηση μες το δρόμο το πρωί, μέσα σε 9 λεπτά ήμουν δουλειά! Εθύμησε μου διακοπές των χριστουγέννων ή τον Αύγουστο... Πάλε απόρησα, τί στο καλό? Εφοηθήκαν την κρυάδα? Ήρτα εγώ λάθος ώρα? Είναι η αρχή του τέλους της κίνησης? Μπα... Πάλε δεν παίρνω θάρρος.

 

 

Τέλος, άλλη μια αποκάλυψη σήμερα για εμένα, όταν έππεσα πάνω σε μια σελίδα με τίτλο "Τί εννοεί όταν σου λέει "Θέλω να κάνουμε ένα διάλειμμα στη σχέση μας"", τζι είχα απανωτά flashbacks. Στη σελίδα γράφει:

Να σου πω τι πιστεύω: Tο να λέει «θέλω να κάνω ένα διάλειμμα από τη σχέση μας» σημαίνει πως θέλει να χωρίσετε. Μακάρι να έχω άδικο και η δική σου περίπτωση να αποτελεί εξαίρεση. Πιστεύω πως προσπαθεί σιγά σιγά να απομακρυνθεί από εσένα. Μήπως να τον ξεφορτωνόσουν μια και καλή; Ας αναλύσουμε λίγο παραπάνω την κατάσταση.
Πολλές φορές το ταίρι μας μπορεί να πει κάτι τέτοιο όταν του έχει συμβεί κάτι σοβαρό οικογενειακό. Λοιπόν, εγώ πιστεύω πως αν είναι έτσι πρόκειται για πρόφαση. Όταν κάποιου του συμβαίνει κάτι πολύ άσχημο, χρειάζεται να έχει δίπλα του ανθρώπους που τον αγαπούν και που αγαπά και ο ίδιος, όχι να τους βγάζει-υποτίθεται και προσωρινά- από τη ζωή του. 

Έκαμε μου εντύπωση το σοβαρό οικογενειακό. Εν συχνό φαινόμενο δηλαδή? Σε δύο περιπτώσεις, μετά που σοβαρή αρρώστια ή θάνατο στην οικογένεια, απομακρύνθηκαν από εμένα. Έδωσα χώρο/χρόνο τζι εξαφανιστήκαν μιαν τζι έξω. Στη μια περίπτωση εκόλλησα όπως την πίσσα που την πατάς τζαι δεν εμπορούσα να εξηγήσω τί είχε γίνει, στην άλλη επειδή είχα μάθει, εξικόλλησα μια χαρά. Μετά που χρόνια επανήλθεν ο δεύτερος αλλά ήταν πολλά πολλά αργά.
 

Για όσες/όσους επίσης εκολλήσαν, δέτε το "he's just not that into you". Βοηθά.

 

 

 

πώς να χρειαστείς κάτι που δεν χρειάζεσαι

Βήμαν 1:

Θωρείς τα εμαιλς σου τζαι πιάνεις τζείνο με τις προσφορές του direct deals/skroutz whatever.
Επειδή εγόρασες που κοντά τους μια φορά τζαι που τότε δώστου εμαιλς τζαι νιουσλεττερς.

Βήμαν 2:

Αννοίεις το που περιέργεια/βαρεμάρα/κατά λάθος τζαι ππέφτεις πάνω σε προσφορά για διαμονή στον Πρωταρά. Όπας! Σκέφτεσαι, τωρά εν καλός ο Πρωταράς, εν ησυχία, αλλά... εννάν πολλά ησυχία, εννά είσαι εσύ τζι οι τόπακες. Μες την κρυάδα ούτε θα μπορείς να βολτάρεις ρομαντικά στην παραλία. Α ναι, έσιεις τζαι μωρό πλέον. Δεν παίζει με τίποτε αεράτη βόλτα στην παραλία. Μα δε, έσιει τζαι προσφορά για Λεμεσό, για Πάφο. Όι, Λεμεσό/Πάφο δεν παίζει, είσαι μιαν ασιελιά τόπο που το σπίτι των γονιών, εν αντροπή να πάεις να μείνεις αλλού. Εν ξίκκο σου. Να πιάεις τα βουνά αλόπως? Μα τούτα τα μιτσιά μιτσιά καταλύματα εν καλά? Οξά έννα τζοιμάσαι στο κρεββάτι με τους ψύλλους. Αλλά θα κάθεσαι δίπλα που το τζάκι, θα βρέσιει/σιονίζει πόξω... Α ναι, έσιεις τζαι μωρό τωρά. Δεν παίζει κρυάδα τζαι σιόνια. 

Ω, άδε έσιει προσφορά για θερμόμετρο για το μωρό που ήθελες, έσιει τζι για ξυριστικήν, εχάλασεν τζείνη του Δώρου... Μα κοίτα να δεις, έσιει χαππούθκια/μασάζ/θεραπείες αδυνατίσματος-χάστε τα περιττά κιλά, να πιάσω τωρά να κομψευτώ ως το καλοτζαίρι? Κανεί πελλάρες. Γυμναστήριο καλλύττερα, έσιει τζαι ποτούτο. Α, ιταλικό εστιατόριο! Όι, κρέπα καλλύττερα, οξά μεδεδοπωλείο μετά μουσικής? Εν ευκαιρία να φκούμε λλίον έξω, να πούμε τζαι στους κουμπάρους... Α ναι, έχουμεν μωρό τωρά. Κάτι σε ντελίβερυ? Κανεί φαί. Εσιει τζαι μαστογραφία προσφορά, να πιάσω μιαν της μάμας μου? Ωωω, σκουλαρίκια (θέλω)! Διοργανωτής παπουτσιών? Δηλαδή να μέννεν το ένα πουκάτω που το κρεββάτι τζαι στο μπάνιο το άλλο (θελω!)? Διανομέας οδοντόπαστας (χα? τί κάμνει τούτο? θέλω?) Συσκευή τυλίγματος κουπεπίων (!), τηγάνι για ομελέτες, βαλίτσα-εργαλειοθήκη, κατσαρόλλες, νύχια αποτρίχωση σπα καθαρισμός μάσκες κολλαγόνου βασιλικός πολτός αντιρυτιδική αυξητικό χειλιών λιποαναρρόφηση polish-car wash κλιπ του σουτιέ κουκκούλα κουβέρτα ninja key ηλεκτρονικός κουμπαράς συναγερμός άρωμα γατούλης usb βραστήρας ψηφιακό αλμπουμ προτζέκτορας μπαταρίες στυλό μαχαίρια barbeque grill σόμπα ανατομικό στρώμα καθαρισμός στρώματος στάθμευση στο αεροδρόμιο φωτιστικό κόφτης πατάτας γυαλιά κούρεμα αρωματικά κεριά βλεφαρίδες παγουράκι MRI (!) αναλύσεις αίματος ηλεκτρική απλώστρα antivirus μονόπετρο! (αλήθκεια, πιάνει κάποιος μονόπετρο για αρραβώνα, με προσφορά?. Κατίshι του αν το μάθει η αρραβωνιάρα).

Μα θέλω τα ούλλα, εν πιο φτηνά, μάλλον εν δαμαί, μες τα μμάθκια μου, εν χρειάζεται να πάω να τα έβρω. Πώς μπορούσα τόσον τζαιρό να ζω χωρίς τούτα ούλλα?

Αλήθκεια, εσυγχίστηκα, θέλω τα ούλλα, πώς μπορώ έτσι ασυστάριστη, απεριποιήτη, δαμαί βρίσκω φουλ τεκάλεμιτ... Όι να μου παίζει την όμορφην η Ιβάνα.

Αλλά ρε μάι φρεντ, είπα θα βάλω όριο. Θα πιάνω μιαν προσφορά κάθε τέσσερις μήνες. Πόσην καταπίεση.

Βήμαν 3:
Ξιαππώννεσαι
 

ο ραγισμένος έρωτας, ή ο που δεν έρχεται ποτέ

Θέλω να σας πω κάτι, έτσι πριν φκει ο χρόνος, βλέπω ότι κάποιοι είναι στη φάση που ήμουν πριν κάποια χρόνια. Άμαν σας διαβάζω, νιώθω σαν να τα ξαναζώ, λυπούμαι, θέλω να σας φωνάξω να σας πω πως κάποια στιγμή λογικά θα βρεθείτε σε άλλους αγώνες, πιο σημαντικούς. Ελπίζω δηλαδή, γιατί τούτον που περνάτε εν πολλά ψυχοφθόρο. Πολλά όμως, ξέρω ότι ακροβατείς κάπου μεταξύ λογικής τζαι πελλάρας, ικανοποίησης τζαι κατάθλιψης, επιβίωσης τζαι καταστροφής. Εν ένα μεγάλο βουνό που άμαν το περάσεις, ούλλα θα σου φαίνονται πιο εύκολα. Μέχρι βέβαια να βρεθείς μπροστά σε ένα πιο μεγάλο βουνό.

Πώς λέμε #ήμουνακιεγώεκεί? Εν τα ξέρω τούτα με τα hashtags. Ξέρω ότι έφτασα να επιβιώνω απλά, να προσπαθώ να μεν δείχνω ότι δεν είμαι καλά, αλλά να ξέρω ότι μου φαίνεται τζαι που κάποια στιγμή τζαι μετά να μεν με κόφτει, να μιλώ τζαι να πετάσσω μαshαιρκές, να μεν με κόφτει ποιον πληγώνω, αν μου φταίει ή όχι. Ούλλοι εφταίαν μου. Τζείνοι που με πλήγωσαν, κυρίως. Προπάντων όμως, ο εαυτός μου. Δεν με άντεχα, εθύμωνα μαζί μου για τις επιλογές μου, για τη βλακεία μου, που έδειξα εμπιστοσύνη, που ήμουν αδύναμη. Ένιωθα όπως με εκάμαν να νιώθω, πως δεν ήμουν αρκετή για κανέναν τζαι για τίποτε, ότι δεν άξιζα τίποτε. Ήξερα όμως ότι δεν ήθελα ναν έτσι τα πράματα, ήθελα να τα αλλάξω αλλά δεν εμπορούσα. Δεν είχα δύναμη ούτε όρεξη. Έτσι, απλά επροσπαθούσα να ηρεμήσω, να αναπνέω, να μεν αναστατώνομαι, να σταματήσω να σκέφτομαι συνέχεια τί έγινε τζαι γιατί, να προστατέψω τον εαυτό μου, να τον συντηρήσω ακόμα λίγο, ώσπου να σταματήσω να πονώ. Έδωσα μου χρόνο, απομακρύνθηκα από ότι με πονούσε, τζι εκυκλοφόρησα αλλού, σε ότι με ηρεμούσε. Όχι σε έντονες καταστάσεις, απλά για να ηρεμήσω.

Κάπου τζαμαί, είδα ένα φως, μιαν κατάσταση που μου άρεσε, που εφαίνετουν ιδανική. Δεν επίστεψα βέβαια ότι ήταν για εμένα, απλά άφησα τα πράματα να κυλίσουν. Δεν είχα δύναμη να κάμω τίποτε άλλο, είχα πει δεν θα κάμω τίποτε άλλο. Είχα πει που πριν Θεέ μου, ανάλαβε Εσύ, εγώ έκαμα τα μαντάρα. Τζι εκυλίσαν πάνω μου χωρίς να το καταλάβω τζαι να το επιδιώξω ιδιαίτερα. Σε χρόνο ντε τε.

Τωρά, κάποια χρόνια μετά, είμαι σε άλλον αγώνα. έννεν τόσον έντονος, αλλά εν συνεχής. Εν μικρά μικρά που αν τα αφήσεις μια φορά, δύο, γίνονται βουνό. Έννεν τόσο δύσκολα, αλλά θέλει να φροντίζεις συνέχεια. Θέλει να επιλέγεις πλέον τις μάχες σου. Τζι έσει παράλληλα τζαι πολλές πολλές χαρές, μεγάλες τζαι μικρές. Τούτες διούν δύναμη τζαι προχωράς. Αλλά, ο εαυτός σου τέλος. Βάλλεις άλλες προτεραιότητες πλέον. Αλήθκεια, άμαν κάμεις μωρό, πρέπει να σε βάλεις σε δεύτερη μοίρα. Δυστυχώς το ίδιο θα κάμουν τζι οι άλλοι. Αλλά εν θα σε πειράζει, γιατί θα βλέπεις τους κόπους τζαι τις προσπάθειες σου, τις δυνάμεις τζαι τις δυνατότητες σου, μέσα που τούτο το μωρό. Θα σου διά αγάπη που δεν θα σου διούν άλλοι.

Μεν νομίζεις ότι θαν ούλλα ρόδινα μόλις έβρεις κάποιον τζαι παντρευτείς. Μεν νομίζεις ότι θα σάσουν ούλλα. Μεν νομίζεις ότι θα είναι συνέχεια ερωτευμένος μαζί σου, θα σου το δείχνει συνέχεια, θα σε υπολογίζει πάντα τζαι τούτα ούλλα τα ροζ που πάντα ήθελες. Καμιά σχέση. Θα προσπαθείς όμως να αποφεύγεις τα δράματα, γιατί δεν σας παίρνει. Θα ζητάς τζαι θα αρκείσαι στα μικρά μικρά τζαι όμορφα, πάλε θα πρέπει να φροντίζεις τον εαυτό σου γιατί δεν θα το κάμνει ο άλλος (εκτός αν έππεσες πάνω σε κανέναν ημίθεο που ζει τζι αναπνέει για εσένα) τζαι βασικά, θα προσπαθείς να μεν έσιεις εντάσεις, γιατί εν σε παίρνει να τιναχτούν ούλλα στον αέρα. Τζαι θα είσαι μια χαρά.

Είπα πολλά. Το θέμα είναι ότι, θα γνωρίσεις πάρα πολλούς λάθος ανθρώπους, θα γνωρίσεις ούλλους τους λάθος ανθρώπους, ώσπου να βρεις το σωστό. Τζαι πάλε, ίσως ναν ο σωστός για λίγο - το απεύχομαι. Θα τσακιστείς, ώσπου να βρεθεί το άτομο που θα θέλει να περπατήσετε μαζί. Το σημαντικό είναι να θέλετε τα ίδια πράματα. Τζαι να μεν αλλάξει τούτο στην πορεία.

Αν έσιεις πίστη όμως τζαι ζητήσεις τζαι τη βοήθεια του Θεού, που θωρεί πιο καλά τζαι πιο μακριά μας, τζαι αφήσεις Τον να σε αναλάβει, θα σε φκάλει που τούτο το λούκι. Λαλώ το επειδή έζησα το. Άμαν φτάσεις πάτο τζαι πεις κανεί, θα σε φκάλει.

Πραγματικά νιώθω σας, στέλλω σας την αγάπη μου τζαι να ξέρετε ότι μέσα που μεγάλες θλίψεις γεννιούνται τζαι πολλά δυνατές, αξέχαστες φιλίες. Φιλίες, εμπειρίες, ωριμότητα, δύναμη, εν πολλά που κερδίζεις μέσα που τον μεγάλο πόνο τζαι τη θλίψη, φτάνει να τα δεις τζαι να τα αξιοποιήσεις μετά.

Άτε, ελπίζω η νέα χρονιά να μας φέρει όλους αγάπη τζαι ηρεμία.

 

φανταστικές εξηγήσεις

Χρόνια μας πολλά και όμορφα!

Προχτές, όπως εξάπλωνα, έκαμα την πιο καλή εξήγηση εδώ και τέσσερα χρόνια. Όντας άτομο που θέλω να είμαι εξηγημένη ιμίsh, δεν μπορώ άμαν γίνεται κάτι να μεν το αναλύω 15 φορές, να μεν ψάχνω το γιατί τζαι να μεν θέλω να το εξαντλήσω. Λέγοντας αυτό, πολλές φορές έκαμα υπερβολικές αποκαλύψεις στο Δώρο που τωρά μετανιώνω το. Αλλά νουν δεν βάλλω. Ακόμα θέλω να εξηγηθώ με κάποιους, να ξεκαθαρίσω θέματα που ενώ άλλοι εξεπεράσαν τα, εμένα προφανώς βασανίζουν με ακόμα.

Είναι όμως επικίνδυνα πράματα, να σκαλίζεις το παρελθόν τζαι να φκαίννει τζείνη η δυσωδία, από τη στιγμή που τα έθαψες, εμίλησες τα τότε, εξεπεράσετε τα τζι εκτίσετε πάνω τους. Έτσι, αφού δεν πρέπει να νεκατώννω ξανά άλλους, άρκεψα τζι εξηγούμουν μόνη μου. Είπα τα του μαξιλαριού, είπα του τί έγινε, τί ήξερα, τί δεν ήξερα, τί ένιωθα, τί εζούσα. Εφαντάστηκα την απάντηση τους, είχα τζαι αντίλογο εννοείται. Έτσι έγινε μια φανταστική φανταστική κουβέντα! Εξεκαθαρίσαμεν τα ούλλα, εχαμογελάσαμεν ούλλοι, είπαμεν περασμένα ξεχασμένα τζαι συνεχίζουμεν τη ζωή μας.

Αν κάμω καμιά φορά τη βλακεία τζαι μιλήσω που τ' αλήθκεια, θα είμαι άξια της τύχης μου.
Ευτυχώς έκοψα το ποτό.

Ειλικρινά απορώ πως θα ξεπεράσω κάποια πράματα, αν εν θέμα χρόνου ή άλλου, αν θα είναι πάντα αρκετό το μαξιλάρι μου ή αν θα τα ξιφουρνίσω κάποτε τζι αλίμονο μου. Ενώ για άλλων μυστικά είμαι τάφος, τα δικά μου δεν τα αντέχω. Ο Θεός βοηθός.


Κατά τα άλλα, η αγάπη μου για τη σοκολάτα δεν με αποχωρίζεται ούτε στα όνειρα μου. Είδα όνειρο πως στο πακέτο mini της Kit Kat που έπιασα γράφει τα εξής:

Αν παραλάβατε αυτό το πακέτο σε μικρό χρονικό διάστημα, τότε πρόκειται για απομίμηση της Kit Kat. Παρακαλώ επικοινωνήστε με τον προμηθευτή σας και ρωτήστε τον αν έχει καμιά επαφή με τις αυθεντικές Kit Kat.


Επροσπάθησα πολλά να το θυμούμαι για να το γράψω. Έγραφεν τζαι κάτι άλλο περίεργο που το ξέχασα όμως.